ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Η ΝΕΡΙΤ, η πρεμιέρα και η… Γιουροβίζιον

Η ΝΕΡΙΤ, η πρεμιέρα και η… Γιουροβίζιον

Ελάχιστη δουλειά στον ιστορικό του μέλλοντος άφησε ο τρόπος με τον οποίο εγκαινιάστηκε η νέα εποχή της δημόσιας τηλεόρασης. Στην πραγματικότητα κανείς δεν θα θυμάται τα πρώτα (ιστορικά, από μία άποψη) λεπτά εκπομπής του νέου σήματος της ΝΕΡΙΤ.

Πρώτον, γιατί ελάχιστοι ήταν καρφωμένοι τους δέκτες τους το ωραίο ανοιξιάτικο απόγευμα της περασμένης Κυριακής και ακόμα λιγότεροι γνώριζαν για την πολυαναμενόμενη πρεμιέρα. Προχειρότητα; Μυστικότητα; Εσκεμμένη επιλογή χαμηλού προφίλ από τη διοίκηση που ήθελε να αποφύγει τα πολλά «ταρατατζούμ» όσο δεν κλείνουν οι χαοτικές εκκρεμότητες με τη στελέχωση του νέου οργανισμού και την κατάρτιση ενός αξιόπιστου, πρωτογενούς προγράμματος;

Λίγο το ένα, λίγο το άλλο, προσθέστε και το άγχος να προλάβει η ΝΕΡΙΤ τους δύο ημιτελικούς και τον τελικό της Γιουροβίζιον και σιγά σιγά σχηματίζεται η «μεγάλη εικόνα». Η ΕBU, η πανευρωπαϊκή διοργανώτρια αρχή του διαγωνισμού, δεν αναγνώριζε τη Δ.Τ. (Δημόσια Τηλεόραση) ως επίσημο ελληνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η άδεια αναμετάδοσης και επομένως η προβολή των τριών σόου.

Στην πραγματικότητα, λοιπόν, έχουμε NEΡΙΤ εδώ και μία εβδομάδα εξαιτίας της Γιουροβίζιον. Ο δεύτερος λόγος είναι το ανταποδοτικό τέλος στους λογαριασμούς της ΔΕΗ: επανήλθε με το νέο έτος και οι πολίτες δεν θα μπορούσαν να ανεχθούν για πολύ ακόμα ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα με «κονσέρβες» και το γνωστό «Ε» (όπως «Επανάληψη») στις οθόνες τους.

Και σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα ανοικτά μέτωπα, το (υποθετικό) επικοινωνιακό momentum του νέου ξεκινήματος που σηματοδοτεί η εκπομπή προγράμματος από τη ΝΕΡΙΤ υπονομεύθηκε πλήρως με τον πιο θεαματικό τρόπο: δεν είχαν συμπληρωθεί 24 ώρες και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας κ. Γ. Προκοπάκης απομακρύνθηκε με την αιτιολογία της δυσλειτουργίας του διοικητικού συμβουλίου.

Η απόφαση κρίθηκε απαραίτητη για να εκτονωθεί ένα κλίμα συγκρατημένης δυσαρέσκειας. Ο κ. Γ. Προκοπάκης περιγράφεται ως ένας χαρισματικός, ευφυής και εξαιρετικά εργατικός πρόεδρος (συχνά άφηνε το γραφείο του προχωρημένα μεσάνυχτα) αλλά του καταλογίζεται δυσκολία διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού. Δεν ήταν, δηλαδή, από τους πιο εύκολους συνεργάτες. Επίσης η αφοσίωσή του στο γράμμα του νόμου καθιστούσε τον υπό σύσταση οργανισμό λιγότερο ευέλικτο από όσο απαιτούν οι σημερινές συνθήκες κατεπείγοντος. Αντικαταστάθηκε από τον καθηγητή Διοικητικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Αντώνη Μακρυδημήτρη, άνθρωπο χωρίς προηγούμενη εμπλοκή στον χώρο των μέσων αλλά με σημαντική εμπειρία στη δημόσια διοίκηση.

Η παύση Προκοπάκη διασκεδάζει μια εστία υποβόσκουσας έντασης, όμως επί της ουσίας το τοπίο δεν αλλάζει: ο νέος πρόεδρος βρίσκεται αντιμέτωπος με επιμέρους ομάδες που διεκδικούν το «πάνω χέρι» στην επόμενη ημέρα του νέου οργανισμού, όταν αυτός θα είναι στη θέση να λειτουργήσει «κανονικά». Οι ομάδες αυτές δεν έχουν πάντα ευδιάκριτη πολιτική ή συνδικαλιστική ταυτότητα αλλά προς το παρόν το ζητούμενο είναι μια «χρυσή τομή» ανάμεσα στο προσωπικό της παλιάς ΕΡΤ και τους «ανθρώπους της αγοράς» που θεωρούνται απαραίτητοι έτσι ώστε να τεθούν οι βάσεις για μια νέα, ανεξάρτητη σύγχρονη ραδιοτηλεόραση στο μοντέλο σύγχρονων, αξιόπιστων ευρωπαϊκών καναλιών.

Τον Ιούνιο, πάντως, έχει Μουντιάλ.