ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΓΟΡΑ

Είναι, όντως, τραγικό, την ώρα που η χώρα μας προσπαθεί να αποφύγει την πτώχευση, η Γερμανίδα καγκελάριος να προειδοποιεί ότι δεν αρκούν τρία χρόνια για να διορθώσει η Ελλάδα τα δημοσιονομικά της. Οφείλει να αποδείξει ότι είναι σε θέση να επιστρέψει στον δρόμο της ενάρετης ανάπτυξης, επισημαίνει με δηλώσεις της στην εφημερίδα Bild. Δεν είναι τυχαίο ότι η μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα Βild (καθημερινό τιράζ: τριάμισι εκατομμύρια φύλλα) φιλοξενεί σήμερα τις απόψεις της Μέρκελ.

Η Αγκελα Μέρκελ ποτέ δεν ήταν (ούτε θα είναι) διατεθειμένη να παράσχει στην Ελλάδα την ουσιαστική στήριξη που απαιτείται σπαρακτικά πλέον από τη χώρα μας για να αντιμετωπιστεί η εφιαλτική κρίση. Η Γερμανίδα καγκελάριος αποστασιοποιείται από την προοπτική αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, λέγοντας ότι η Ε. Ε δεν διαθέτει εργαλεία για κάτι τέτοιο και επισημαίνει ότι η όποια βοήθεια σε επίπεδο Ευρωζώνης για τα υπερχρεωμένα κράτη θα πρέπει να αποφασιστεί ομόφωνα, επιφυλασσόμενη του δικαιώματος της Γερμανίας να ασκήσει βέτο.

Στην ίδια συνέντευξη, η Μέρκελ κάνει δεκτό το αίτημα της Ελλάδας για την επέκταση του χρόνου αποπληρωμής των 110 δισ. ευρώ. Σημειώνεται ότι από τον περασμένο Νοέμβριο η Ευρωπαϊκή Ενωση μελετά τη χορήγηση στην Ελλάδα επιπλέον χρόνου τεσσεράμισι ετών, ώστε η προθεσμία αποπληρωμής να φθάσει τα επτά χρόνια – τόση έχει δοθεί και στην Ιρλανδία, η οποία έχει δανειστεί 85 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με την Bild, η κ. Μέρκελ πρόσθεσε ότι από το 2013 οι ιδιώτες πιστωτές θα πρέπει να αναλαμβάνουν κι αυτοί το κόστος κάθε κρατικής χρεοκοπίας. Επίσης, από το 2013 που θα λειτουργήσει ο νέος μηχανισμός, θα κληθούν και οι ιδιώτες επενδυτές να μετέχουν στο κόστος ενδεχόμενης αναδιάρθρωσης χρέους χώρας της Ευρωζώνης. Φυσικά, ο μηχανισμός αυτός εγκαθιστά τη γερμανική εξουσία στη δημοσιονομική πολιτική, καταργεί τον θεσμοθετημένο ρόλο της Κομισιόν και ταπεινώνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που ήταν αντίθετη στην εμπλοκή των ιδιωτών.

Η «Σιδηρά Φράου» φαίνεται πρόθυμη να θυσιάσει τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος προς χάριν των μικρών κομματικών της συμφερόντων. Η Αγκελα Μέρκελ έχει, βέβαια, να λογοδοτήσει στους ψηφοφόρους της και στους Φιλελεύθερους Δημοκράτες που συμμετέχουν στην κυβερνητική συμμαχία. Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι η Γερμανία σκέφτεται ακόμη με όρους «εγκλήματος και τιμωρίας». Μάλιστα, η καγκελάριος έχει ήδη δηλώσει ότι θα πρέπει να θεσπιστεί η δυνατότητα αποπομπής από την Ευρωζώνη κρατών που παραβιάζουν τους κανόνες.

Σύμφωνα με τον βρετανικό Independent, η «Σιδηρά Φράου», όπως την αποκαλεί, δεν θα μπορούσε να δείξει αλληλεγγύη καθώς φανέρωσε -με την αντίδρασή της στην ελληνική κρίση- ότι αντιμετωπίζει τις εξελίξεις με τέτοιο τρόπο ώστε να εξυπηρετούν στο τέλος μόνο τους δικούς της σκοπούς.

Αδιαμφισβήτητο το δικαίωμα της Γερμανίας να ενεργήσει κατά το εθνικό της συμφέρον. Κατά την άσκηση, ωστόσο, αυτού του δικαιώματος, η Γερμανία υπονομεύει την ηγετική της θέση στο ευρωπαϊκό σύστημα, διότι η ηγεσία σε οποιοδήποτε επίπεδο προϋποθέτει ευελιξία και, ίσως, θυσίες. Τα επιχειρήματα των Γερμανών είναι, βεβαίως, βάσιμα σχετικώς με την Ελλάδα καθώς η οικτρή οικονομική κατάσταση της χώρας μας δεν οφείλεται, αλλά απλώς επιδεινώθηκε από τη διεθνή δημοσιονομική κρίση.

Απολύτως αρνητικές, δε, για την Ελλάδα είναι οι επιπτώσεις που προοιωνίζεται το γερμανικό σχέδιο αναδιάρθρωσης της Ευρωζώνης. Το «όχι» της γερμανικής κεντρικής τράπεζας (Bundesbank) σε οποιαδήποτε σκέψη για έκδοση ευρωομολόγων, αλλά ακόμη και για χρήση κεφαλαίων του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης (EFSF) για την αγορά κρατικών ομολόγων των υπερχρεωμένων κρατών, όπως η Ελλάδα, ήδη είναι γνωστό. Επιπλέον, η Bundesbank, προδικάζοντας τη στάση της γερμανικής κυβέρνησης σήμερα και στις 24/25 Μαρτίου, απέρριψε το ενδεχόμενο μείωσης των επιτοκίων δανεισμού, κάτι που θα μπορούσε να μειώσει κατά τι το επαχθές χρέος των περιφερειακών κρατών.

Με αυτά τα δεδομένα, η Ελλάδα καλείται να αποπληρώσει μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια το αστρονομικό ποσό των 185,3 δισ. ευρώ, δηλαδή περίπου το… 80% του ΑΕΠ! Υπό αυτό το πρίσμα, η ανάγκη ριζοσπαστικών μέτρων, όπως η μερική, τουλάχιστον, διαγραφή του χρέους και η επανεξέταση της συμμετοχής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, αρχίζουν να συζητούνται από σοβαρά επιτελεία του ευρωπαϊκού κατεστημένου.