ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Άποψη: Η Κυρία της ΑΕΚ

Άποψη: Η Κυρία της ΑΕΚ

Ηταν το Γουδή με «η» και όχι με «ι» η αφορμή να γνωριστώ, πριν από χρόνια, τηλεφωνικώς, με τη Βασιλική Καραγιάννη. Μια σεβάσμια κυρία, με μνήμη ξυράφι, ευγένεια «παλαιάς κοπής» και παιδεία. Και τώρα που δεν είναι πια ανάμεσά μας, μπορώ να το μαρτυρήσω, εγγράμματη σε βαθμό… ενοχλητικό μερικές φορές.

Φανατική αναγνώστρια της «Κ», μιλούσαμε δυο – τρεις φορές τον μήνα και με τον καιρό γίναμε φίλοι, ξεκινώντας από τις κοινές ρίζες καταγωγής. Την Κωνσταντινούπολη. Μας συνέδεε η ίδια μεγάλη -όχι κρυφή- αγάπη. Η ΑΕΚ. Λες και κρατούσε τα κλειδιά της κιβωτού της ιστορίας της ΑΕΚ η «κυρία Βασιλική». Πώς αλλιώς; Η εδώ και λίγες ημέρες αείμνηστη, ήταν κόρη του αείμνηστου Παντελή Καραγιάννη, που μαζί με άλλα προσφυγόπουλα -«τουρκόσπορους» τους έλεγαν κάποιοι Ελληνες με περικεφαλαία- ένωσαν δυνάμεις.

Και εγεννήθη, το σωτήριον έτος 1924, η ΑΕΚ. Μήτρα στάθηκε το κατάστημα αθλητικών ειδών των Αιμίλιου Ιωνά και Κων/νου Δημόπουλου, στη Βερανζέρου. Μεταξύ άλλων, ευτυχείς ανάδοχοι έγιναν ο Κώστας Σπανούδης, ο κορυφαίος σκιτσογράφος Φωκίων Δημητριάδης, ο Κώστας Ζαρίφης, ο Μίλτος Ιερεμιάδης, οι Ιωνάδες «και άλλοι, μη σας ζαλίζω τώρα, έχετε και δουλειά», μου έλεγε η «κυρία Βασιλική».

Και πιστέψτε το, ως εκ θαύματος, το τηλεφώνημά της με έβρισκε πάντα σε στιγμή που χρειαζόμουν ευφρόσυνο διάλειμμα. Ξεκινούσαμε με ολίγον πολιτικά, ολίγον οικονομικά και μετά ο άλλος καημός. «Τι θ’ απογίνουμε; πώς καταντήσαμε έτσι;». Κάτι καλό ακούγεται, κάντε υπομονή, πάλι με χρόνια με καιρούς, τα κύπελλα δικά μας απαντούσα για να ξεγελάσω την αγωνία της που την εκδήλωνε με νεανική ορμή.

Ολοι οι παλιοί ΑΕΚτζήδες τη γνώριζαν και τη σέβονταν. Αλλά αυτή είχε μια μεγάλη αδυναμία. «Ο κ. Μπάγεβιτς είναι εγγύηση» έλεγε, πιστεύοντας ότι η ενεργοποίηση του μεγάλου Ντούσαν θα οδηγήσει την ΑΕΚ στην ποδοσφαιρική γη της Επαγγελίας.

Σε μια εκδήλωση Ενωσιτών που είχε παραβρεθεί, κατασυγκινημένη, μίλησε σαν να μνημόνευε τον πατέρα της: «Αυτό που θέλω να ζητήσω από όλους είναι να μη χαθεί το όραμα. Πρόσφυγες, άλλοι φτωχοί, άλλοι πλούσιοι, οι περισσότεροι μορφωμένοι, έφτιαξαν την ομάδα με τα ιδανικά και τη φιλοσοφία της. Προς θεού, παιδιά…».

«Μήπως ενοχλώ;» ήταν ο αγχώδης πρόλογός της, πριν συνεχίσει στην καλησπέρα.

Με θλίβει βαθύτατα το ότι δεν θα σας ξανακούσω «κυρία Βασιλική». Οταν με το καλό χτιστεί το νέο γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια, η μνήμη μου θα ανασύρει τις κουβέντες μας. Στον ίδιο τόπο, που με βάφτισε ΑΕΚτζή ο πατέρας μου, τέλη δεκαετίας του ’60. Θα συμφωνούσατε μαζί του και σε αυτό. Η ντρίμπλα του Κώστα Νεστορίδη τρέλαινε τους αντιπάλους και απογείωνε όλους τους «δικούς μας» ανθρώπους.