ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Υποχρεωτικές οι αυξήσεις κεφαλαίων για τις επιχειρήσεις με μεγάλο δανεισμό

Η λύση, χάριν αστεϊσμού, ονομάζεται και «τετραξονική» απ’ όσους την προετοιμάζουν αυτό το διάστημα. Οχι τόσο επειδή φιλοδοξεί να είναι ισοπεδωτική, όσο γιατί στηρίζεται σε τέσσερις άξονες, οι οποίοι θα αρχίσουν να… τρέχουν στο αμέσως προσεχές διάστημα. Πρωταγωνιστές της θα είναι τράπεζες, εισηγμένοι επιχειρηματίες και μεγάλα hedge funds, υπό το άγρυπνο βλέμμα της τρόικας. Τι προβλέπει; Με «δυο λόγια» τα εξής:

Οσες επιχειρήσεις έχουν μεγάλο δανεισμό, ο οποίος έχει πάψει προ πολλού να εξυπηρετείται, αλλά παράλληλα έχουν και ευκατάστατους μεγαλομετόχους – ιδιοκτήτες, θα προχωρήσουν εκούσαι άκουσαι σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου. Σε αυτές θα κληθούν να λάβουν μέρος, υποχρεωτικά, οι νυν μέτοχοι, με ίδια κεφάλαια, καλύπτοντας ένα σημαντικό μέρος της, εν είδει αναχρηματοδότησης των δανείων τους. Κατά προσέγγιση το ποσοστό που θα καλύψουν θα είναι της τάξης του περίπου 20% με 25%. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα συνεχίσουν να έχουν λόγο και ρόλο στις εταιρείες τους, αλλά δεν θα είναι για ένα -άγνωστο προς το παρόν- χρονικό διάστημα ο αποφασιστικός που ήταν μέχρι πρότινος. «Τους δίνεται, ωστόσο, έτσι η ευκαιρία να παραμείνουν ενεργά κύτταρα στη διοίκηση, προσβλέποντας σε ένα καλύτερο μέλλον, στο οποίο μπορούν -υπό προϋποθέσεις- να ανακτήσουν και πάλι ακόμα και τον απόλυτο έλεγχο», όπως εξηγείται στην «Κ» αρμοδίως.

Οι τράπεζες, που θα είναι ο επόμενος κρίσιμος κρίκος της διαδικασίας, θα αναλάβουν διττό ρόλο. Από τη μια να συμμετάσχουν στην αύξηση, που στην ουσία θα πρόκειται για αναχρηματοδότηση δανεισμού, με ένα ποσοστό της τάξης του 25% ή λίγο παραπάνω ή παρακάτω, και από την άλλη να προσεγγίσουν και κατ’ επέκταση να εντοπίσουν τους «στρατηγικούς» επενδυτές, που θα θελήσουν να βάλουν κεφάλαια στις επιχειρήσεις. Οταν ο δανεισμός προέρχεται από περισσότερες της μιας τράπεζες, εννοείται ότι η συμμετοχή θα είναι αναλογική, αν και στο κονσόρτσιουμ τον αποφασιστικό ρόλο θα έχει το ίδρυμα – leader στις χορηγήσεις, ανά περίπτωση. Δηλαδή, όποιο έχει δώσει τα περισσότερα δάνεια. Για τον σκοπό αυτό, άλλωστε, συστήνονται ξεχωριστοί βραχίονες, μέσα στους κόλπους των χρηματοπιστωτικών ομίλων, οι οποίοι θα αναλάβουν αυτό το συγκεκριμένο έργο.

Ο κρίσιμος παράγοντας

Ο τρίτος άξονας είναι αυτός που έχει να κάνει με τα ξένα funds, τα οποία καλούνται να καλύψουν το μεγαλύτερο κομμάτι της αύξησης – αναχρηματοδότησης. Υπό τις σημερινές προϋποθέσεις θα είναι κατ’ αποκλειστικότητα hedge funds ή private equity funds, αφού κάθε άλλο επενδυτικό κεφάλαιο, προς το παρόν, απέχει από τις ελληνικές εξελίξεις. Το χαρακτηριστικό τους; Εχουν βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, ο οποίος, πάντως, ενίοτε ξεπερνά και τα δύο ή τρία χρόνια. Ενδεικτικά αναφέρεται η περίπτωση του Fairfax, το οποίο επένδυσε στην Bank of Ireland πριν από περίπου τρία χρόνια και συνεχίζει να παραμένει σταθερό στις εκεί θέσεις του. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που η υποψηφιότητά του για την Eurobank θεωρείται ως μια από τις επικρατέστερες αυτή τη στιγμή. «Βεβαίως, όλοι θα ήθελαν, εν προκειμένω, να υπήρχαν επενδυτές με ακόμα πιο στρατηγικό χαρακτήρα, ωστόσο, αυτή τη στιγμή, αυτούς έχουμε και με αυτούς θα πορευτούμε» είναι η θέση που εκφράζεται, κυρίως, από την πλευρά των τραπεζών.

Στην πραγματικότητα, αυτό το οποίο επιχειρείται στην παρούσα φάση, είναι να αξιοποιηθεί το πολύ μεγάλο ενδιαφέρον που επιδεικνύεται τον τελευταίο καιρό, για οτιδήποτε ελληνικό, από τους ξένους διαχειριστές. Για όλους τους κλάδους.

Αυτές τις μέρες, πέριξ της πλατείας Συντάγματος μπορεί κανείς να συναντήσει ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του επιχειρείν διεθνώς, που έρχονται προς αναζήτηση μικρών ή μεγάλων ευκαιριών.

Ενδεικτικό παράδειγμα; Μόλις στις αρχές της εβδομάδας, εθεάθη στο κέντρο της Αθήνας, σε μια επίσκεψη σχεδόν ινκόγκνιτο, ο επικεφαλής της TUI, η οποία είναι εταιρεία-κολοσσός στο κομμάτι του τουρισμού, με εμπλοκή από τις μεταφορές έως τα ξενοδοχειακά καταλύματα και όχι μόνο.

«Ολοι αναζητούν, με κάποιο τρόπο, να αγοράσουν Ελλάδα. Συμβαίνει, δηλαδή, το αντίθετο απ’ ό,τι πριν από 1,5 χρόνο, όταν όλοι ήθελαν να πουλήσουν Ελλάδα» διευκρινίζεται από εκείνους που τους συναντούν, ακούν τις προθέσεις τους και τους κατευθύνουν ανάλογα.

Από αυτή τη δεξαμενή, λοιπόν, θα αντληθούν τα κεφάλαια, για να ολοκληρωθεί το project της ιδιότυπης αναχρηματοδότησης των δανείων μεγάλων εισηγμένων. Αυτά τα funds θα καλύψουν ακόμα και το 50% των επικείμενων αυξήσεων και όπως είναι φυσικό επακόλουθο θα έχουν -για ένα άγνωστο χρονικό διάστημα- τον αποφασιστικό ρόλο στη λειτουργία τους. Μέχρι να αποφασίσουν να αποεπενδύσουν, παίρνοντας τις υπεραξίες τους…