ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η έννοια του κόστους είναι σχετική

Η έννοια του κόστους είναι σχετική

Την ερχόμενη εβδομάδα η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA) αναμένεται να ανακοινώσει νέους κανόνες με στόχο την καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αν και ακόμα δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες, ομάδες που τάσσονται κατά της προστασίας του περιβάλλοντος ήδη προβλέπουν ότι το κόστος θα είναι τεράστιο και ότι θα επέλθει οικονομική καταστροφή. Μην τους ακούτε. Οσα στοιχεία διαθέτουμε, υποδηλώνουν ότι μπορούμε να περιορίσουμε κατά πολύ τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα με μικρό κόστος για την οικονομία. Απλώς ρωτήστε το Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο.

Για την ακρίβεια, δεν είναι αυτό το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει το Εμπορικό Επιμελητήριο με την έκθεση που δημοσίευσε την περασμένη Τετάρτη. Πρόθεσή του ήταν να μεταδώσει την εντύπωση ότι οι νέοι κανόνες θα επιφέρουν καταστροφή. Αν όμως εστιάσει κανείς την προσοχή του στα στοιχεία της έκθεσης και όχι στη ρητορική της, τότε θα εκπλαγεί για το πόσο μικρό είναι το κόστος. Στην έκθεση υπολογίζεται ότι το κόστος ενός προγράμματος μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα είναι στα 50 δισ. δολάρια τον χρόνο (σε σταθερές τιμές) μέχρι το 2030. Αυτό υποτίθεται ότι είναι το μεγάλο νούμερο, αλλά θυμηθείτε ότι το μέγεθος της αμερικανικής οικονομίας είναι πλέον 17 τρισ. δολάρια και ότι αυξάνεται κάθε χρόνο. Οπότε, αυτό που λέει το Επιμελητήριο είναι ότι μπορούμε να πάρουμε δραστικά μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος με κόστος μόλις το 1/5 του 1% του ΑΕΠ. Αυτό είναι φθηνό. Και μάλιστα αυτοί οι υπολογισμοί βασίζονται στα στοιχεία αυτών που είναι αντίθετοι με τον περιορισμό του διοξειδίου του άνθρακα. Το πραγματικό κόστος θα είναι σχεδόν σίγουρα μικρότερο για τρεις λόγους.

Πρώτον, το Εμπορικό Επιμελητήριο υπολογίζει ότι η οικονομική ανάπτυξη, συνεπώς και οι συνδεόμενοι με αυτήν αέριοι ρύποι, θα ακολουθήσει την ιστορική τάση του 2,5%, ωστόσο θα πρέπει να περιμένουμε μικρότερη ανάπτυξη καθώς συνταξιοδοτείται η γενιά που μεγάλωσε μετά τον πόλεμο, γεγονός που θα οδηγήσει σε λιγότερες εκπομπές.

Δεύτερον, στην έκθεσή του το Επιμελητήριο υπολογίζει ότι η μεγαλύτερη μείωση στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα θα προέλθει από την αντικατάσταση του κάρβουνου από το φυσικό αέριο. Συνεπώς δεν λαμβάνει υπόψη του την εκπληκτική τεχνολογική πρόοδο που έχει συντελεστεί στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, ιδιαίτερα στην ηλιακή ενέργεια, κάτι που καθιστά τον περιορισμό των εκπομπών ακόμη ευκολότερο.

Τρίτον, η αμερικανική οικονομία εξακολουθεί να λειτουργεί σε χαμηλές στροφές και για μία οικονομία που βρίσκεται σε τέτοια φάση το υποτιθέμενο κόστος συμμόρφωσης με περιβαλλοντικούς κανόνες δεν είναι καθόλου κόστος.

Η κατασκευή νέων, καθαρότερων εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας θα απαιτήσει την ανάπτυξη τόσο εργατών όσο και κεφαλαίου, τα οποία σε διαφορετική περίπτωση θα παρέμεναν ανενεργά, και σε κάθε περίπτωση θα ενισχύσει την αμερικανική οικονομία.

Το έσχατο επιχείρημα όσων τάσσονται κατά της μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου είναι ότι δεν έχει σημασία τι κάνουμε ως ΗΠΑ διότι άλλες χώρες, κυρίως η Κίνα, θα εξακολουθήσουν να ρυπαίνουν.
Πράγματι, χρειαζόμαστε μια διεθνή συμφωνία για τη μείωση των ρύπων, αλλά η απροθυμία των ΗΠΑ να αναλάβουν δράση αποτελούσε το μεγαλύτερο εμπόδιο για τη σύναψή της. Αν σοβαρευτούμε τώρα, τότε θα μπορέσουν να ακολουθήσουν Ε.Ε. και Ιαπωνία.