ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

O Αλέν Ρομπ Γκριγιέ μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας

Την περασμένη Πέμπτη 25 Μαρτίου o Αλέν Ρομπ Γκριγιέ έγινε στα 81 του χρόνια μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. O τελευταίος εν ζωή εκπρόσωπος, μαζί με τον Κλοντ Σιμόν, του Nouveau Roman, (Νέου Μυθιστορήματος) κατέλαβε την έδρα του Μορίς Ρεμς. O συγχρωτισμός του αποκαλούμενου «Πάπα του Nouveau Roman», σφοδρού πολέμιου του «ακαδημαϊσμού», με τους ακαδημαϊκούς δεν μπορεί παρά να προκαλεί έκπληξη.

Η αναγνώριση σήμερα από τη Γαλλική Ακαδημία του Ρομπ Γκριγιέ, αν δεν επικυρώνει την ιστοριοκεντρική άποψη των επικριτών του Nouveau Roman, περί «νέου ακαδημαϊσμού», θέτει αν μη τι άλλο ερωτήματα σχετικά με τη δυνατότητα αποφυγής του. H αντίδραση του Γκριγιέ, ο οποίος δηλώνει ότι θα αυτοσχεδιάσει στον αποχαιρετιστήριο λόγο που θα απευθύνει προς τιμήν του Μορίς Ρεμς, υποδηλώνει ότι αντιμετωπίζει την εκλογή του με ιλαρότητα.

Γεωπόνος ο Ρομπ Γκριγιέ καταπιάνεται ξαφνικά με το γράψιμο στα 30 του χρόνια και εκπονεί το πρώτο του μυθιστόρημα Uregicide (Μια βασιλοκτονία) το 1949. Υποβάλλει το δεύτερο μυθιστόρημά του, Les Gommes (Οι γομολάστιχες) στον εκδοτικό οίκο Minuit του Jerome Lindon, ο οποίος συγκεντρώνει γύρω του όλους τους συγγραφείς που θα αποτελέσουν την ομάδα του Nouveau Roman, όπως ο Σάμουελ Μπέκετ, η Μαργκερίτ Ντιράς, ο Κλοντ Σιμόν, ο Μισέλ Μπιτόρ. Το Gommes εκδίδεται το 1953 και αποτελεί εκδοτική αποτυχία. Αποσπά, ωστόσο, το βραβείο Feneon, για νέους συγγραφείς κάτω των 35 ετών.

Εμφανίζεται στη συνέχεια το Le Voyeur (O Ηδονοβλεψίας) (1955), προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση των κριτικών, οι οποίοι τον αποκαλούν κακογράφο.

Με την απονομή του βραβείου των κριτικών (prix des Critiques) στον Γκριγιέ ξεσπά μεγάλη διαμάχη μεταξύ των μελών της επιτροπής, ορισμένοι εκ των οποίων αποχωρούν έξαλλοι.

Ο Γκριγιέ αμφισβητεί τις κλασικές έννοιες της πλοκής, του μυθιστορηματικού ήρωα, του περιεχομένου, ενώ ανατρέπει τη λογική χρήση του χρόνου και του τόπου στα κείμενά του.

Το συγγραφικό του έργο αριθμεί μέχρι σήμερα είκοσι μυθιστορήματα, δέκα σενάρια για τον κινηματογράφο, καθώς και αρκετά θεωρητικά κείμενα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε στα ελληνικά (εκδ. «Πόλις») «H επανάληψη».