ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Γνωστά έργα από την παγκόσμια ιστορία της τέχνης… ανθίζουν

Γνωστά έργα από την παγκόσμια ιστορία της τέχνης… ανθίζουν

Ο Μάπλθορπ ξεκίνησε πρώτος το παιχνίδι φωτογραφίζοντας κρίνα και ορχιδέες με την κομψότητα και την επισημότητα που θα έκανε το πορτρέτο ενός ανθρώπου. Αυτή η εικονογραφική μεταφορά είναι κάτι που ώθησε την Ελληνίδα καλλιτέχνιδα Νατάσσα Πουλαντζά να εμπνευστεί από τα άνθη και να τα αντιμετωπίσει σαν πρόσωπα και σώματα, τόσο παλαιότερα όσο και στην έκθεση που εγκαινιάζεται στην αίθουσα τέχνης Alma στα Τρίκαλα την Παρασκευή. Αυτή τη φορά δεν μένει στα στενά όρια της ζωγραφικής, αλλά διερευνά τις δυνατότητες της ψηφιακής τεχνολογίας, για να μπορέσει να κάνει τις δικές της ανορθόδοξες συνθέσεις. Σε αυτές, τα φωτογραφημένα από εκείνη λουλούδια «παντρεύονται» με γνωστά έργα από την Ιστορία της Τέχνης, για να φτιάξουν ένα νέο αφήγημα.

«Και σε προηγούμενες ενότητες της δουλειάς μου που παρουσιάζω μέρη της στην παρούσα έκθεση είχα πειραματιστεί με τα λουλούδια. Στην πιο πρόσφατη, όμως, κάνω μια φωτογράφιση σε στούντιο και όχι στη φύση και ύστερα τα ενθέτω σε μια υπάρχουσα ψηφιακή εικόνα. Το κριτήριό μου για να παντρέψω τα δύο στοιχεία είναι να μπορούν να δέσουν μεταξύ τους και να πουν μια ιστορία, στην οποία θα πάρει μέρος και ο θεατής», λέει η εικαστικός στην «Κ», λίγο πριν από τα εγκαίνια της έκθεσής της. «Στην ουσία, είναι σαν να σμίγει ένας χώρος με έναν άνθρωπο, καθώς το λουλούδι αυτό ακριβώς προσωποποιεί τον άνθρωπο. Ποτέ δεν με ενδιέφερε να αποτυπώσω πλήρως την πραγματικότητα, αλλά να μπορέσω να βρω μια εναλλακτική οπτική διαδρομή».

«Τα λουλούδια της Νατάσσας Πουλαντζά συγκροτούν αναπάντεχα πορτρέτα, σε ευθεία αντιστοιχία με ανθρώπινες συμπεριφορές, ψυχικές και συναισθηματικές καταστάσεις, εκδηλώσεις και βιώματα. Μέσα από τη φωτορεαλιστική απόδοση και πέρα από την αδιαμφισβήτητη αισθητική τους πληρότητα και ομορφιά, υπερβαίνουν το προφανές, αποκαλύπτουν έναν εσωτερικό και ουσιαστικό τρόπο βίωσης της πραγματικότητας, αναφέρονται στη ζωή, τον έρωτα και τον θάνατο, τα υπαρξιακά και κρίσιμα ερωτήματα της ζωής», γράφει ο ιστορικός Τέχνης Γιάννης Μπόλης για την ενότητα αυτή. Ενίοτε σε κάποια από τα έργα της στον ρόλο του φόντου εμφανίζονται σμήνη μερμηγκιών, απηχώντας μικροκόσμους.

Τον Ιούνιο στην Αθήνα

Η καλλιτέχνις έχει φτιάξει περίπου 30 έργα, συνδυάζοντας ζωγραφική, φωτογραφία και ψηφιακές τεχνικές που αντανακλούν όλη της την πορεία: «Το να μπορώ να δοκιμάζω διαφορετικά μέσα ήταν πάντα κάτι που με ενδιέφερε, όπως άλλωστε και οι εγκαταστάσεις. Αρχικά είχα τους ενδοιασμούς μου για την τεχνολογία, γρήγορα όμως αντιλήφθηκα ότι είναι στο χέρι του καλλιτέχνη να τη χρησιμοποιήσει όπως εκείνος νομίζει για να εκφράσει τη δημιουργικότητά του», υπογραμμίζει στην «Κ». Μερικά από τα έργα της θα τα δούμε και τον Ιούνιο στην Αθήνα, στην γκαλερί Ζουμπουλάκη.