ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Κλασικές σπουδές, μοντέρνος ήχος

Εναρξη χθες για την πρώτη ελληνική διοργάνωση του Womad, του φεστιβάλ της μουσικής του κόσμου, που εμπνεύστηκε ο Πίτερ Γκάμπριελ. Στο χθεσινό πρόγραμμα, ένα από τα μεγάλα ονόματα της ημέρας ήταν οι «Madredeus», το συγκρότημα από την Πορτογαλία, που πριν από μερικά χρόνια έγινε γνωστό με το «Ο pastor» και από τότε έχει παραμείνει αγαπητό στο ελληνικό και διεθνές κοινό. Λίγες ώρες προτού οι «Madredeus» εμφανιστούν στη δεύτερη σκηνή του Womad, μιλήσαμε με τον Κάρλος Μαρία Τριντάντε για τη σχέση του συγκροτήματος με το κίνημα της world music.

«Συμφωνείτε με τον χαρακτηρισμό νέα φάντος, που έχει δοθεί στη μουσική σας. Τι είναι τελικά η μουσική των Madredeus;» τον ρωτάμε. «Η μουσική μας βασίζεται σε παραδοσιακές επιρροές μέσα από το δικό μας στυλ», λέει. «Μία απ’ αυτές είναι τα φάντος, άλλωστε η Τερέζα είναι τραγουδίστρια φάντος. Από την άλλη, έχουμε σημαντικές επιρροές από τη φολκλορική, αλλά και την κλασική μουσική, αφού όλοι έχουμε κλασικές σπουδές. Αυτό φαίνεται κυρίως στις ενορχηστρώσεις μας, όμως στο αποτέλεσμα θέλουμε να δίνουμε έναν μοντέρνο ήχο». Η τραγουδίστρια του συγκροτήματος, Τερέζα Σαλγκουέιρου, συνεργάστηκε πρόσφατα με τους Ελληνες «Οναρ». Γνωρίζουν άλλους Ελληνες καλλιτέχνες, με τους οποίους θα μπορούσαν να συνεργαστούν; «Γνωρίζουμε τον ελληνικό ήχο, που είναι μεσογειακός ήχος όπως και ο δικός μας, που έχει και ατλαντικά στοιχεία. Οσες φορές όμως έχουμε έρθει στην Ελλάδα, οι επισκέψεις μας είναι πάντα πολύ σύντομες για να μάθουμε σε βάθος την ελληνική μουσική». Και σε σχέση με τις «παράδοξες» συνεργασίες που συνηθίζονται στη μουσική παραγωγή; Θα μπορούσαν οι «Madredeus» να βρεθούν με έναν τελείως διαφορετικό καλλιτέχνη; «Εχουμε ήδη τέτοιες εμπειρίες και τις θεωρούμε πολύ ενδιαφέρουσες. Συνεργαστήκαμε με έναν περκασιονίστα από τη Βραζιλία και με έναν μουσικό του σιτάρ, με τον οποίο συναντηθήκαμε σε μια συναυλία μας. Πάντα είμαστε ανοιχτοί σε τέτοιες συνεργασίες, όμως δεν είναι εύκολο να ηχογραφηθούν. Τις προτιμούμε για τις ζωντανές εμφανίσεις».

Σε ό,τι αφορά τη σχέση τους με το κίνημα της world music, πόσο συχνά συμμετέχουν σε τέτοια φεστιβάλ και πόσο «συγγενείς» νιώθουν μουσικά, π.χ., με τους Αφρικανούς καλλιτέχνες που εμφανίζονται; «Στην Αθήνα εμφανιζόμαστε για πρώτη φορά σε φεστιβάλ Womad, αλλά έχουμε πολλές συμμετοχές σε φεστιβάλ world music, όπως και σε κλασικούς χώρους, όπου έπαιξαν ο Ρουίτσι Σακαμότο ή ο Πάκο ντε Λουτσία. Οσο για τους Αφρικανούς μουσικούς, βρισκόμαστε συγχρόνως κοντά και μακριά από την Αφρική. Εχουμε επηρεαστεί περισσότερο από ανθρώπους που γνωρίσαμε κυριως στη Βόρεια Αφρική και πιο πολύ από μουσικούς Βραζιλιάνους. Η μόρνα και το φάντο έχουν κοινές αρμονίες και έχουμε δουλέψει πάνω σ’ αυτές τις αρμονικές ομοιότητες». Το τελευταίο τους άλμπουμ κυκλοφορεί από τον Απρίλιο με τον τίτλο «Movimento» (Κίνηση). Τι σημαίνει κίνηση γι’ αυτούς και τη μουσική τους; «Δώσαμε αυτόν τον τίτλο για να εκφράσουμε την κίνησή μας στη μουσική μέσα απ’ τα ταξίδια μας, την εξέλιξή μας στην επένδυση της φωνής της Τερέζας, τους νέους τρόπους που ψάχνουμε για να εκφραστούμε».

Σήμερα και αύριο

Σε ό,τι αφορά το υπόλοιπο πρόγραμμα του Womad, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή υπήρξε αιφνίδια αλλαγή για την πρώτη ημέρα, καθώς ο Γιουσού ν’ Ντουρ δεν μπόρεσε να ταξιδέψει στην Ελλάδα. Η γαλλική πρεσβεία του Ντακάρ αρνήθηκε να χορηγήσει βίζα στο συγκρότημα εξαιτίας προβλημάτων στη διαδικασία της αίτησης, με αποτέλεσμα οι μουσικοί του Γιουσού ν’ Ντουρ να μην μπορέσουν να παραμείνουν στο Παρίσι, ενδιάμεσο σταθμό της πτήσης τους προς την Αθήνα. Το πρόγραμμα συνεχίζεται σήμερα και αύριο κανονικά στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ιππασίας στο Γουδί, από τις πέντε το απόγευμα. Σήμερα εμφανίζονται το Μουσικό Εργαστήρι, οι «Capercaillie», «Sierra Maestra», «Sinequanon», Πάπα Ουέμπα, «Afro Celt Sound System», Ριζβάν-Μουαζάμ Καβάλι, Διονύσης Σαββόπουλος, «Tarika» και Πάπα Νοέλ με Ανταν Πεντρόζο. Αύριο, το πρώτο ελληνικό Womad κλείνει με τους Τάλβιν Σινγκ, Σαβίνα Γιαννάτου, «Drummers of Burundi», «Ελληνες και Ινδούς», Αλκίνοο Ιωαννίδη, «Hevia», Τζέφρι Οριέμα και Πάτο Μπάντον.