ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αποψη: Οι επιλογές των Ευρωπαίων ψηφοφόρων

Αποψη: Οι επιλογές των Ευρωπαίων ψηφοφόρων

​​Εχουν γραφεί αναλύσεις επί αναλύσεων γύρω από τις επιλογές των Ευρωπαίων ψηφοφόρων τα τελευταία χρόνια. Είτε αυτές έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι οι Γερμανοί ευρωσκεπτικιστές έχασαν οριακά την είσοδό τους στη γερμανική βουλή, κατά τις προηγούμενες εκλογές στη χώρα, είτε με το «Ναι» στο Brexit και το «Οχι» στις συνταγματικές αλλαγές στην Ιταλία.

Οι αναλύσεις αυτές προέρχονται κατά βάση από δύο πηγές:

Πρώτον, από τους πολιτικούς ηγέτες και αξιωματούχους. Πρόκειται για τη συντριπτική πλειονότητα όσων φέρουν τη μεγαλύτερη ευθύνη τόσο για την ανάπτυξη όσο –και κυρίως– για το γεγονός ότι οι λαϊκίστικες φωνές βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στις μάζες.

Πρόκειται για όλους όσοι αρνούνται να δουν κατάματα την πραγματικότητα των ανισοτήτων που βιώνουν οι ευρωπαϊκές –και όχι μόνο– κοινωνίες και τις διαρκώς διογκούμενες συνέπειες της εμμονής στις πολιτικές λιτότητας και περιορισμού της κατανάλωσης, όχι μόνο στις χώρες που αντιμετώπισαν –ή και αντιμετωπίζουν ακόμα– προβλήματα με την κρίση χρέους.

Πρόκειται για όσους γυρίζουν την πλάτη και δεν προτείνουν λύσεις για την έξοδο από την υφιστάμενη κατάσταση της γήρανσης του ευρωπαϊκού πληθυσμού, της έλλειψης ανταγωνιστικότητας του ανειδίκευτου εργατικού δυναμικού και της δυσκολίας εύρεσης εργασίας, που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε όλο το φάσμα των ηλικιών.

Αντίθετα, επιλέγουν να λειτουργούν τιμωρητικά, απειλώντας τους ψηφοφόρους με «συνέπειες» για τις επιλογές τους, δυναμώνοντας στην ουσία με αυτό τον τρόπο τη συγκεκριμένη τάση και συσπειρώνοντας τις ομάδες αυτές γύρω από τους εκφραστές του λαϊκισμού και όχι μόνο.

Δεύτερον, από τους ψύχραιμους αναλυτές.

Πρόκειται για την κατηγορία των παρατηρητών οι οποίοι καταγράφουν καθημερινά την πραγματικότητα όλη αυτή την περίοδο και έχουν επιστήσει ουκ ολίγες φορές την προσοχή προς άπαντες τους decision makers γύρω από το γεγονός ότι δεν φροντίζουν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά όλα αυτά τα θέματα.

Πρόκειται για τους ανθρώπους εκείνους οι οποίοι ζητούν μετ’ επιτάσεως την προώθηση πολιτικών που θα οδηγήσουν την Ευρωζώνη στην επιστροφή στην ανάπτυξη σε στέρεες βάσεις, μέσω ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων οι οποίες θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και, στο τέλος της ημέρας, θα αμβλύνουν ανισότητες.

Πρόκειται για όσους επιλέγουν να λένε την αλήθεια για την κατάσταση της οικονομίας, όσο πικρή και αν είναι αυτή, αλλά και ταυτόχρονα να προτείνουν και τη συνταγή για την έξοδο από την κρίση.

Το πρόβλημα για αυτή την πλευρά είναι ότι ουδέποτε της ζητήθηκε η συνδρομή από όσους χαράσσουν πολιτική. Αντίθετα, οι τελευταίοι επέλεξαν να κρατήσουν αποστάσεις ώστε να είναι αρεστοί στις πλατιές μάζες του εκλογικού σώματος.

Μόνο που δεν υπολόγισαν ότι έχουν ήδη χάσει το παιχνίδι με τους ψηφοφόρους. Ετσι, αντί να επιδιώκουν την υιοθέτηση κάποιων εξ αυτών των προτάσεων, για να λύσουν το πρόβλημα ή μεγάλο κομμάτι αυτού, τρέχουν στο παρά ένα να διαμορφώσουν μια φιλολαϊκή –κατά τη γνώμη τους– agenda, εκτιμώντας ότι έτσι θα σώσουν την παρτίδα για τους ίδιους.

Πολύ αργά, όμως.

Η όλη εικόνα, ξέρετε, θυμίζει την περίπτωση της ελληνικής οικονομίας.

Βαδίζοντας προς το τέλος του 2016, θα περίμενε κανείς ότι θα είχαμε δώσει λύση ή θα προσπαθούσαμε προς αυτή την κατεύθυνση, σε μια σειρά θεμάτων που κρατάνε πίσω την ελληνική οικονομία.

Θέματα, όπως τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα των τραπεζών (NPEs), οι ιδιωτικοποιήσεις και η ευρύτερη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, η συνολική ρύθμιση των οφειλών σε εφορία, ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες, η διεύρυνση της χρήσης πλαστικού χρήματος, η ηλεκτρονικοποίηση των συναλλαγών και η αυτοματοποίηση της λήψης πληροφορίας από τις φορολογικές αρχές.

Πρόκειται για αποφάσεις που θα έπρεπε να ήταν πρώτες στην agenda όλων των κυβερνήσεων, ανεξαρτήτως μνημονίων. Είναι παρεμβάσεις που έχει ανάγκη η οικονομία της χώρας για να αρχίσει η αύξηση του ΑΕΠ, το οποίο αποτελεί ταυτόχρονα και τον παρονομαστή στη σχέση χρέους/ΑΕΠ. Και για να προχωρήσουν αυτές, οφείλει η πολιτική ελίτ της χώρας να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό, ώστε να κατανοήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες την ανάγκη λήψης και εφαρμογής αυτών των αποφάσεων.

* Ο κ. Κωνσταντίνος Β. Κόλλιας είναι πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.