ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Συνταξιούχος γκάνγκστερ, επιδεικτικό τεχνοθρίλερ

Οι Αμερικανοί ρίχνουν στην καλοκαιρινή μάχη ένα ολοκαίνουργιο σούπερ θρίλερ, αχαλίνωτο και κενό. Μια αγγλική, γκανγκστερική ταινία δημιουργεί κάποιο αντίβαρο. Το πεδίο μένει αρκετά ελεύθερο για το ενδιαφέρον ελληνικό φιλμ του Γιώργου Πανουσόπουλου «Μια μέρα τη νύχτα».

Το φιλμ «Ερωτικό κτήνος» του Τζόναθαν Γκλέιζερ παρουσιάζει πρωτοτυπία, που είναι προτέρημα και μαζί ελάττωμα. Σχεδόν ολόκληρη η πρώτη ώρα διαδραματίζεται στην Ισπανία, σε ηλιόλουστη, ηδονιστική χαλαρότητα. Η δράση «επέρχεται», πυκνή και σκληρή, στο τελευταίο ημίωρο, στο Λονδίνο. Παράξενη και η μορφή του, μείγμα ρεαλισμού και υπερρεαλισμού, σκηνών που στηρίζονται στη δεξιοτεχνία των ηθοποιών, κωμικών και βίαιων στιγμών. Στο φόντο μια προοπτική μελαγχολίας.

Ο μεσόκοπος Αγγλος γκάνγκστερ Ντοβ (Ρέι Γουίνστον) απολαμβάνει τα αγαθά των κόπων του, στη νότια Ισπανία. Δηλώνει στην παρέα του πως μισεί την ψυχρή Βρετανία… Ομως το παρελθόν επανεμφανίζεται με τη μορφή του Λόγκαν (Μπεν Κίνγκσλεϊ). Ενας ψυχωτικός φονιάς, που «ξερνάει» οχετούς βωμολοχιών «κόκνεϊ». Ο Ντοβ υποχρεώνεται να επιστρέψει στο Λονδινο, όπου συναντά ένα ακόμα πιο επίφοβο αφεντικό, τον Τέντι («Ιαν Μακ Σέιν). Οφείλει να αγωνιστεί για να επιζήσει.

Η ταινία κινείται ελεύθερα, με αναδρομές στο παρελθόν και παιχνίδια με τον χρόνο. Ο Ντοβ έχει φαντασιώσεις: Ενα τέρας τριχωτό. Ο σκηνοθέτης και ο φωτογράφος κινηματογραφούν με αξιόλογο ύφος, που σε παρασύρει συχνά.

Ομως, τελικά, αναρωτιέσαι γιατί τόσος φορμαλισμός και ποιο είναι το ουσιαστικό επίτευγμα του δραματικού υλικού. (Αμάντα Ρέντμαν, Τζέιμς Φοξ).

Ο Τζόελ Σίλβερ ήταν ο παραγωγός του «Matrix» και σε συγγενική κατεύθυνση οδηγεί το τεχνο-θρίλερ «Κωδικός: Swordfish», με σκηνοθέτη τον Ντόμινικ Σένα. Με γενναία έκπτωση όσον αφορά τη συνέπεια του σεναρίου και με υπερφόρτωση της στιλπνής, στιλάτης επιφάνειας. Σε τέτοιο βαθμό, ώστε τα εφέ εκρήγνυνται σαν διάττοντες πύραυλοι και οι σκηνές όσο και τα πρόσωπα γίνονται εξωφρενικά διφορούμενα. Οποια «μοντερνιά» και «μόδα» μπορείς να φανταστείς, ό,τι τρικ και «κολπάκι» έχεις συναντήσει σε ανάλογα θρίλερ, συνωθούνται εδώ, με ιλιγγιώδη ταχύτητα, σαν γροθιές στο στομάχι. Ανάλογες εικόνες, μοντάζ και βία ποταμός.

Ο Τζον Τραβόλτα, με ένα γενάκι σαν κουτσουλιά στο πιγούνι, είναι ένας μυστηριώδης πράκτορας, «κυνηγός» τρομοκρατών, τόσο έξυπνος, ώστε προηγείται πάντα των αντιπάλων του. Αλλά το δείχνει συνεχώς, με πόζα απροσμέτρητη. Σχεδιάζει τη ληστεία μιας «τράπεζας», όπου συγκεντρώνονται δισεκατομμύρια δολάρια «ξεπλυμένου» χρήματος από ναρκωτικά. Εκβιάζει, λοιπόν, έναν τιμωρημένο ιδιοφυή χάκερ (Χιου Τζάκμαν) που έχει την αγωνία να ξαναζήσει με την κόρη του. Φυσικά, υπάρχει και η επίσης μυστηριώδης «γκόμενα», η όμορφη μαυρούλα Χάλι Μπέρι, όπως και ένας Αμερικανός γερουσιαστής, ο Σαμ Σέπαρντ. Ενα πακέτο ωμού, επιδεικτικού εντυπωσιασμού. Ανεβείτε στο τρενάκι του λούνα παρκ…

Το πρώτο μέρος της ταινίας εμφανίζεται ξεχειλωμένο σε σχέση με το δεύτερο, εμφανώς πιο επεξεργασμένο και με καλύτερους ρυθμούς. Το μόνο που «ηχεί» τεχνητό στη φυσικότητα των πλάνων είναι η μουσική (Στέλιος Βαμβακάρης).