ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Η σύγχρονη τέχνη δίνει ραντεβού στο Ντουμπάι

g_cult_a1a
g_first_a08--7

ΝΤΟΥΜΠΑΪ -ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Η σύγχρονη τέχνη δεν θέλει να είναι διακοσμητική και έχει πάψει εδώ και δεκαετίες να ενδιαφέρεται για το ωραίο. Προτιμά να παρεμβαίνει σε αυτόν τον κατακερματισμένο, ασύμμετρο κόσμο δημιουργώντας έργα με πολιτικό και κοινωνικό περιεχόμενο. Αυτό συμβαίνει ως έναν βαθμό και στο Dubai Art Fair, που σήμερα ανοίγει τις πόρτες του για το κοινό. Ομως, είναι τόσο όμορφο το περιβάλλον –οι εξωτικοί κήποι, η πολυτέλεια των χώρων που φιλοξενούν τη διοργάνωση, η πλουσιοπάροχη φιλοξενία σε ένα κοινό «ωραίων ανθρώπων», του κόσμου της διεθνούς τέχνης, που αποτελεί πλέον μια χρυσοφόρα αγορά–, ώστε η «οργισμένη» καλλιτεχνική έκφραση ακούγεται εδώ λίγο παράφωνη.

Δεν είναι όμως αυτός ο σκοπός της συγκεκριμένης διοργάνωσης. Δεν θέλει να προκαλέσει ούτε να συγκρουστεί με τον τρόπο που συνηθίζεται σε αντίστοιχες ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η εικαστική δημιουργία εδώ δεν πολιτικολογεί και, όταν το κάνει, πιο πολύ θέλει να μιλήσει για την πολιτιστική παράδοση που «καταβροχθίζεται» από τη μοντέρνα κουλτούρα. Αλλωστε, δεν είναι μια εθνική μπιενάλε, αλλά μια διεθνής φουάρ της τέχνης, ίσως η πιο πολυπολιτισμική από κάθε άλλη που διοργανώνεται σήμερα στον κόσμο. Συμμετέχουν 42 χώρες, 92 γκαλερί, περισσότεροι από 500 καλλιτέχνες με 80 διαφορετικές εθνικότητες και συμβαίνει σε ένα από τα πλέον δυναμικά σημεία του πλανήτη, γεωπολιτικά και οικονομικά. Την περσινή χρονιά δέχτηκε πάνω από 28.000 επισκέπτες. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι πάντες: από τον σεΐχη Χαμντάν αλ Μακτούμ, πρίγκιπα του Ντουμπάι, με την ακολουθία, τις συζύγους και τα παιδιά του, ισχυροί πάτρονες της τέχνης, συλλέκτες και art dealers έως εκπρόσωποι μεγάλων μουσείων αλλά και ανεξάρτητοι επιμελητές, που αναζητούν ανερχόμενες τάσεις και ταλέντα εκ μέρους μη κερδοσκοπικών φορέων. Φέτος σημειώθηκε ρεκόρ αιτήσεων από τις γκαλερί για να συμμετάσχουν, και ένας από τους λόγους είναι προφανώς οι εξαιρετικές περσινές πωλήσεις – αγοράστηκαν πολλά έργα και κινήθηκαν σε υψηλές τιμές. Ιδιαίτερο στίγμα της διοργάνωσης το «Global South», δηλαδή η προβολή του «Παγκόσμιου Νότου».

i-sygchroni-techni-dinei-rantevoy-sto-ntoympai0
Ο σεΐχης Χαμντάν μπιν Μοχάμεντ Ρασίντ αλ Μακτούμ, πρίγκιπας του Ντουμπάι, επισκέπτεται την γκαλερί Rooster από το Βίλνιους. Η «Κ» βρέθηκε στο Dubai Art Fair, τη διεθνή φουάρ της τέχνης, που πραγματοποιείται σε ένα από τα πιο δυναμικά σημεία του πλανήτη, γεωπολιτικά και οικονομικά.

Η διεθνής διευθύντρια του Dubai Art Fair, Χλόη Βαΐτσου, που φέτος ανέλαβε τα καθήκοντά της μετά μακρά παραμονή στο Λονδίνο και συνεργασία με το Frieze Fair London, την ονομάζει «μια φουάρ ανακάλυψης». «Προφανώς πρόκειται για εμπορικό θεσμό», λέει, «αλλά παράλληλα μας ενδιαφέρει να αναπτύξουμε καλλιτεχνικά δίκτυα και να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας, ειδικά στο νότιο ημισφαίριο. Σε σχέση με τις αντίστοιχες δυτικές διοργανώσεις, εδώ ίσως δεν θα βρει κανείς τα μεγάλα και προβεβλημένα ονόματα καλλιτεχνών, αλλά μπορεί να ακούσει πολλές νέες φωνές και ιδέες που δίνουν στη φουάρ μια παγκόσμια ταυτότητα». Πώς συμβαδίζει άραγε αυτή η επιθυμία –να δοθεί ο λόγος στους λιγότερο προνομιούχους της εξαιρετικά ανταγωνιστικής αγοράς τέχνης– με την πραγματικότητα μιας χώρας όπου κατοικούν μερικοί από τους πιο προνομιούχους οικονομικά κατοίκους της Γης; «Υπάρχουν κάποια στερεότυπα στον τρόπο που οι δυτικοί βλέπουμε τη Μέση Ανατολή και δη τα Αραβικά Εμιράτα. Εδώ ζουν άνθρωποι με περισσότερες από 200 εθνικότητες, ενώ μόνο το 15% των κατοίκων είναι Αραβες των Εμιράτων. Συνεπώς, υπάρχει μεγάλο πεδίο αναζητήσεων. Επιπλέον, από πέρυσι ξεκίνησε το πρόγραμμα της φιλοξενίας καλλιτεχνών –το 2019 προέρχονται από τη Νότια Αμερική– και επίσης διοργανώνεται ετησίως ένα διεθνές art forum, που φέτος “ρωτά” ακαδημαϊκούς, θεσμικούς και καλλιτέχνες: “Είναι το σχολείο ένα εργοστάσιο”;»

«Τέχνη», «τεχνολογία», «κοινωνία» και «μέλλον» είναι οι λέξεις που σχηματίζουν μια γερή τετράγωνη βάση για να στηριχθεί η φετινή φουάρ. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της, Πάμπλο ντελ Βαλ, λέει ότι εκφράζουν το DNA της χώρας: κοινότητες που συνεργάζονται και γεωγραφίες που συνδυάζονται. Ο,τι ακριβώς θέλει να είναι η σύγχρονη τέχνη.