ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

H Ωραία Ελένη και… ο Κωστάκης στο Ναυτικό!

Τέτοιο «ανφάν γκατέ» ποτέ δεν συναντάς σε αθηναϊκό θέατρο. Αλλά για το «χαλασμό» που έγινε την περασμένη Πέμπτη στην πρεμιέρα του «Ποια Ελένη;» στο «Κοτοπούλη» συνέβαλαν πολλοί παράγοντες: πρόκειται για έργο ανάλαφρο (όρος πρώτος και απαράβατος για να πάνε θέατρο οι περισσότεροι των «επωνύμων» που συνέρρευσαν), είναι έργο των Ρέππα-Παπαθανασίου, είναι υπερπαραγωγή του Εθνικού, που «τα έδωσε όλα», προκειμένου να ανέβει πλουσιοπάροχα αυτή η παράσταση -ελπίζοντας σε επανάληψη της διετούς επιτυχίας του «Βίρα τις άγκυρες».

Και ποιος δεν ήταν λοιπόν σ’ αυτήν τη λαμπρή πρεμιέρα: από «τηλεοπτικούς» -τι Στάη και τι Μενεγάκη και τι Πρετεντέρης- έως Λαλιώτη και Κατσιφάρα, από Γλύκατζη-Αρβελέρ έως Γιώργο Μαρίνο και Λίνα Νικολακοπούλου, κι από Μαριάννα Λάτση έως Νίκο Κούνδουρο και Πέτρο Κωστόπουλο…

Η παράσταση κύλησε απολαυστικά στο μεγαλύτερο μέρος της, με σκηνές ευρηματικές συχνά και καλογραμμένες, αν και προς το τέλος «βάρυνε» κι έχασε το στόχο και το βήμα της, ενθέτοντας «τραγικά» στιγμιότυπα (Εκάβη+Κασσάνδρα, θρήνος Εκάβης κ.ά., όσο κι αν η Νατάσα Μανίσαλη -σπουδαία, η έκπληξη! – υπερασπίστηκε με κύρος το «ξένο είδος»). Γενικά, πάντως, το μιούζικαλ «Ποια Ελένη;» διαθέτει κείμενο σκάλες ανώτερο από πολλά διάσημα ξένα του είδους του, αν και ενέδωσε σε κιτς πινελιές εδώ κι εκεί, ιδίως στις ατάκες που εκστόμιζαν, ουρλιάζοντας, οι αντιμαχόμενες θεές Αφροδίτη (εξαιρετική η T. Τρύπη), Αθηνά και Ηρα (τύμπανα τρυπούσε η Κατινάρα μητέρα θεών κι ανθρώπων). Διαθέτει επίσης μουσική ελληνικότατη κι ευφρόσυνη της Αφροδίτης Μάνου, χορευτικά εύστοχα και ώρες ώρες συναρπαστικά (Φωκάς Ευαγγελινός), σκηνικά και κοστούμια από λειτουργικά έως και πολύ γουστόζικα (A. Δαγκλίδης, Σ. Στέλιος, E. Σιούπη) και φωτισμούς μεγάλης μαεστρίας (Λ. Παυλόπουλος).

Η παράσταση διέθετε ένα πλήθος ταλαντούχων νέων, κυρίως, ηθοποιών, που ήταν όλοι τους πολύ καλοί, αλλά την «έκλεψε» η Τζέση Παπουτσή -η «αντί-ωραία Ελένη» του έργου, που για πρώτη φορά την είδαμε ά-ψο-γη, και μάλιστα σε ρόλο δύσκολο, όχι μόνο κωμικό, αλλά και με σκηνές όπου απαιτούσαν να είναι ακόμα και ερωτική – και ήταν!