ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η τέχνη της απάτης του Τραμπ

Η τέχνη της απάτης του Τραμπ

Θυμάστε το φορολογικό ζήτημα του Ντόναλντ Τραμπ; Ηταν ανήκουστο για έναν υποψήφιο των προεδρικών εκλογών να αρνείται τη δημοσίευση της φορολογικής του κατάστασης, διότι αυτό θα υπονοούσε πως έχει να κρύψει κάτι. Στην αρχή δόθηκαν διάφορες δικαιολογίες, με το επιχείρημα πως θα δημοσιεύονταν όλα τα σχετικά στοιχεία για το φορολογικό μητρώο του κ. Τραμπ μόλις ολοκληρωνόταν ο έλεγχος των αρμόδιων αμερικανικών αρχών. Σε αυτό το στάδιο, ο κ. Τραμπ ορθώς πίστευε ότι μπορούσε να παραβιάσει όλες τις νόρμες και να προσπεράσει κάθε αρχή διαφάνειας, χωρίς πληρώσει το ανάλογο πολιτικό τίμημα.

Από την άλλη πλευρά, η Χίλαρι Κλίντον τιμωρήθηκε για την πλήρη διαφάνεια στα οικονομικά της, ενώ ο κ. Τραμπ ανταμείφθηκε για το γεγονός ότι δεν αποκάλυψε τίποτα για το πώς κερδίζει χρήματα. Εύλογο είναι να περιμένει κανείς πως δεν θα υπάρξει καμία διαφάνεια στο επίμαχο ζήτημα του προϋπολογισμού της χώρας. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, μια νέα κυβέρνηση δίνει στη δημοσιότητα ένα δημοσιονομικό πρόγραμμα όπου παρουσιάζονται οι προτεραιότητές της.

Σε αυτήν την περίπτωση, όπως επισημαίνει ο ειδικός επί θεμάτων προϋπολογισμού Σταν Κόλεντερ, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι το οικονομικό επιτελείο του κ. Τραμπ θα αγνοήσει αυτήν την πρακτική και θα αρνηθεί πολύ απλά να δώσει την παραμικρή εξήγηση για το πώς σκοπεύει να υλοποιήσει τις προεκλογικές υποσχέσεις του. «Η νέα κυβέρνηση Τραμπ σκέπτεται πολύ σοβαρά να μην καταθέσει προϋπολογισμό στο Κογκρέσο τον επόμενο χρόνο». Το μόνον που θα συμβεί, κατά πάσα πιθανότητα, είναι να δοθούν διαβεβαιώσεις ότι όλα θα πάνε «τέλεια».

Δεν μπορεί να προδικάσει κανείς την κατεύθυνση του προϋπολογισμού. Είναι βέβαιο, όμως, ότι οι κενές υποσχέσεις με έλλειψη λεπτομερειών στην πρακτική εφαρμογή τους θα διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο στη στρατηγική των Ρεπουμπλικανών, ιδιαίτερα στο εξής ζήτημα: την υγεία εκατομμυρίων Αμερικανών στο μέλλον.

Το 2010, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα κατάφερε να περάσει ένα ριζοσπαστικό νομοσχέδιο για την υγεία, γνωστό ως Obamacare, χάριν μιας πολύ σύντομης πλειοψηφίας των Δημοκρατικών στο Κογκρέσο. Εκτοτε, οι Ρεπουμπλικανοί έχουν υποσχεθεί να ανακαλέσουν αυτό το νομοσχέδιο με την πρώτη ευκαιρία, αντικαθιστώντας το με κάτι καλύτερο. Παραδόξως, ουδέποτε έδωσαν πιο ξεκάθαρη εικόνα για το σύστημα υγείας που προτείνουν. Μια επταετία μετά την έναρξη του Obamacare, οι Ρεπουμπλικανοί δεν έχουν δημοσιεύσει ούτε το νομικό πλαίσιο των προτάσεών τους. Γιατί όχι;

Δεν είναι κανένα μυστήριο. Πολλοί Αμερικανοί ισχυρίζονται πως δεν εγκρίνουν το Obamacare, αλλά μια μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού επιδοκιμάζει νομικές προβλέψεις όπως τη δυνατότητα που δίνεται σε άτομα με προϋπάρχοντα θέματα υγείας να αποκτούν ασφαλιστική κάλυψη. Δεν υπάρχει περίπτωση να επιτευχθεί η ευρεία ασφαλιστική κάλυψη των κατοίκων μιας τόσο μεγάλης χώρας χωρίς την επέκταση των κρατικών προγραμμάτων υγειονομικής περίθαλψης. Ο κλάδος υγείας, όμως, ουδέποτε ήταν προτεραιότητα των Ρεπουμπλικανών.

Εάν ανακληθεί το Obamacare, δεν θα υπάρξει κάτι άλλο για το αντικαταστήσει. Και είναι πιθανό να επικρατήσει χάος στις ασφαλιστικές αγορές υγείας πριν ακόμη την επίσημη λήξη του, διότι θα ετοιμάζουν την έξοδό τους οι ασφαλιστικές εταιρείες. Αλλά το σκεπτικό δεν είναι να δημιουργηθεί ένα νέο σύστημα, αλλά να βρεθεί ένας τρόπος για να επιρριφθούν ευθύνες στους Δημοκρατικούς. Ετσι θα λειτουργούσε ένας Τραμπ.

Σε μια αυτοβιογραφία του νέου προέδρου των ΗΠΑ ο ιδανικός τίτλος θα ήταν «η τέχνη της απάτης». Εξάλλου το σήμα κατατεθέν στη σταδιοδρομία τους ως επιχειρηματία είναι η αποκόμιση κερδών από προβληματικές εταιρείες διότι βρίσκει πάντα τρόπο να μεταφέρει τις ζημίες στους άλλους.

Σε ό,τι αφορά το Obamacare, ωστόσο, τις επιπτώσεις θα επωμισθούν εκατομμύρια Αμερικανοί και ειδικότερα οι λευκοί της εργατικής τάξης που ψήφισαν τον κ. Τραμπ. Εάν, όμως, γίνει κάτι τέτοιο, θα είναι μεγάλη πολιτική επιτυχία για τον κ. Τραμπ σε περίπτωση που καταφέρει να κατηγορήσει γι’ αυτό τους λάθους ανθρώπους. Αυτό το σενάριο είναι μάλλον απίθανο, επειδή μια τόσο μεγάλη πολιτική απάτη είναι οφθαλμοφανής. Με βάση, όμως, τα δείγματα συμπεριφοράς που έχουμε δει μέχρι σήμερα, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να το επιτύχει – εις βάρος των ασφαλισμένων που είναι ικανοποιημένοι από τις καλύψεις του Obamacare.