ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Πρ. Τζανουλίνος: «Ακούγεται από τρελό έως αστείο…»

Πρ. Τζανουλίνος: «Ακούγεται από τρελό έως αστείο…»

Ο Τήνιος Πραξιτέλης Τζανουλίνος μπορεί να διεκδικήσει τον τίτλο του «γιατρού» των αγαλμάτων της Αθήνας. Τα τελευταία χρόνια, ο πεπειραμένος και χαρισματικός γλύπτης ήταν μέλος μιας ομάδας διαφόρων επιστημονικών ειδικοτήτων που συγκέντρωσε ο Δήμος Αθηναίων, στο πλαίσιο του προγράμματός του για τη συντήρηση και την αποκατάσταση 100 εμβληματικών υπαίθριων γλυπτών του αθηναϊκού κέντρου, με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ – Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αττική, ύψους περίπου 740.000 ευρώ. Ο κ. Τζανουλίνος ανέλαβε να «θεραπεύσει» κάποια από τα βαριά περιστατικά των βανδαλισμών, όπως το αποκεφαλισμένο άγαλμα της Κυβέλης που φιλοτέχνησε η Ναταλία Μελά ή η σπασμένη μύτη του Παλαμά του Βάσου Φαληρέα στο Πνευματικό Κέντρο. Πώς του φαίνεται η πρόταση να φύγει ο «Δρομέας» από την Αθήνα;

«Ακούγεται από τρελό έως αστείο και ελπίζω να μην είναι αλήθεια. Ο “Δρομέας” έχει γίνει ένα σύγχρονο σύμβολο για την Αθήνα, που προσωπικά μου αρέσει πολύ. Ξέρετε όλα τα δημόσια γλυπτά έχουν τη διαδρομή τους. Και παρότι το συγκεκριμένο τοποθετήθηκε σχετικά πρόσφατα, έχει τη δική του ιστορία. Φαντάζεστε στη θέση του έναν ακαλαίσθητο Μεγαλέξανδρο από τα Σκόπια; Ας σοβαρευτούμε όμως. Αν αληθεύουν αυτά που ακούγονται, δείχνουν την απαξιωτική στάση της πολιτείας έναντι της σύγχρονης δημόσιας γλυπτικής», υπογραμμίζει ο κ. Τζανουλίνος.

Και συνεχίζει: «Δυστυχώς, το ΥΠΠΟ δίνει πάντοτε τη βαρύτητα στα μουσεία, στις αρχαιολογικές τοποθεσίες και όχι στη δημόσια γλυπτική. Αυτή η ιεράρχηση επιδεινώνει τη θέση των δημόσιων γλυπτών της πρωτεύουσας, που δεν έχουν περάσει και λίγα κατά την περίοδο της κρίσης. Συνεπώς η πολιτεία, αντί να δίνει το παράδειγμα του σεβασμού, κάνει το αντίθετο σε μια περίοδο όπου οι απειλές πυκνώνουν. Σκεφτείτε ότι από το 2008 μια σειρά από γλυπτά έχει σπάσει ή έχει γεμίσει από γκράφιτι. Ιδιαίτερα κατά την περίοδο 2011-2012 οι διαδηλωτές έβγαλαν όλο το μένος τους εκεί. Μια σειρά άλλων γλυπτών έχει εξαφανιστεί για να καταλήξει σε παράνομα χυτήρια, ώστε οι κλέφτες να πάρουν τον χαλκό. Ενα δημόσιο γλυπτό, συντηρημένο και αναδεδειγμένο προσθέτει στην εικόνα της πόλης. Ενα εγκαταλελειμμένο, σπασμένο, παραδομένο στα γκράφιτι είναι ένα σιωπηλό μήνυμα πως ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι του έρθει». Ο κ. Τζανουλίνος προσθέτει: «Είναι κρίμα σε μια πόλη σαν την Αθήνα, όπου άνθρωποι από όλον τον κόσμο έρχονται για να θαυμάσουν την αρχαία παράδοσή της στη γλυπτική, να έχει αυτήν την αντιμετώπιση στη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία».