ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Επι σκοπον

Ζούμε σε ένα κράτος που καθημερινά αποδεικνύεται ανίκανο να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του πολίτη, ο οποίος πληρώνει πάντα τα… σπασμένα. Από την οικονομική καταστροφή, για την οποία δεν φέρει ευθύνη, έως την άρνηση να παρακολουθήσει έναν αγώνα για τον οποίο έχει προπληρώσει το εισιτήριο.

Φυσικά, αυτά, από προχθές, δεν αξίζουν αναφοράς, όταν δύο νέα παιδιά έχασαν τη ζωή τους από τους πυροβολισμούς κακοποιών. Αλλος ένας τομέας όπου η ανυπαρξία του κράτους είναι έκδηλη.

Εκείνο που μας περισσεύει είναι οι… δηλώσεις. Οι καταγγελίες. Η ψήφιση νέων νόμων, που καταργούν τους υπάρχοντες, που δεν εφαρμόστηκαν ποτέ και βέβαια, μην περιμένετε να εφαρμοστούν και οι καινούργιοι. Οι μόνοι που τηρούνται είναι αυτοί που προασπίζονται τα συμφέροντα των ολίγων ισχυρών εναντίον των πολλών και αδυνάμων.

Η εικόνα των αθλητικών γεγονότων των ημερών μας είναι ο αντίκτυπος των όσων βιώνουμε στους υπόλοιπους κοινωνικούς τομείς. Τι διαφορά έχει ο «καβγάς» ΠΑΣΟΚ – Νέας Δημοκρατίας από τις «κοκορομαχίες» Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού; Γίνονται για επικοινωνιακούς λόγους και για τα μάτια του κόσμου. Στο… κοινό συμφέρον είναι συνεταιράκια.

Δεν με απασχολεί αν τελικά γίνει ο τελικός του μπάσκετ και με ποιες συνθήκες. Το διεθνές ρεζιλίκι είναι γεγονός. Με τι… μούτρα ο Γιώργος Βασιλακόπουλος θα μιλήσει με τους συναδέλφους του στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια ομοσπονδία μπάσκετ. Θα δικαιολογηθεί πως εκείνος ήθελε να γίνει ο τελικός, αλλά δεν το επέτρεψε η αστυνομία;

Μα, είναι δυνατόν να ειπωθεί κάτι τέτοιο; Σκέφτεστε η ισπανική αστυνομία να πει πως δεν γίνεται φάιναλ φορ της Βαρκελώνης αν προκριθούν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός; Ή πως δεν θα δεχθούν τους οπαδούς τους;

Σε άλλα τρία βρέθηκαν οι «αιώνιοι» κόντρα. Τελ Αβίβ, Σαραγόσα και Βερολίνο. Τόλμησε κάποιος να κάνει κάτι μέσα στο γήπεδο; «Παναγίτσες» όλοι. Επειδή ξαφνικά έγιναν… καλά παιδιά; Οχι φυσικά. Απλά, ήξεραν οι ίδιοι και οι παράγοντες των ομάδων ότι με το παραμικρό, θα βρεθούν πίσω από τα σίδερα και κανείς δεν θα τολμούσε να πάει να τους βγάλει. Απλά πράγματα.