ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Μια αποικία σωμάτων γεμάτη μοναξιά

Μια αποικία σωμάτων γεμάτη μοναξιά

Παραδομένα σε μια κατάσταση νάρκης, απόσπασης ή γαλήνιας παρατήρησης, τα σώματα του Χρήστου Παλλαντζά συγκροτούν έναν κόσμο ημιδιάφανο και απροσπέλαστο. Μέσα σε ένα περιβάλλον προστασίας (συνήθως στο εργαστήρι του ζωγράφου, με τα γαλλικά παντζούρια, τα πλατύφυλλα φυτά και τα μεγάλα ύψη), αυτή η αποικία σωμάτων διατυπώνει το λεξιλόγιο της απώλειας ή της μοναξιάς, σε γεωμετρίες ενδοσκόπησης, παράθεσης ή αντίστιξης. Σε κάθε περίπτωση, είναι ένα πάνθεον ανθρώπινου σώματος, σε ποικίλους τύπους και στάδια γυμνότητας, σε διάφορες στάσεις και διαθέσεις αποκάλυψης, που συντείνει σε μια οξύμωρη συνύπαρξη κοσμικού και ιερού αισθήματος.

Πάντως, η ερμηνεία του σώματος που κυριαρχεί είναι πλησιέστερη στην ενσάρκωση μιας διαρκώς μεταβαλλόμενης συνθήκης παρά στο ανάγλυφο ενός ηχείου ή ενός οίκου ψυχής. Η έκθεση του Χρήστου Παλλαντζά στην γκαλερί «Ευριπίδης» είναι μια πρόταση θέασης και ένα εγχείρημα αναμόχλευσης και συμμετοχής σε δανεικές φαντασιώσεις και εσωτερικά τοπία. Τα «τοπία» του Παλλαντζά είναι εν προκειμένω εσωτερικά δράματα, στιγμές, ξαφνιάσματα ή στοχασμοί, σε ζεύγη και μονάδες. Η μάνα, οι φίλες, ο μετανάστης, ο άνδρας, η γυναίκα, το ζευγάρι, σε περιβάλλοντα κιαροσκούρο ή ημιδιάφανα με μιαν αίσθηση πράσινου φωτός, ώχρας σκιάς και ροζ σάρκας, κάθονται, ξαπλώνουν, σε νερό ή σε ρυτιδιασμένα σεντόνια ή ακόμη και σαν άλλες Μάγιες μάς γυρίζουν την πλάτη. Υπάρχει κλίμα αναμονής, αλλά όχι ήττας. Σαν ένα δράμα να έχει συντελεσθεί, τα σώματα του Χρήστου Παλλαντζά αποκαλύπτουν την καλλιτεχνική προπαίδεια του ζωγράφου, τα νήματα των επιρροών του και τη δύναμη της προσωπικής διατύπωσης.
Η έκθεση ρουφάει τον επισκέπτη σε έναν κόσμο που, όπως στις εκκλησίες, σε υποχρεώνει σε σιωπή.

​​ Εως 9/4. Γκαλερί «Ευριπίδης», Ηρακλείτου 10 και Σκουφά, τηλ. 210-36.15.909.