ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Επισφαλή δάνεια έως 1,9 τρισ. δολ. απειλούν την οικονομία της Κίνας

Επισφαλή δάνεια έως 1,9 τρισ. δολ. απειλούν την οικονομία της Κίνας

Υστερα από πέντε χρόνια πιστωτικής επέκτασης, το ύψος των επισφαλών δανείων της Κίνας εγκυμονεί κινδύνους, δεδομένης της επιβράδυνσης που γνωρίζει η οικονομία της. Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία δεν φαίνονται αξιόπιστα καθώς εμφανίζουν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια να μην υπερβαίνουν το 1% και να παραμένουν σε αυτό το επίπεδο επί αρκετά χρόνια. Την ίδια στιγμή, όμως, τα δάνεια του ιδιωτικού τομέα στην Κίνα αυξάνονται από το 104% του κινεζικού ΑΕΠ, στο οποίο ανέρχονταν το 2008, στο 134% το 2012. Σύμφωνα με σχετική έκθεση που δημοσιοποίησε η συμβουλευτική Oxford Economics, η κατάσταση πρέπει μάλλον να είναι πολύ χειρότερη. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια πρέπει να ανέρχονται μεταξύ του 10% και του 20% του κινεζικού ΑΕΠ, φθάνοντας σε ποσό από έξι ώς 12 τρισ. γουάν (από ένα ώς 1,9 τρισ. δολ.). Αυτή είναι η εκτίμηση του οικονομολόγου Ανταμ Σλάτερ που επιχειρεί μια, κάπως ανησυχητική, εκτίμηση του ύψους στο οποίο μπορεί να φθάνουν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια της Κίνας. Βασίζεται στην εμπειρία του σε σχέση με την Κίνα και σε συγκρίσεις με άλλες χώρες.

Επισημαίνει ότι το ποσοστό των πιστώσεων ως προς το ΑΕΠ της Κίνας αυξήθηκε κατά 27 εκατοστιαίες μονάδες στο διάστημα από το 1995 ώς το 1999. Στο ίδιο χρονικό διάστημα, όμως, το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων αυξήθηκε κατά 13% και στις αρχές της δεκαετίες του 2000 είχε φθάσει σχεδόν το 30%. Στα χρόνια που ακολούθησαν η Κίνα γνώρισε μια ακόμη μεγαλύτερη επέκταση του δανεισμού ως ποσοστό επί του συνόλου της οικονομίας της.

Οπως τονίζει ο Σλάτερ, δεδομένου του τι είχε προηγηθεί τη δεκαετία του 1990, «δεν είναι κατανοητό το γεγονός ότι δεν αυξήθηκε αναλόγως το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων στο διάστημα 2009-2013, όταν καταγραφόταν μεγάλη πιστωτική επέκταση». Παράλληλα, μελετά 33 χώρες που γνώρισαν μεγάλη πιστωτική επέκταση ύστερα από χρηματοπιστωτικές κρίσεις από το 1980 ώς το 2008. Οι περισσότερες κατέγραψαν εκτίναξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων σε επίπεδα πολύ υψηλότερα από εκείνα που επισήμως εμφανίζει σήμερα η Κίνα.

Στις αρχές του 1990 στη Φινλανδία και το 2008 στην Ελλάδα, για παράδειγμα, τα ποσοστά ήταν γύρω στο 15%, ενώ στην Ταϊλάνδη και στη Μαλαισία έφθασαν σε διπλάσια επίπεδα από εκείνα του τέλους της δεκαετίας του 1990. Αν, λοιπόν, το πραγματικό ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων της Κίνας κυμαίνεται σήμερα από 10% ώς 20%, οι συνέπειες μπορεί να είναι ανησυχητικές. Σύμφωνα με τον Σλάτερ, «θα μπορούσε να προκαλέσουν σοβαρή τραπεζική κρίση στην Κίνα με μείζονες επιπτώσεις τόσο σε περιφερειακό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο». Στην περίπτωση αυτή θα οδηγούσε σε συρρίκνωση της ανάπτυξης της Κίνας σε επίπεδα κάτω του 2%, ίσως και στο 1%.