ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Υπό αμφισβήτηση η υποβολή τιμοκαταλόγων από ασφαλιστικές

Στον απόηχο μιας παρωχημένης αντίληψης για τη συγκράτηση του πληθωρισμού, όπως αυτή εκφράστηκε από την προηγούμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης, εντάσσεται η απαίτηση που προβάλλεται από τη διεύθυνση βιομηχανικών προϊόντων για την υποβολή τιμοκαταλόγων των ασφαλίστρων από συγκεκριμένες ασφαλιστικές εταιρείες. Πρόκειται για αγορανομική διάταξη που είχε υπογραφεί από τον τέως υφυπουργό Ανάπτυξης Κίμωνα Κουλούρη, βάσει της οποίας η υποχρέωση υποβολής τιμοκαταλόγων επεκτεινόταν εκτός από τις επιχειρήσεις βασικών αγαθών και στις ασφαλιστικές εταιρείες και ενδεικτικό της αντίληψης που χαρακτηρίζει αυτήν την πολιτική, είναι ότι η σχετική υποχρέωση επισείει την απειλή επιβολής διοικητικών προστίμων.

Η αρμόδια διεύθυνση για την παρακολούθηση των τιμών του υπουργείου Ανάπτυξης, έχει ήδη στείλει επιστολή προς την Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών, μέσω της οποίας ζητεί την υποβολή σχετικών τιμοκαταλόγων, όταν είναι χαρακτηριστικό ότι παρόμοια πρακτική δεν υιοθετείται καν από τη διεύθυνση ασφαλιστικών εταιρειών του ίδιου υπουργείου, που είναι και η μόνη αρμόδια για την εν γένει εποπτεία του κλάδου. O λόγος συνδέεται με τον παράνομο χαρακτήρα αυτής της υποχρέωσης, όπως αυτό επιβεβαιώνεται από σχετικές διατάξεις του βασικού νόμου για τις ασφαλιστικές εταιρείες 400/70, που ενσωμάτωσαν αντίστοιχες κοινοτικές οδηγίες. Συγκεκριμένα το άρθρο 15 του 400/70 προβλέπει ότι το υπουργείο «μπορεί να απαιτεί την προηγούμενη κοινοποίηση ή έγκριση των τιμολογίων στις ασφαλίσεις κατά ζημιών, μόνο στο πλαίσιο ενός γενικού συστήματος ελέγου των τιμών», ενώ αντίστοιχη ρύθμιση υπάρχει και στο άρθρο 30, που ορίζει ότι το υπουργείο «δύναται να επιβάλει ελέγχους στις αυξήσεις των τιμολογίων ασφαλίσεων κατά ζημιών μόνο στην περίπτωση επιβολής γενικού ελέγχου των τιμών των προϊόντων και υπηρεσιών όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων».

Η προσπάθεια της διεύθυνσης βιομηχανικών προϊόντων κινείται στον αντίποδα της δυνατότητας που δίνει ο νόμος, καθώς επιβάλλει τον έλεγχο των τιμοκαταλόγων σε τρεις συγκεκριμένους κλάδους, την ασφάλιση αυτοκινήτου, την ασφάλιση κατοικίας και τα νοσοκομειακά προγράμματα και για συγκεκριμένες μάλιστα εταιρείες, τα τιμολόγια των οποίων έχουν αυξημένη βαρύτητα στη διαμόρφωση του πληθωρισμού. O στόχος είναι προφανής, αφού δεν συνδέεται με μια προσπάθεια χαρτογράφησης της αγοράς, αλλά με μια προσπάθεια επηρεασμού της τιμολογιακής πολιτικής, η οποία όπως είναι γνωστό, βάσει του νόμου, διαμορφώνεται ελεύθερα.