ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

«Το μόνο που μπορούμε είναι να ανιχνεύσουμε τη συγκίνηση του τοπίου»

«Το μόνο που μπορούμε είναι να ανιχνεύσουμε τη συγκίνηση του τοπίου»

Οι παλαιοί ζωγράφοι έχουν μια ωραία έκφραση. Αποκαλούν «παστόζικα» τα έργα όπου το χρώμα βγαίνει πηχτό από το σωληνάριο και απλώνεται πάνω στον καμβά χωρίς να αραιωθεί. Ετσι το υλικό αυτό αποκτά και μια τρίτη διάσταση, με βαθύνσεις και εξάρσεις, δίνοντας στον πίνακα μια αίσθηση σάρκας που θες να αγγίξεις. Η νέα ενότητα έργων του Θανάση Μακρή –παρουσιάζεται στην έκθεση που εγκαινιάζεται απόψε στην αίθουσα τέχνης «Εκφραση»– θέλγει τα ακροδάχτυλα ακριβώς για τον λόγο αυτόν. Εκτός από την τέρψη του βλέμματος, ο ζωγράφος πλάθει το χρώμα, του δίνει οντότητα, φτιάχνει συνθέσεις που έχουν μια διαφορετικού τύπου προσέγγιση.

«Εγώ δεν δουλεύω με πινελάκια αλλά με βούρτσες σαν και αυτές που έχουν οι ελαιοχρωματιστές. Το χρώμα το νιώθω στα χέρια μου προτού το βάλω στον πίνακα, αναμετριέμαι μαζί του», εξηγεί στην «Κ» ο ζωγράφος, που πατά στα χνάρια του Παπαλουκά και του Μαλέα προσπαθώντας να μεταπλάσει το ελληνικό φως. Ολα αυτά τα χρόνια ποτέ δεν έπαψε να αναζητεί τους κατάλληλους τρόπους, να ερευνά, να πειραματίζεται, να αναρωτιέται, θεωρώντας ότι δεν πρέπει να παίρνει την πείρα του ως κάτι δεδομένο.

Τα τοπία του αποτυπώνουν μια φευγαλέα εικόνα που κατάφερε να εγγραφεί στη μνήμη μέχρι να ανοιγοκλείσουν τα μάτια. Ζωγραφίζει μέρη τα οποία γνωρίζει βιωματικά. Είτε πρόκειται για τη μεσσηνιακή Μάνη και την Κυπαρισσία είτε για τις Κυκλάδες, είναι λημέρια γνώριμα. Τα έχει ζήσει, τα έχει παρατηρήσει, αν και τελικά ο τρόπος που τα επεξεργάζεται ζωγραφικά έχει μια ορμή και μια πρωτογενή δύναμη: «Ας μη λέμε ψέματα. Ποτέ δεν μπορείς να αντιγράψεις ένα τοπίο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ανιχνεύσεις τη συγκίνηση που σου προκαλεί και να την κρατήσεις άθικτη μέσα σου. Αυτή ήταν, είναι και θα είναι πάντα η εκκίνησή μου όταν βρίσκομαι μπροστά από το καβαλέτο», τονίζει ο καλλιτέχνης.

Ο Μακρής έχει δύο χαρακτηριστικά. Είναι ένας χαμηλών τόνων άνθρωπος, ένας ζωγράφος-κοσμοκαλόγερος, προσηλωμένος στην τέχνη και την οικογένειά του. Παράλληλα, έχει μια ανησυχία στα θέματα που τον γοητεύουν και τη σχεδιαστική δεινότητα να μπορεί να κινηθεί σε πολλά πεδία, από το γυμνό και το πορτρέτο μέχρι το τοπίο. Το καθένα από αυτά το αντιμετωπίζει με σεβασμό και αφοσίωση διότι ξέρει να αφουγκράζεται τον εαυτό του, να αφήνει τον ίδιο τον χρωστήρα να τον οδηγεί. Ποτέ δεν υπέκυψε στην εμπορικότητα, ποτέ δεν έχασε την επαφή με την εσωτερική φωνή, όσο δύσκολο και αν ήταν αυτό.

Τα τοπία του Μακρή έχουν μια ανακουφιστική ιδιότητα. Σε μια τόσο δύσκολη περίοδο για τη χώρα, η ζωγραφική του μας ξαναγυρίζει στο αρχέτυπο της ελληνικής φύσης. «Ο,τι και να συμβαίνει γύρω μας, όταν μπεις να κολυμπήσεις σε αυτά τα νερά, ξεχνάς τα προβλήματα, τον ΕΝΦΙΑ, τις σκοτούρες. Από μια άποψη, παραμένουμε ακόμα πολύ τυχεροί που ζούμε και αναπνέουμε σε ένα τέτοιο φυσικό περιβάλλον», λέει στην «Κ». Η έκθεσή του θα διαρκέσει μέχρι και τις 2 Απριλίου.