ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Μάλκολμ Μπράμπαντ: Από δημοσιογράφος… Μεσσίας – Μία απίστευτη περιπέτεια

Μάλκολμ Μπράμπαντ: Από δημοσιογράφος… Μεσσίας – Μία απίστευτη περιπέτεια

«Αφήστε με να σας πω τι είδαμε εδώ χθες το βράδυ. Hταν η Δευτέρα Παρουσία. Δεν ήταν μετεωρίτης. Δεν είμαι ο Μεσσίας. Είμαι ένας Σοφός. Το ίδιο και η οικογένειά μου. Το είδαμε. Το είδαμε να έρχεται. Είμαι ο Σοφός. Προστατεύστε με. Ο Ιησούς έρχεται στην Ελλάδα για να σώσει την Ελλάδα».

Πρόκειται για τα λόγια ενός παράφρονα. Τα δικά μου λόγια. Oπως καταγράφηκαν από μία κάμερα στη 1.7.2011 στην Ελλάδα, στο μπαλκόνι της κουζίνας του σπιτιού που νοίκιαζα στο Ντράφι. Κινηματογράφησα τον εαυτό μου γιατί ήμουν πεπεισμένος ότι η Δευτέρα Παρουσία έπρεπε να μεταδοθεί τηλεοπτικά. Στην πραγματικότητα, απαθανάτιζα την προσωπική μου αποσύνθεση και τη στιγμή κατά την οποία η παράνοιά μου πέρασε από την ιδιωτική στη δημόσια σφαίρα. Οι κάτοικοι της περιοχής ίσως θυμούνται την απογευματινή τους σιέστα να διαταράσσεται από έναν παλαβό Aγγλο που ούρλιαζε όσο πιο δυνατά μπορούσε, τη μέρα αφού είχε εμφανιστεί ένα εντυπωσιακό πεφταστέρι στον ουρανό της Πεντέλης.

Η σκηνή αυτή είναι ίσως η πιο δραματική στο ντοκιμαντέρ «Malcolm is a Little Unwell», που μου πήρε επτά χρόνια να ολοκληρώσω. Η ταινία, που είναι διαθέσιμη σε όλες τις σημαντικές ψηφιακές πλατφόρμες, προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κέμπριτζ στη Βρετανία τον περασμένο Οκτώβριο, όπου το κοινό τη βαθμολόγησε με 4,8 στα 5 αστέρια. Πολλές από τις κύριες σκηνές κινηματογραφήθηκαν στην Ελλάδα.

Πρόκειται για μία σύνθετη ταινία, που ελπίζω ότι θα συμβάλλει στην αφαίρεση του στίγματος που συνοδεύει την ψυχική ασθένεια. Είναι ένας παιάνας για την αγάπη και τους γαμήλιους όρκους. Είναι όμως και μία απόπειρα να ασκηθεί πίεση σε μία από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες του κόσμου να αναβαθμίσουν το εμβόλιο το οποίο θεωρώ ότι ευθύνεται για την τρέλα που με κυρίευσε.

Το καφκικό μου ταξίδι ξεκίνησε στις 15 Απριλίου του 2011 σε μία κλινική στον Μαραθώνα – ένα μέρος στο οποίο πηγαίνουν Eλληνες ναυτικοί και αεροπόροι για να εμβολιαστούν ώστε να μπορούν να ταξιδεύουν ανά τον κόσμο. Είχα προγραμματίσει να ταξιδέψω στη Δυτική Αφρική για να κινηματογραφήσω μία σειρά από ταινίες για παιδιά-στρατιώτες για λογαριασμό της UNICEF.

Για να μπορέσω να εισέλθω στην Ακτή Ελεφαντοστού, ήμουν υποχρεωμένος να κάνω εμβόλιο για τον κίτρινο πυρετό. Η νοσοκόμα μού είπε να περιμένω κάποια συμπτώματα σαν της γρίπης, αλλά τίποτα χειρότερο. Εντός 18 ωρών από τον εμβολιασμό, έκαιγα από τον πυρετό. Για 13 μέρες κυμαινόταν γύρω στους 40-41 βαθμούς Κελσίου. Eμεινα έξι μέρες χωρίς ύπνο. Και ώσπου να τεθεί υπό έλεγχο ο πυρετός, είχα αρχίσει να έχω παραισθήσεις. Hμουν βέβαιος ότι ήμουν σε επαφή με τα φαντάσματα καλών φίλων που μου έδιναν συμβουλές για το πώς να προετοιμάσω τον κόσμο για τη Δευτέρα Παρουσία.

Μόλις δύο εβδομάδες μετά το εμβόλιο, εισήχθη στην ψυχιατρική κλινική Σινούρη στο Τελ Αβίβ. Ο εγκλεισμός μου κράτησε έξι εβδομάδες, κατά τη διάρκεια των οποίων τα αντιψυχωσικά φάρμακα έθεσαν υπό έλεγχο το σύμπλεγμα του Μεσσία που με είχε καταλάβει, αλλά δεν το θεράπευσαν. Γύρισα σπίτι, προσπάθησα να ανακτήσω τις δυνάμεις μου και γύρισα στη δουλειά ως ανταποκριτής του BBC στην Αθήνα.

Συνέχισα, όμως, να έχω παράξενες σκέψεις. Αναρωτιόμουν αν ο Ντάνι Μαγκρόρι, ο εκλιπών καλύτερός μου φίλος, θα ανασταινόταν σε ζωντανή μετάδοση και θα παρείχε επιστημονικά στοιχεία που θα αποδείκνυαν την ύπαρξη του Θεού. Oταν οι ταραχές στην Αθήνα καταλάγιασαν, πήγα σπίτι και κάθισα στο μπαλκόνι με τη γυναίκα μου, την Τρίνε, και τον γιο μου, τον Λούκας. Μιλούμε για τον Μαγκρόρι όταν εμφανίστηκε το πεφταστέρι και προκάλεσε μία επική υποτροπή.

Η συγκεκριμένη κατάρρευση είχε ολέθριες συνέπειες. Hταν η αρχή του τέλους της παραμονής μας στην Ελλάδα. Ως freelance ανταποκριτής του BBC, δεν είχα κάποιο δίχτυ ασφαλείας. Eχασα τη θέση και μείναμε χωρίς χρήματα. Eπρεπε να φύγουμε και να αναζητήσουμε βοήθεια στη Δανία, από την οποία κατάγεται η γυναίκα μου.

Η μεσσιανική μου μανία μεταβλήθηκε σε κατάθλιψη. Πίστευα ότι είχα μεταμορφωθεί από τον Χριστό στον Διάβολο. Eμεινα οκτώ μήνες σε μία πτέρυγα ασφαλείας ψυχιατρικής μονάδας στην Κοπεγχάγη. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, η γυναίκα μου και ο γιος μου ζούσαν με επιδόματα πρόνοιας σε ένα επικίνδυνο γκέτο της δανέζικης πρωτεύουσας.

Η εκπαίδευση του γιου μου διαλύθηκε. Eχασε την παιδική του ηλικία. Βίωσε απίστευτη αγωνία αφού παρακολούθησε από κοντά την παραφροσύνη μου. Ακόμα και σήμερα, καθώς πλησιάζει τα 20, παραμένει στοιχειωμένος από το γεγονός. Η υπέροχη γυναίκα μου, μία πραγματική λέαινα, έχει κι αυτή αλλάξει. Δεν τολμά πλέον να κοιτάζει μπροστά. Ζει τη ζωή μέρα με τη μέρα, και ανησυχεί για τον κίνδυνο μιας ξαφνικής καταστροφής. Το τραύμα της ψυχικής μου ασθένειας αντηχεί πιο έντονα για εκείνους από ό,τι για εμένα.

Εφυγα επιτέλους από το ψυχιατρείο τον Ιούλιο του 2012 και δεν έχω επιστρέψει έκτοτε. Απεξαρτήθηκα σταδιακά από τα αντιψυχωσικά φάρμακα και εντός 18 μηνών τα είχα σταματήσει όλα. Κατάφερα να ξεκινήσω ξανά την καριέρα μου – όχι όμως με το BBC, με το οποίο είχα μία δύσκολη σχέση.

Σήμερα είμαι ειδικός ανταποκριτής του PBS Newshour, την πιο σοβαρή βραδινή ειδησεογραφική εκπομπή στην αμερικανική τηλεόραση. Μου έδωσαν μία δεύτερη ευκαιρία και την άρπαξα και με τα δύο χέρια. Και η Ελλάδα –όπως πάντα– μου φέρθηκε καλά μέσα στον πόνο της σε αυτήν την περίοδο της αναγέννησής μου. Ημουν επικεφαλής της κάλυψης της προσφυγικής κρίσης για το Newshour και πέρασα πολύ χρόνο στη Λέσβο. Τα ρεπορτάζ μας κέρδισαν το βραβείο Peabody – το σημαντικότερο βραβείο της αμερικανικής τηλεοπτικής δημοσιογραφίας.

Γιατί λοιπόν να εκτεθώ ξανά μετά την ανάρρωσή μου και τη σχετική μου επιτυχία; Κατ’ αρχάς, είναι μία απίστευτη ιστορία. Ως δημοσιογράφοι περιμένουμε από τους ανθρώπους στους οποίους μιλάμε να τα αποκαλύψουν όλα. Πώς μπορούσα εγώ να κάνω κάτι διαφορετικό;

Το ντοκιμαντέρ δεν στρέφεται κατά των εμβολίων. Αλλά θα ήθελα ο κατασκευαστής του συγκεκριμένου εμβολίου να διασφαλίσει ότι αυτό που έπαθα εγώ δεν θα το πάθει κανείς άλλος. Η εταιρεία αρνείται την υπαιτιότητα. Ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ του εμβολίου τους και της «κατάστασής μου όπως παρουσιάστηκε». Ουσιαστικά λέει ότι τρελάθηκα μόνος μου και ότι ήταν απλή σύμπτωση ότι συνέπεσε με το εμβόλιο. Το μόνο που ζητώ από όσους δουν την ταινία είναι να κρίνουν από μόνοι τους.

* O κ. Μάλκολμ Μπράμπαντ είναι πρώην ανταποκριτής του BBC στην Αθήνα. Σήμερα εργάζεται ως ειδικός ανταποκριτής για την εκπομπή Newshour του αμερικανικού δικτύου PBS.