ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Ρεκόρ στον στίβο μιας νέας ζωής

«Τη στιγμή αυτή μπαίνει στην τελική ευθεία και ετοιμάζεται να τερματίσει η Κωνσταντίνα Εφεντάκη. Η νικήτρια του δρόμου 3.000 στιπλ περνάει τη γραμμή τερματισμού και αναδεικνύεται πανελληνιονίκης. Η αθλήτρια που σε λίγους μήνες θα γίνει μητέρα!». Κάπως έτσι θα μπορούσε να ήσαν τα λόγια του εκφωνητή, στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών – γυναικών, πριν από λίγες ημέρες στο ΟΑΚΑ.

Οσοι γνώριζαν για την επικείμενη μητρότητα της αθλήτριας παραξενεύθηκαν που την είδαν να αγωνίζεται και, μάλιστα, να πηδάει εμπόδια και τεχνητές λίμνες. Κάποιοι την θεώρησαν «τρελή», άλλοι την κατηγόρησαν σαν απάνθρωπη και άλλοι την κοιτούσαν με έκπληξη. Ομως, ποιος γνωρίζει καλύτερα από την ίδια την… μητέρα;

Η περίπτωση της Εφεντάκη να «διακινδυνεύσει» το πρώτο της παιδί αγωνισθείσα σε ένα τόσο μη… ομαλό αγώνισμα, με αναπηδήσεις και άλματα, δεν έγινε τυχαία. Κάτω από την άγρυπνη παρακολούθηση του ιατρού της, Χρήστου Γεωργαντέλου, ήξερε τι έκανε. Είχε, αλλωστε, τη συγκατάθεσή του, χωρίς ενδοιασμούς, αφού ο άνθρωπος ξέρει. Καυτηριάζοντας, μάλιστα, τη νοοτροπία που επικρατεί, ο επιστήμων επισημαίνει: «Αν είμαστε στην Αμερική, θα κάναμε και βάρη. Αλλωστε, έχουν ξεπερασθεί τα επικίνδυνα στάδια. Το μωρό δεν είναι εύθραυστο, ενώ το ιστορικό της Νάντιας είναι καθαρό».

Για την ιστορία, να αναφέρουμε πως αρκετές γυναίκες, εδώ και στο εξωτερικό, έχουν αγωνισθεί κατ’ επανάληψη σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Η Πόπη Γαβαλάκη, π.χ., ήταν στον 8ο μήνα της όταν ανεδείχθη πρωταθλήτρια στο βάδην, ενώ η ίδια αθλήτρια μετείχε σε αγώνες λίγες ημέρες μετά τη γέννηση του παιδιού της… Και η πρωταθλήτρια Βασιλική Βράκα έτρεχε στην ημιαντοχή δύο μηνών έγκυος, ενώ η Αλεξία Καμμένου έπαιζε πόλο έγκυος τεσσάρων μηνών, όπως, περίπου, και η βολεϊμπολίστρια Σοφία Αγγελάκη.

Με τα ψιλόλιγνα πόδια της και τη δυνατή ψυχή στο λεπτοκαμωμένο της κορμί, η Νάντια Εφεντάκη κατάφερε, μέσα σε λίγα χρόνια, να ξεχωρίσει ανάμεσα από ένα μεγάλο πλήθος αθλητριών στους δρόμους ημιαντοχής.

Η αρχή

Γεννήθηκε στην Ηλιούπολη την 1η Οκτωβρίου 1978 και ξεκίνησε τον αθλητισμό από μικρή ηλικία. Ασχολήθηκε αρχικά με την ενόργανη γυμναστική, αλλά γρήγορα την κέρδισαν ο στίβος και οι αποστάσεις ημιαντοχής.

Δίχως να έχει τα αθλητικά προσόντα της μεγάλης αθλήτριας, κατάφερε, με κόπους και θυσίες, να φθάσει στην κορυφή, χάρη στην αφοσίωση και στην αγάπη της για τον αθλητισμό.

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, η Εφεντάκη όλο τρέχει, έχοντας στόχο τη διάκριση και τον ασίγαστο πόθο να πρωταγωνιστήσει στον ελληνικό, τουλάχιστον, χώρο. Και θα συνεχίσει να τρέχει, όσο οι δυνάμεις της τής το επιτρέπουν.

Επίδοση

Στο τελευταίο πανελλήνιο πρωτάθλημα κέρδισε με χαρακτηριστική άνεση το αγώνισμα των 3.000 στιπλ, με επίδοση 10.34.62, που είναι η καλύτερη όλων των εποχών στη χώρα μας. Βέβαια το αγώνισμα είναι καινούργιο, μα αυτό δεν μειώνει την επιτυχία της ούτε τον τίτλο της πρωταθλήτριας, όπως συνέβη και πέρυσι στο πρωτάθλημα Νέων.

«Ονειρό μου είναι να συμμετάσχω κάποτε σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Αντιλαμβάνομαι πως κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο. Αν, όμως, αγαπάς αυτό που κάνεις και δουλεύεις, όλα γίνονται… Στο κάτω κάτω, γιατί να μην έχω φιλοδοξίες και όνειρα, δεμένα με τον αθλητισμό είναι και αυτά…», μας εκμηστηρεύεται.

Πριν ν’ ασχοληθεί με τα στιπλ, η Εφεντάκη πέρασε με μεγάλη επιτυχία από τις μεσαίες αποστάσεις.

Τώρα που οι αγωνιστικές της υποχρεώσεις τελείωσαν, θα ξεκουρασθεί, ετοιμαζόμενη για την καινούργια περίοδο. Στόχος της για το 2002 είναι μια επίδοση κοντά στα 10.20.0, ενώ το πρόγραμμά της θα περιλαμβάνει και κούρσες αντοχής και ημιαντοχής.

Τι έχει η Νάντια Εφεντάκη και ξεχωρίζει από τις άλλες αθλήτριες; «Εχει μεγάλες προοπτικές, ίσως τις μεγαλύτερες από κάθε άλλη αθλήτρια», τονίζει ο Περικλής Γκιόλιας, προπονητής και σύζυγος της αθλήτριας. Και συμπληρώνει: «Της ταιριάζουν τα στιπλ και είναι από τα μεγαλύτερα ταλέντα στην ημιαντοχή. Τους τελευταίους μήνες, το πρόγραμμά της περιελάμβανε 20′ προπόνηση και ανοίγματα. Ο προγραμματισμός μας είναι 4ετής και ξεκίνησε πέρυσι».

Ομως υπάρχουν και προβλήματα, βεβαίως, τα οποία θα μπορούσαν να μην υπάρχουν, αν κάποιοι ενδιαφέρονταν πραγματικά για τον χώρο και τους αθλητές.

«Το μεγαλύτερό μας πρόβλημα είναι η έλλειψη προπονητικών χώρων. Τώρα, μάλιστα, που θα κλείσει και το Παναθηναϊκό Στάδιο, δεν ξέρουμε πού να πάμε», επισημαίνει με σκεπτικισμό ο Περικλής, αδελφός του συναδέλφου αθλητικού συντάκτη Σωκράτη Γκιόλια. Και ξεσπάει δικαιολογημένα: «Αντί ο ΣΕΓΑΣ να στηρίζει τους αθλητές, όχι μόνο δεν τους βοηθάει, αλλά συχνά τους εμποδίζει με τις ενέργειες και τις αποφάσεις του. Χρειάζεται μεγαλύτερο ενδιαφέρον και οργάνωση από την Πολιτεία. Ευτυχώς έχουμε τη σημαντική προσφορά του χορηγού μας, της Panafon – Vodafone και αισθανόμαστε πως κάποιος είναι δίπλα μας…».