ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Παρατείνουν τη ζωή της ΛΑΡΚΟ μέχρι να γίνουν οι εκλογές

Παρατείνουν τη ζωή της ΛΑΡΚΟ μέχρι να γίνουν οι εκλογές

Με την αγωνία μη «σκάσει» στα χέρια της, και μάλιστα εν μέσω προεκλογικής περιόδου, η ΛΑΡΚΟ των 1.200 εργαζομένων σε 6 νομούς της χώρας, ζει η κυβέρνηση αφού και η ίδια αντιλαμβάνεται πλέον ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αντίδρασης μετά και τη νέα ευρωπαϊκή παρέμβαση για ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων ύψους 135,8 εκατ. ευρώ μέσα σε ένα δίμηνο.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε την περασμένη Πέμπτη την απόφασή της να στείλει προειδοποιητική επιστολή στην Ελλάδα σχετικά με τη μη εφαρμογή της απόφασης του Ευρωδικαστηρίου (9ης Νοεμβρίου 2017) για την ανάκτηση των παράνομων κρατικών ενισχύσεων προς τη ΛΑΡΚΟ ύψους 135,8 εκατ. ευρώ. Η Ελλάδα, σύμφωνα με την Κομισιόν, έχει δύο μήνες διορία να απαντήσει και να αποδείξει ότι έχει πραγματοποιήσει την ανάκτηση της ενίσχυσης. Διαφορετικά, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να παραπέμψει την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ε.Ε. ζητώντας από αυτό να επιβάλει κατ’ αποκοπήν πρόστιμο και οικονομικές κυρώσεις στη χώρα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα πρόστιμα παρακρατούνται από κονδύλια του ΕΣΠΑ που προορίζονται για την Ελλάδα.

Η Κομισιόν

Η νέα παρέμβαση της Κομισιόν βρίσκει τη ΛΑΡΚΟ σχεδόν με κατεβασμένο τον διακόπτη ρεύματος λόγω ανεξόφλητων χρεών προς τη ΔΕΗ που ξεπερνούν τα 300 εκατ. ευρώ και τα οποία προσαυξάνονται κατά 4,5 εκατ. ευρώ τον μήνα, αφού η εταιρεία αδυνατεί να αποπληρώσει ακόμη και τις τρέχουσες καταναλώσεις ρεύματος.

Από τον περασμένο Νοέμβριο η ΔΕΗ ξεκίνησε τη διαδικασία άρσης της εκπροσώπησης της ΛΑΡΚΟ από πελάτη της και καταγγελίας της σύμβασης ηλεκτροδότησης, η οποία ανεστάλη έπειτα από παρέμβαση του υπουργού Ενέργειας Γιώργου Σταθάκη, αφού το κατέβασμα του διακόπτη θα σήμαινε και το τέλος της ιστορικής νικελοβιομηχανίας.

Στις 31 Ιανουαρίου λήγει το τρίτο κατά σειράν τελεσίγραφο της ΔΕΗ προς τη ΛΑΡΚΟ για την παροχή εγγυήσεων αποπληρωμής των τρεχόντων λογαριασμών και ρύθμισης αποπληρωμής των χρεών που έχουν συσσωρευθεί μετά την υπογραφή της τελευταίας σύμβασης (2017) και μέχρι σήμερα, τα οποία κυμαίνονται σε μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. ΔΕΗ και ΛΑΡΚΟ βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για την υπογραφή νέας σύμβασης, με τη ΔΕΗ να έχει θέσει ως προαπαιτούμενο αφενός τη μείωση της παραγωγής κατά 20%, προκειμένου να περιοριστεί η κατανάλωση ενέργειας σε επίπεδα που η μεταλλευτική βιομηχανία να μπορεί να αποπληρώσει, και αφετέρου την παροχή εγγυήσεων για την έγκαιρη αποπληρωμή των τρεχόντων λογαριασμών.

Η ΔΕΗ από την πλευρά της προτίθεται να εξακολουθεί να δίνει στη ΛΑΡΚΟ την ίδια έκπτωση όγκου (21%) παρότι η μείωση της παραγωγής κατά 20% την κατατάσσει στην κατηγορία των εκπτώσεων του 12%.

Οι διοικήσεις των δύο εταιρειών φέρονται να είναι έτοιμες να υπογράψουν τη συμφωνία για τη νέα σύμβαση για τη συνέχιση της ηλεκτροδότησης της ΛΑΡΚΟ. Στην ουσία, η συμφωνία ΔΕΗ – ΛΑΡΚΟ θα δώσει μια παράταση ζωής στην προβληματική εταιρεία, η οποία εξακολουθεί να λειτουργεί συσσωρεύοντας ζημίες, ενώ είναι αδύνατον να επιστρέψει τις κρατικές ενισχύσεις ύψους 135,6 εκατ. ευρώ. Ολοι, από τη ΔΕΗ (πιστωτή και μέτοχο ταυτόχρονα της ΛΑΡΚΟ με ποσοστό 11,45%) μέχρι και τους αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες, έχουν προεξοφλήσει τον βέβαιο θάνατο της εταιρείας.

Το σχέδιο

Αυτό που επιχειρείται από κυβερνητικής πλευράς είναι να παρατείνει τη λειτουργία της τουλάχιστον το κρίσιμο διάστημα της προεκλογικής περιόδου, ακόμη και εάν αυτό σημαίνει πρόσθετα κόστη για τη χώρα από τα ευρωπρόστιμα που αναμένονται εάν η εταιρεία δεν τεθεί υπό εκκαθάριση. Η ΛΑΡΚΟ το 2015, που είναι ο τελευταίος δημοσιοποιημένος ισολογισμός της, κατέγραψε ζημίες ύψους 79 εκατ. Η μέση τιμή πώλησης του νικελίου διαμορφώθηκε το 2015 στις 11.886 δολ. ο τόνος και το εμπορικό κόστος της ΛΑΡΚΟ στις 16.627 δολ. ο τόνος, που σημαίνει ότι για κάθε τόνο που παρήγε η μεταλλευτική βιομηχανία κατέγραφε ζημία 4.741 δολ. Οι συνολικές υποχρεώσεις της εταιρείας στις 31/12/2015 ανέρχονταν σε 481,45 εκατ. Η τελευταία απόφαση της Κομισιόν για την ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων δεν επιτρέπει κανένα σχέδιο εξυγίανσης της ιστορικής μεταλλευτικής βιομηχανίας.