ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Πιο σημαντική η ευτυχία από την ανάπτυξη

Η αναζήτηση της ευτυχίας είναι από τις φράσεις με τις μεγαλύτερες επιπτώσεις, καθώς αναγνωρίζεται ως ένα από τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτή η αίσθηση που παραπέμπει στον Τζέφερσον φαίνεται να επηρέασε ακόμη και το νομοθετικό σώμα της Κίνας, το Εθνικό Λαϊκό Κογκρέσο, που προ ημερών ολοκλήρωσε την ετήσια σύνοδό του. Το να κάνουμε τους Κινέζους πιο ευτυχείς, επιμένουν τώρα οι Κινέζοι αξιωματούχοι, είναι πιο σημαντικό από την αύξηση του ΑΕΠ. Το νέο πενταετές πρόγραμμα χαιρετίστηκε ως το εναρκτήριο λάκτισμα για μια «ευτυχισμένη Κίνα». Ο πρωθυπουργός, Γουέν Τζιαμπάο, φάνηκε, όμως, δυστυχής όταν περιέγραψε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει.

Στο τέλος της συνόδου, είπε στους δημοσιογράφους πως τα δύο χρόνια που απομένουν μέχρι το τέλος της θητείας του δεν θα είναι «πιο εύκολα» από τα προηγούμενα οκτώ. Το να κρατηθεί η «τίγρης» του πληθωρισμού στο κλουβί της θα είναι αρκετά δύσκολο, είπε. Αλλά η διαφορά είναι «ο μεγαλύτερος κίνδυνος». Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της συνόδου, απολύθηκε ο υπουργός Σιδηροδρόμων, Λιου Ζιγκούν, εξαιτίας εμπλοκής του σε τεράστιο σκάνδαλο δωροδοκίας. Το πενταετές πρόγραμμα θέτει στόχο ετήσια ανάπτυξη 7% από τώρα και μέχρι το 2015, ενώ το αμέσως προηγούμενο έθετε στόχο το 7,5% για την περίοδο 2006-2010. Ο κ. Γουέν δήλωσε πως θα είναι μια μεγάλη δοκιμασία ο στόχος ενός μειωμένου ρυθμού ανάπτυξης με παράλληλο στόχο να μην αυξηθεί η ανεργία. Πρόσθεσε, όμως, πως η Κίνα πρέπει να αλλάξει μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης επειδή το υφιστάμενο πάσχει από «έλλειψη ισορροπίας, έλλειψη συντονισμού και έλλειψη βιωσιμότητας».

Η ιδέα να προωθήσει η κυβέρνηση την ευτυχία διαδόθηκε σε όλη τη χώρα στις αρχές του έτους, όταν οι τοπικές αρχές άρχισαν να εκπονούν τα δικά τους πενταετή προγράμματα. Η επαρχία της Γκουανγκντόγκ ανακοίνωσε πως θα γίνει «η ευτυχής Γκουανγκντόγκ». Το Πεκίνο ανακοίνωσε πως θέλει να διάγουν οι πολίτες του μια «ζωή ευτυχή και λαμπερή». Η επαρχία της Τσονγκίνγκ ανακοίνωσε πως θέλει να συγκαταλέγονται οι πολίτες της μεταξύ των ευτυχέστερων της χώρας. Και τώρα γίνεται συζήτηση περί της θέσπισης «δεικτών ευτυχίας» βάσει των οποίων θα αξιολογείται η απόδοση της κυβέρνησης. Η λέξη έχει γίνει ιδιαιτέρως δημοφιλής μεταξύ των γραφειοκρατών που προσπαθούν να ικανοποιήσουν την κυβέρνηση και να δείξουν συμπάθεια στα ασθενέστερα στρώματα, για να αποδείξουν πως είναι αποφασισμένοι να αλλάξουν τους τρόπους τους. Πολλές περιφερειακές κυβερνήσεις εξακολουθούν να θέτουν στόχους ανάπτυξης πολύ υψηλότερους από εκείνους του κ. Γουέν. Ορισμένοι από τους στόχους του, όπως η ανέγερση άλλων 356 εκατ. επιδοτούμενων κατοικιών μέχρι το 2015, θα απαιτήσουν τη συνεργασία των τοπικών αρχών. Και αυτές μάλλον θα αποφύγουν τέτοιου είδους υποχρεώσεις. Ο κ. Γουέν νομίζει πως η πολιτική ελευθερία δεν έχει μεγάλη σημασία για την ευτυχία.