ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

ETAIPIKH ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Μπορεί μέσα σε μιαν αγορά «το μεγάλο ψάρι» να επιδιώκει πάντα «να φάει το μικρό», ωστόσο οι μικρές επιχειρήσεις (με 0-49 άτομα) -που αποτελούν, άλλωστε, το 99,5% του συνόλου του ιδιωτικού τομέα στη χώρα μας- μπορούν να γίνουν εξαιρετικά «δύσπεπτοι» και ανθεκτικοί αντίπαλοι για τις μεγάλες επιχειρήσεις, εφόσον, κατ’ αρχάς, κατανοήσουν την έννοια της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης και συνειδητά ενσωματώσουν πρωτοβουλίες και δράσεις στο επιχειρείν, που τις καθιστούν περισσότερο ανταγωνιστικές, τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά.

Συγκριτικό πλεονέκτημά τους είναι η αμεσότητα στην επικοινωνία με τον πελάτη και τον προμηθευτή τους.

Σεβασμός

Με την ποιότητα των προϊόντων και την ποιότητα των υπηρεσιών τους που όχι μόνο ενισχύουν τους δεσμούς πελάτη – επιχείρησης αλλά γίνονται ιδιαίτερα αρεστές, σεβαστές και αναγνωρίσιμες στις τοπικές κοινωνίες. Δηλαδή «υποσυνείδητες πρακτικές επίδειξης Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης από τις Μικρές Επιχειρήσεις» είναι αυτό που αποκαλούμε σεβασμό στον πελάτη, στον καταναλωτή και χρήστη των προϊόντων και υπηρεσιών όπως και η φιλική συμπεριφορά και αντιμετώπιση «ιδιότροπων» προβλημάτων των μελών της τοπικής κοινωνίας.

Είναι ένα μέρος μόνο των απόψεων του προέδρου της ΓΣΕΒΕΕ κ. Δ. Ασημακόπουλου, όπως τις ανέπτυξε κατά τις εργασίες του πρόσφατου συνεδρίου του Ελληνικού Δικτύου Εταιρικής Ευθύνης «Κοινωνικώς Επιχειρείν – Αθήνα 2011» με χορηγό επικοινωνίας την «Κ», όπου μίλησε για τις νέες δυνατότητες και προοπτικές για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, όπως αναδύονται μέσα από τη διαμόρφωση εθνικής στρατηγικής για την ΕΚΕ. «Σήμερα που η οικονομική κρίση, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, μας βρίσκει σε μια περίοδο παρακμής αξιών, αμφισβήτησης και απαξίωσης θεμελιωδών θεσμών, η εξέλιξή της σε βαθιά κοινωνική κρίση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ελάχιστα πιθανή», είπε. Υπογράμμισε με έμφαση ότι η ΕΚΕ σήμερα πρέπει να αναδείξει ότι «η επιχειρηματικότητα δεν ακολουθεί το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω»».

Γιατί η ΕΚΕ των επιχειρήσεων πρέπει τώρα θετικά και επιτέλους χρήσιμα για την κοινωνία να καταγραφεί με τη στήριξη των θέσεων εργασίας αλλά και δημιουργώντας δίχτυ ασφάλειας και ενίσχυσης των ανέργων. Το κράτος αδυνατεί και οι τράπεζες διακατέχονται από έναν ιδιότυπο επιχειρηματικό «αυτισμό». Για αυτό, «οι μικρές επιχειρήσεις σήμερα όχι μόνο πρέπει να δώσουν, έστω και μόνες τους, τη μάχη για την παραμονή τους στην αγορά, αλλά και να επιδιώξουν να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας. Εστω και αν αυτό αποβεί σε βάρος της κερδοφορίας τους».