ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Νέα ηγεσία, μεγάλες προσδοκίες

H μεγαλύτερη δυσκολία για τη νέα ηγεσία του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, το οποίο μετονομάστηκε από χθες σε υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, είναι η ικανοποίηση των προσδοκιών της προεκλογικής περιόδου.

Οι κ. Π. Παναγιωτόπουλος, Γ. Γιακουμάτος και N. Αγγελόπουλος, εκ των πραγμάτων, θα αναγκαστούν να αποδείξουν σε σύντομο χρονικό διάστημα ότι διαθέτουν την ικανότητα να προωθήσουν πολιτικές που θα συμβάλουν στη σταδιακή μείωση της ανεργίας κατά 2,5-3 μονάδες και στην αύξηση της απασχόλησης σε ποσοστό πάνω από το 60% του συνολικού πληθυσμού. Ενδεχομένως, η πρότερη διετής εμπειρία του κ. Γιακουμάτου ως υποδιοικητή του IKA και η εντεκάμηνη εμπειρία του (προερχόμενου από τον συνδικαλιστικό χώρο των τραπεζών) κ. Αγγελόπουλου ως υφυπουργού Εργασίας στην κυβέρνηση Μητσοτάκη έχουν τη σημασία τους. Ομως, τα προβλήματα θα αρχίσουν να πυκνώνουν μετά το φθινόπωρο.

Οταν ολοκληρωθούν τα ολυμπιακά έργα και πέσει η αυλαία της άτυπης εργασιακής ειρήνης, η νέα ηγεσία θα πρέπει να αποδείξει τις ικανότητές της και σε έναν δεύτερο, εξαιρετικά δύσκολο τομέα, στις εργασιακές σχέσεις. Πώς θα χειριστεί τα αιτήματα των επιχειρηματικών φορέων για τις αλλαγές στον εργασιακό νόμο και την ευελιξία στην αγορά εργασίας; Τα ανοικτά ζητήματα που σύντομα θα έλθουν στο επίκεντρο.

Ομως, και στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, η νέα ηγεσία θα κληθεί να αποδείξει εάν είναι σε θέση να εξυγιάνει το δίκτυο της κατάρτισης και τον ΟΑΕΔ.

Επί του παρόντος, κινδύνους από ένα νέο ασφαλιστικό δεν διατρέχει. Ωστόσο, πρέπει σε σύντομο χρονικό διαστημα να αποφασίσει με τις ανοικτές εκκρεμότητες όπως είναι: τα επαγγελματικά ταμεία, η εξυγίανση του θεσμού των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, η ενοποίηση των ταμείων και η αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής. Τι θα αφήσει και τι θα αλλάξει από τον τελευταίο ασφαλιστικό νόμο; Σε αυτό το ερώτημα, οι απαντήσεις πρέπει να είναι σχετικά σύντομες. Πάντως, το υπουργείο (Εργασίας) Απασχόλησης δεν είναι εύκολη υπόθεση. O χαρακτηρισμός «ηλεκτρική καρέκλα» που κατά κόρον χρησιμοποιείται, είναι υπερβολικός. Ομως, εάν με τη μετονομασία του υπουργείου, ο πρωθυπουργός κ. K. Καραμανλής θέλησε να εκφράσει την ανάγκη ευρωπαϊκού εκσυγχρονισμού στη λειτουργία και την πολιτική του, τότε το σίγουρο είναι ότι περιθώρια λαϊκισμού, έπαρσης και θεωρητικολογίας δεν υπάρχουν. Τα προβλήματα των εργαζομένων, των ανέργων και των επιχειρήσεων απαιτούν ικανότητα διαλόγου και ταχύτατη εφαρμογή αποτελεσματικών λύσεων.