ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Τρομοκρατία: H πολιτική της βίας – μια ημερίδα

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. H διεθνής τρομοκρατία, επίκαιρη όσο ποτέ, πρωταγωνιστεί στις «Εικόνες του 21ου αιώνα» στο 6ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, που προσελκύει το κοινό στις τέσσερις αίθουσες του ΟΛΥΜΠΙΟκαι του Λιμανιού από την περασμένη Δευτέρα. Το κεντρικό αφιέρωμα της διοργάνωσης που συνέπεσε με το χτύπημα της 11ης Μαρτίου στη Μαδρίτη καθιστά εντονότερο το ενδιαφέρον τόσο για τα 13 ντοκιμαντέρ Ελλήνων και ξένων σκηνοθετών που προβάλλονται στο φεστιβάλ όσο και για την ημερίδα «Τρομοκρατία: H πολιτική της βίας» που θα διεξαχθεί σήμερα στην αίθουσα «Σταύρος Τορνές» στην Αποθήκη 1 του Λιμανιού.

Τον προβληματισμό τους για το φαινόμενο της τρομοκρατίας κατέθεσαν χθες πέντε από τους σκηνοθέτες που επιχείρησαν να προσεγγίσουν το θέμα μέσα από τις ταινίες τους. «Αναμφίβολα η μορφή της τρομοκρατίας έχει αλλάξει από την εποχή των Ερυθρών Ταξιαρχιών έως σήμερα», υπογράμμισε ο Βρετανός Τόνι Μπλερ που συμμετέχει με το ντοκιμαντέρ «H εποχή του τρόμου: στο όνομα του κράτους». H ταινία αποκαλύπτει το βαθμό στον οποίο οι ΗΠΑ στήριξαν τους Κόντρας στη Νικαράγουα. O σκηνοθέτης προσπάθησε, όπως εξήγησε, να δει κάτω από την επιφάνεια «όσων διακηρύσσουν οι μεγάλοι ηγέτες της Δύσης, οι οποίοι, εξυπηρετώντας ίδια συμφέροντα, αποκαλούν τρομοκράτες τα μέλη κάθε οργάνωσης».

Ο Γιοάβ Σαμίρ που παρουσιάζει τα «σημεία επαφής» μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων στη Δυτική Οχθη και στη Λωρίδα της Γάζας, παραδέχθηκε πως ως Ισραηλινός δεν αντιμετώπισε προβλήματα στα γυρίσματα της ταινίας «Σημείο ελέγχου». Αντίθετα «κανένας Παλαιστίνιος δεν θα έπαιρνε άδεια για να κινηματογραφήσει στην περιοχή, αν και βάσει του νόμου τα σημεία ελέγχου είναι δημόσιος χώρος και επομένως δεν απαγορεύεται η χρήση τους…».

Το χάος που επικρατεί στην ισραηλινή κοινωνία τα τελευταία χρόνια μεταφέρει ο Ντέιβιντ Οφεκ στην ταινία «Το νούμερο 17». O σκηνοθέτης αναζητώντας την ταυτότητα ενός από τα δεκαεπτά θύματα μιας βομβιστικής επίθεσης στο Τελ Αβίβ μεγεθύνει μια μικρή ιστορία μυστηρίου. «Πιστεύω πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ήταν κυριευμένοι από οργή. Δεν συνέδεσαν την τρομοκρατική επίθεση με την κατοχή. H αδράνεια των ανθρώπων και το κοινωνικό χάος ήταν τα δυο στοιχεία που με εντυπωσίασαν». Την κοινωνική και πολιτική πλευρά του φαινομένου της τρομοκρατίας στην Ιταλία προσεγγίζει ο Κώστας Βάκας «Στους λαβύρινθους της τρομοκρατίας». O σκηνοθέτης μιλώντας για την ταινία του, αφού έκανε έναν διαχωρισμό ανάμεσα στις τρομοκρατίες των απελευθερωτικών κινημάτων και στη φονταμενταλιστική τρομοκρατία των ισλαμιστών, εξήγησε πως διαπραγματεύεται την τρομοκρατία που αφορά κοινωνικές αλλαγές.

«Μέταλλο και Μελαγχολία»

Συγκίνηση προκάλεσε η ταινία «Μέταλλο και Μελαγχολία» της Ολλανδής σκηνοθέτιδος Χέντι Χόνιγκμαν, που προβλήθηκε χθες. Από τις σημαντικότερες Ευρωπαίες ντοκιμαντερίστριες και τιμώμενο πρόσωπο της φετινής διοργάνωσης παρακολουθεί με την κάμερα πρόσωπα που βιώνουν κρίσιμες καταστάσεις. «Εναι μια ταινία ποιητική για τους ταξιτζήδες της Λίμα», είπε η Χόνιγκμαν για το «Μέταλλο και Μελαγχολία». H σκηνοθέτις, εστιάζοντας το φακό στους οδηγούς αντλεί προσωπικές αφηγήσεις, οι οποίες σε συνδυασμό με τις εικόνες από τις γειτονιές της πόλης περιγράφουν την κοινωνική πραγματικότητα και την οικονομική κρίση της χώρας, που ανάγκασε άνδρες και γυναίκες να οδηγήσουν ταξί για να επιβιώσουν.