ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Ψάρια σε… δίαιτα, απρόθυμοι μέτοχοι και πελάτες που φεύγουν

Ψάρια σε… δίαιτα, απρόθυμοι μέτοχοι και πελάτες που φεύγουν

Το δίλημμα που αντιμετωπίζουν κυβέρνηση και τράπεζες στις ιχθυοκαλλιέργειες δείχνει ότι η χώρα βρίσκεται σε μια πολύπλοκη κατάσταση: Δύο φορές μετά τη μεταπολίτευση, μία επί Παναγή Παπαληγούρα και μία με τις προβληματικές επιχειρήσεις -που άλλαξαν μετόχους- οδηγήθηκαν στην απαξίωση και αργότερα στο κλείσιμο. Από την άλλη πλευρά, ο κλάδος εμφάνιζε συνολική δανειακή επιβάρυνση 603 εκατ. ευρώ με σύνολο βραχυπρόθεσμων δανείων 491 εκατομμύρια. Από το 2011 και μετά οι βραχυπρόθεσμες δανειακές υποχρεώσεις του κλάδου υπερβαίνουν τις μακροπρόθεσμες. Η τραπεζική χρηματοδότηση του κλάδου από 3,1 φορές μεγαλύτερη των κεφαλαίων που ήταν το 2012 έφτασε λόγω των σημαντικών ζημιών του εννεαμήνου του 2013 στις 38 φορές. Η κατακόρυφη αυτή αύξηση οφείλεται κατά κύριο λόγο στη μεγάλη επιβάρυνση ιδίων κεφαλαίων λόγω εμφάνισης ζημιών.

Τρώγοντας το απόθεμα

Μια σειρά από τις προηγούμενες «γραμμές» πίστωσης που είχαν εγκρίνει οι τράπεζες έφτασε με 7μηνη καθυστέρηση, π.χ. στην εταιρεία ΔΙΑΣ, με αποτέλεσμα αυτή να ενταχθεί σε προπτωχευτικό καθεστώς. «Στο διάστημα αυτών των μηνών τα ψάρια (σ.σ.: που ανήκουν σήμερα στις τράπεζες) έπρεπε να ταϊστούν αλλά χρήματα για τροφές δεν υπήρχαν…», λέει στην «Κ» στέλεχος της επιχείρησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το απόθεμα της συγκεκριμένης επιχείρησης που είχε ληφθεί ως ενέχυρο από πιστωτές, μόνο εκείνο της Ρόδου που είχε περάσει στα χέρια εταιρείας ιχθυοτροφών ταϊζόταν συστηματικά. Ο ΔΙΑΣ που για μερικές μέρες αντιμετώπισε δικαστική απόφαση με την οποία βγήκε από το καθεστώς προστασίας έχασε έναν από τους σημαντικότερους πελάτες της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας, μία μεγάλη ισπανική αλυσίδα που απορροφούσε έως και το 12% των ελληνικών εξαγωγών ψαριών τον χρόνο. Για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα αυτής της επιχείρησης, της οποίας ο βασικός μέτοχος Κάχα Μπενουκίντζε φαίνεται να θέλει να αποχωρήσει, κυβέρνηση και τράπεζες έχουν 40 μέρες. Στις αρχές Ιουνίου τα δικαστήρια αποφασίζουν για την πτώχευσή της (120 εκατ. δανείων με αρνητικό εισόδημα).

Οι άλλες δύο μεγάλες εταιρείες του κλάδου (ΝΗΡΕΑΣ, ΣΕΛΟΝΤΑ) με συσσωρευμένα χρέη 400 εκατομμυρίων έχουν δεχθεί μια σειρά προτάσεων από ξένους επενδυτές, αλλά πολλοί από αυτούς όπως π.χ. funds που δραστηριοποιούνται και στα ξενοδοχεία ζητούν αποδόσεις 250% σε 5-7 χρόνια. Κυβέρνηση και τράπεζες θέλουν οι παλιοί μέτοχοι να παραμερίσουν αν δεν βάλουν χρήματα, αλλά εκείνοι επισημαίνουν ότι πρέπει να έχει προτεραιότητα η συγκρότηση μιας κοινής εμπορικής πολιτικής, όπου ο ένας δεν θα ανταγωνίζεται τον άλλον με χαμηλότερες τιμές στους ίδιους πελάτες, κάτω από το κόστος παραγωγής. Η πρακτική αυτή οδήγησε σε μεγάλες ζημιές τα τελευταία χρόνια.