ΜΟΥΣΙΚΗ

Ο θρυλικός sir George Martin

Ο θρυλικός sir George Martin

Τα ξημερώματα της Τετάρτης, ο ντράμερ των θρυλικών σκαθαριών Ringo Starr ανακοινώνει μέσω Twitter, τον θάνατο του σπουδαίου παραγωγού sir George Martin, σε ηλικία 90 χρόνων. Αμέσως, πολιτικοί,γνωστοί καλλιτέχνες και εκατομμύρια φίλοι της μουσικής έσπευσαν να δηλώσουν την θλίψη τους για την απώλεια του ανθρώπου που θα μείνει γνωστός ως ο “πέμπτος beatle”.

Ο George Henry Martin γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1926 στο Χάιμπουρι του Λονδίνου. Σε ηλικία μόλις έξι ετών, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την μουσική και πολύ γρήγορα έμαθε να παίζει πιάνο. Κατά την διάρκεια των μαθητικών του χρόνων το πάθος του για την μουσική άρχισε να μεγαλώνει. Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, η εμφάνιση της συμφωνικής ορχήστρας του BBC με μαέστρο τον sir Adrian Boult στο σχολείο του, ήταν για αυτόν μια πραγματικά μαγική εμπειρία. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, o Martin χρησιμοποιήσε τo επίδομα του ως βετεράνος πολέμου, για να φοιτήσει στην  “Guildhall School of Music and Drama”. Από το 1947 μέχρι το 1950, σπούδασε πίανο και όμποε σε συνθέσεις των Ravel, Rachmaninov και Cole Porter, έχοντας ως καθηγήτρια την Margaret Asher, μητέρα της μετέπειτα κοπέλας του Paul McCartney, Jane Asher.

Μετά την αποφοίτηση του, ξεκίνησε να εργάζεται στο τμήμα κλασσικής μουσικής του BBC και το 1950 προσελήφθη ως  βοηθός του διευθυντή της Parlophone, Oscar Preuss, τον οποίο και διαδέχτηκε πέντε χρόνια αργότερα. Το 1962, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Ray Cathode, κυκλοφορεί το “Time Beat”, ένα πρωτοποριακό σινγκλ ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής. Όμως το κύριο μέλημα του ήταν η ανακάλυψη συγκροτημάτων της αναδυόμενης βρετανικής ροκ εντ ρολ μουσικής.

Η 13η Φεβρουαρίου του 1962, θα αποδειχθεί η ημέρα που θα σημαδέψει τον ίδιο, τους Beatles και την ιστορία της ποπ μουσικής του εικοστού αιώνα. Ο Martin συναντά τον μάνατζερ Brian Epstein και ακούει για πρώτη φορά τις demo ηχογραφήσεις του γκρουπ που είχε  απορριφθεί από τις περισσότερες  εταιρείες συμπεριλαμβανομένης και της Decca. Η αρχική αντίδραση του Martin ήταν χλιαρή, με μοναδική εξαίρεση τον ενθουσιασμό του στα φωνητικά των Lennon – McCartney. Όταν ο Martin προσκάλεσε την μπάντα στα θρυλικά στούντιο της Abbey Road τον Ιούνιο του 1962, ήταν αρχικά σκεπτικός απέναντι τους. Σύντομα όμως, η προσωπικότητα και το χιούμορ της  μπάντας τον κέρδισαν. Όταν κάποια στιγμή ο Martin τους ρώτησε αν υπήρχε κάτι που δεν τους άρεσε, ο George Harrison του απάντησε «Ναι, δεν μου αρέσει η γραβάτα σου».

Η συμβολή του George Martin στον ήχο των θρυλικών σκαθαριών ήταν σπουδαία, με κορυφαίες στιγμές:

Την επιτάχυνση  σε διπλό χρόνο του τραγουδιού “Please Please Me” μετατρέποντας μια  μπαλάντα σε ροκ εντ ρολ χορευτικό κομμάτι. Με τον ίδιο να τους ανακοινώνει «Κύριοι, μόλις δημιουργήσατε την πρώτη νούμερο ένα επιτυχία σας». 

Το 1965, ο Paul McCartney φέρνει στο στούντιο το διαχρονικό και μετέπειτα πολυδιασκευασμένο τραγούδι “Yesterday”. Ο μελαγχολικός τόνος και οι πένθιμοι στίχοι του, ενέπνευσταν στον Martin την ιδέα να ηχογραφήσει τον McCartney χωρίς τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, με μια ακουστική κιθάρα και την συνοδεία ενός κουαρτέτου από έγχορδα.  Την ίδια χρονιά, κατά την διαδικασία δημιουργίας του σπουδαίου άλμπουμ “Rubber Soul” , ο John Lennon γνώριζε πως είχε κάτι ιδιαίτερο γράφοντας τους εσωστρεφείς στίχους του “In My Life”. Είχαν αφήσει λίγο χόρο για να ηχογραφήσουν το σόλο της ηλεκτρικής κιθάρας αλλά ο Lennon προτιμούσε έναν μπαροκ ήχο σε ένα τόσο ευαίσθητο τραγούδι. Δεν μπορούσε να αποτυπώσει αυτό που είχε στο μυαλό του, μέχρι που ανέλαβε να το φέρει εις πέρας ο George Martin, παίζοντας ένα εκπληκτικό μπαροκ σόλο στο πιάνο, ένω τα «σκαθάρια» έπιναν το τσάι τους. 

Η χρονιά του 1967, βρίσκει τον George Martin και τους Beatles στο ζενιθ της καλλιτεχνικής τους δημιουργίας. Από το προηγούμενο έτος, η μπάντα είχε ανακοινώσει πως εγκαταλείπει τον δρόμο των λαιβ εμφανίσεων για να επικεντρωθεί στην δουλειά μέσα στο στούντιο. Έχοντας άπλετο χρόνο στην διάθεση τους, κατάφεραν να δημιουργήσουν ίσως το σπουδαιότερο άλμπουμ όλων των εποχών, το “Sgt Pepper Lonely Hearts Club Band”. Κορυφαίο δείγμα αυτής της περιόδου είναι το  τραγούδι – αριστούργημα της ποπ μουσικής “Strawberry Fields Forever” . H συμβολή του George Martin ήταν καθοριστική, καθώς μαζί με τον ηχολήπτη Geoff Emerick κατάφεραν ένα μικρό μηχανικό θαύμα.  Έπειτα απο 55 ώρες ηχογράφησης  διαφορετικών εκτελέσεων του τραγουδιού, κατέληξαν σε δύο. Στον Lennon άρεσε η απαλή έναρξη της μιας εκτέλεσης  και το άγριο τελείωμα της δεύτερης. Το πρόβλημα βρισκόταν στους διαφορετικούς ρυθμούς των δύο εκτελέσεων, όπου τα τεχνολογικά μέσα της αναλογικής εποχής δεν βοηθούσαν στην επίλυση του. Ο George Martin έκοψε κυριολεκτικά με το ψαλίδι τις δύο κασέτες με τις δύο ταινίες για να προσαρμόσει την ταχύτητα τους. Θεωρείται μια από τις διασημότερες τεχνικές επεξεργασίες στην ιστορία της ροκ μουσικής. 

Μετά την διάλυση των Beatles, ο Martin έγραψε μουσικά σκορ για ταινίες και δούλεψε με διάφορους καλλιτέχνες όπως οι Sting, Jeff Beck, America, Ultravox, Mahavisnu Orchestra, Cheap Trick, Stan Getz, UFO, Celine Dion, Sirley Bassey, Petter Sellers, Dick James, Neil Sedaka Το 1997 ήταν ο παραγωγός της επανεκτέλεσης του Candle in the Wind από τον Elton John, που αποτέλεσει το κορυφαίο σε πωλήσεις σινγκλ όλων των εποχών.

O George Martin οδήγησε τους Beatles από την δημιουργία ποπ τραγουδιών στην σύνθεση των ψυχεδελικών αριστουργημάτων της περιόδου του Sgt Pepper. Η ήρεμη συμπεριφορά του, η τεχνογνωσία και η κλασσική μουσική παιδεία του βοήθησαν την κορυφαία μπάντα να πειραματιστεί και να δημιουργήσει νεα μουσικά τοπία.

O sir Paul McCartney δήλωσε για τον θάνατο του George Martin: «Ο κόσμος έχασε έναν πραγματικά σπουδαίο άνθρωπο, ο οποίος άφησε ένα ανεξίτηλο σημάδι στην ψυχή μου και στην ιστορία της βρετανικής μουσικής».