ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Το ασύλληπτο επίτευγμα μιας κολυμβήτριας

Μαρκ Σπιτς και Μάικλ Φελπς είναι ονόματα πασίγνωστα στο ευρύ φίλαθλο κοινό και όχι μόνο στους λάτρεις της κολύμβησης ή στους πιστούς θεατές των Ολυμπιακών αγώνων. Τα επιτεύγματά τους είναι σπάνια. Του καθενός ήταν μοναδικό όταν σημειώθηκε. Το 1972 ο Αμερικανός Σπιτς κατέκτησε επτά χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια (100, 200μ. ελευθέρως, 100, 200μ. πεταλούδας, 4Χ100 και 4Χ200 ελευθέρως, 4Χ100 μεικτής). Επρεπε να παρέλθουν 36 χρόνια για να ξεπεραστεί το ρεκόρ αυτό. Στο Πεκίνο, το 2008, ένας άλλος Αμερικανός, ο Φελπς συνέλεξε οκτώ χρυσά (200μ. ελευθέρως, 100, 200 πεταλούδας, 200, 400 μεικτής, 4Χ100 και 4Χ200 ελευθέρως, 4Χ100 μεικτής), αφού είχε προηγηθεί μια «ανεπιτυχής» προσπάθεια το 2004, στην Αθήνα, όπου πήρε «μόλις» έξι χρυσά και δύο χάλκινα! Κι όμως, υπάρχει μια κολυμβήτρια, τ’ όνομα της οποίας είναι, φυσικά, πασίγνωστο στον κόσμο της κολύμβησης, αλλά παραμένει στην αφάνεια, μολονότι το κατόρθωμά της είναι μοναδικό και, ως φαίνεται, στην εποχή της αθλητικής εξειδίκευσης, θα παραμείνει τέτοιο. Αν όχι για πάντα, για πολλά – πολλά χρόνια ακόμη. Η Κρίστιν Οτο, αθλήτρια της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία), το 1988, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, κατέκτησε έξι χρυσά μετάλλια. Αυτό, όμως, που κάνει το επίτευγμά της μοναδικό έως τώρα -και, επαναλαμβάνω, πιστεύω για πάντα, όσο κι αν δεν πρέπει ουδέν να προδικάζεις στον αθλητισμό, αλλά και στη ζωή- είναι ότι νίκησε στα 100μ. τριών διαφορετικών στυλ: ελεύθερο, πεταλούδα, ύπτιο. Το ίδιο είχε πετύχει ένα έτος νωρίτερα, στο πρωτάθλημα Ευρώπης. Επιβεβαίωσε, έτσι, αυτό που λένε οι ειδικοί: Οι πρόσθιοι κολυμβητές είναι «μοναδικοί» · με την έννοια, ότι αυτός που κολυμπάει πρόσθιο πολύ καλά, δεν κάνει το ίδιο σε άλλο στυλ. Και το ανάποδο. Κι αν δει κάποιος την κολυμβητική ιστορία, τουλάχιστον από την εποχή, που τα πράγματα μπήκαν σε μια ροή, θα διαπιστώσει πως, πράγματι, ελάχιστοι πρόσθιοι κολύμπησαν καλά άλλο στυλ, ενώ, επίσης, ελάχιστοι εξειδικευμένοι στο ελεύθερο, στην πεταλούδα ή στο ύπτιο, ήταν σχεδόν εξίσου καλοί στο πρόσθιο.

Αλλά ακόμη κι έτσι, το επίτευγμα της Οτο μοιάζει απίστευτο. Διότι πολλοί συνδύασαν το ελεύθερο κυρίως με την πεταλούδα ή με το ύπτιο, κάποιο συνταίριαξαν την πεταλούδα με το ύπτιο, ουδείς, όμως, και τα τρία με την ίδια και τόσο μεγάλη επιτυχία.

Αυτό το κατόρθωμα, λοιπόν, αναιρεί και την αμφισβήτηση της αξίας της Οτο, λόγω των κατηγοριών για χρήση απαγορευμένων ουσιών. Θα δεχθούμε, ότι, πράγματι η Οτο, όπως και οι άλλες Ανατολικογερμανίδες πρωταθλήτριες κυρίως των δεκαετιών του ’70 και του ’80, ήσαν ενταγμένες στο κρατικό πρόγραμμα ντόπινγκ και ότι οι επιδόσεις της ήταν προϊόν και της χρήσης ουσιών. Τούτο, όμως, δεν αναιρεί τη μοναδικότητα του επιτεύγματός της. Διότι ούτε πριν ούτε μετά υπήρξε κολυμβήτρια ή και κολυμβητής, που να κάνει κάτι ανάλογο.

Η Οτο, μάλιστα, διέφερε ακόμη και από τις Ανατολικογερμανίδες συναθλήτριές της και κατά τούτο: Είχε μεγάλη αγωνιστική διάρκεια, με βάση τα δεδομένα της κολύμβησης εκείνης της εποχής, οπότε ειδικά οι κολυμβήτριες, μετά τα 20 εθεωρούντο… γριές, αλλά και με βάση τα συμβαίνοντα στη ΛΔΓ, όπου οι πρωταθλήτριες του αθλήματος ήταν αναλώσιμες και συνηθέστατα έμεναν στην κορυφή μικρό χρονικό διάστημα. Η Οτο, αντίθετα, πρωταγωνίστησε διεθνώς από το 1982 έως και το 1989. Μια πλήρη οκταετία.

Ο Ψυχρός Πόλεμος έπληξε και αυτήν

Η γεννημένη στις 7 Φεβρουαρίου του 1966 στη Λειψία, Κρίστιν Οτο, είναι ένα από τα πολλά αθλητικά «θύματα» του Ψυχρού Πολέμου. Αθλητές που θα πρωταγωνιστούσαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 και του 1984, έχασαν αυτή την ευκαιρία, λόγω των δύο ανόητων μποϊκοτάζ. Πρώτα των αγώνων της Μόσχας εκ μέρους των Αμερικανών και των συμμάχων τους κι έπειτα εκείνων του Λος Αντζελες από τους Σοβιετικούς και τους συμμάχους τους.

Η Οτο άρχισε να κολυμπάει σχετικά μεγάλη: 10 ετών προς 11. Στα 16 της πήρε μέρος για πρώτη φορά σε παγκόσμιο πρωτάθλημα γυναικών. Από την αρχή ήταν πολύ καλή σπρίντερ. Γι’ αυτό σπανίως κολυμπούσε ακόμη και 200μ., παρότι σημείωνε επιτυχίες και σε αυτή την απόσταση.

Οπως προαναφέραμε, το 1984 δεν είχε την ευκαιρία ν’ αναμετρηθεί με τις Αμερικανίδες μέσα στο «σπίτι» τους. Οι ατυχίες συνεχίστηκαν το 1985, με συνέπεια να μην αγωνισθεί στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εκείνου του έτους. Ράγισε έναν σπόνδυλο και δεν μπορούσε να κολυμπήσει επί περίπου ένα χρόνο. Επέστρεψε, όμως, θριαμβευτικά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1986 και οι επιτυχίες της συνεχίστηκαν έως και το 1989, οπότε, ενώ διήνυε το 24ο έτος της ζωής της, αποφάσισε ν’ αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Εχει σπουδάσει δημοσιογραφία στο πανεπιστήμιο της Λειψίας και μετά την απόσυρσή της από την ενεργό δράση έγινε σχολιαστής στο γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο ZDF. Μάλιστα, κάλυψε και το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1991, που είχε διεξαχθεί στο ΟΑΚΑ. Ασχολήθηκε και με την προπονητική.