ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Ρεαλισμός και αντιμετώπιση μεγάλων ελλειμμάτων

Εβδομάδα της οικονομίας ξεκινά από αύριο με τη δημοσιοποίηση τριών εκθέσεων, που θα περιγράφουν τα τεκταινόμενα. H πρώτη θα δοθεί στη δημοσιότητα αύριο το μεσημέρι από την Τράπεζα της Ελλάδος. Οι άλλες δύο είναι οι εκθέσεις που θα παραδοθούν στον κ. Αλογοσκούφη, από τις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών και θα αφορούν την κατάσταση των δημοσιονομικών μεγεθών.

Το μείζον πρόβλημα που θα επιχειρούν να ανιχνεύουν και οι τρεις εκθέσεις είναι το δημοσιονομικό. H έκτασή του είναι προς το παρόν απροσμέτρητη και όπως είπε πρόσφατα στη Βουλή ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης γεννά περιορισμούς στην άσκηση των διαφόρων πολιτικών. Παρά την όποια πάντως κατάσταση της οικονομίας, οι ευρωεκλογές του Ιουνίου αλλά και η διενέργεια των Ολυμπιακών Αγώνων αποτελούν «αντικίνητρα» για την έναρξη της θεραπείας, που απαιτεί η οικονομία. O υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης έχει να αναμετρηθεί με μια δύσκολη κατάσταση, που απαιτεί ταχεία ανάταξη διαφορετικά θα δημιουργήσει μεγαλύτερα και περισσότερα προβλήματα. Επιπροσθέτως η νέα κυβέρνηση κινδυνεύει, αν δεν περιγράψει με σαφή και αδιαμφισβήτητο τρόπο το τοπίο που παραλαμβάνει, να βρεθεί σύντομα σε θέση απολογούμενου για τα καταστροφικά πεπραγμένα των κ.. Σημίτη και Χριστοδουλάκη. Το ίδιο απαράλλαχτο έργο είχε «παιχθεί» και το 1990, όταν για τη θεαματική αύξηση του χρέους, που είχε προκαλέσει το ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1980, απολογούνταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Η σχέση με τις Βρυξέλλες

Εκτός της αναγνώρισης από πλευράς της Ελλάδος των μεγαλύτερων ελλειμμάτων στον προϋπολογισμό, σοβαρό ζήτημα από άποψη χειρισμού αποτελεί και ο τρόπος που θα παρουσιάσει η χώρα το ζήτημα στις Βρυξέλλες. Πάντως, ο κ. Αλογοσκούφης στη συνάντηση που είχε την περασμένη Πέμπτη με τον αρμόδιο επίτροπο κ. Πέδρο Σόλμπες, έθεσε διερευνητικά το ζήτημα, προετοιμάζοντας το έδαφος για τις κρίσιμες μέρες που θα ακολουθήσουν.

Το έλλειμμα του προϋπολογισμού το 2003, σύμφωνα με πληροφορίες από το Γενικό Λογιστήριο, ξεπερνά το 3,5% και θέτει αυτομάτως τη χώρα στο μικροσκόπιο της E.E. Αντίστοιχο προβλέπεται να είναι το ποσοστό του ελλείμματος και το 2004, καθώς οι Ολυμπιακοί Αγώνες εκτός από άγος τεράστιο, σπρώχνουν το Δημόσιο σε όλο και μεγαλύτερο δανεισμό, προκειμένου να γίνουν τα έργα στα οριζόμενα χρονοδιαγράμματα. Στο μεταξύ κάλυψη, και μάλιστα άμεση, απαιτούν τα χρέη του IKA, των λεωφορείων του ΟΑΣΑ, των OTA (περίπου 1,5 δισ. ευρώ), του Ταμείου των Νομικών (που υπέβαλε μήνυση στο κράτος επί εποχής υπουργού Χριστοδουλάκη) αλλά και των νοσοκομείων των οποίων επίσης αγγίζουν τα 2 δισ. ευρώ.

Δυστυχώς για την Ελλάδα, η απελθούσα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν κληρονόμησε στη χώρα μόνο τεράστια κρυφά ελλείμματα, αλλά και ένα τεράστιο δημόσιο χρέος, που κινείται ήδη πάνω από το 100% του ΑΕΠ. Το επαχθές δημόσιο χρέος (για το οποίο έχει πλείστες ευθύνες ο κ. Νίκος Χριστοδουλάκης) αποτελεί αφ’ εαυτού ένα εμπόδιο στον χειρισμό της όλης υπόθεσης από την Ελλάδα, στις Βρυξέλλες.

Εχουν βέβαια η Γερμανία και η Γαλλία μεγαλύτερα ελλείμματα, αλλά έχουν και μικρό δημόσιο χρέος, γεγονός που τους επιτρέπει να κάνουν διαπραγματεύσεις και να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις. Μόνο θλίψη και ειρωνικό μειδίαμα μπορεί να προκαλέσει η θύμηση του κ. Χριστοδουλάκη, που ως πρόεδρος του ΕCΟFΙκαι μοιάζοντας στο ποντίκι που βρυχάται, εκτόξευε έμμεσες απειλές-συμβουλές, κατά Γερμανίας, Γαλλίας αλλά και των ΗΠΑ, λόγω των υψηλών τους ελλειμμάτων…

Διαφάνεια παντού

Για το οικονομικό επιτελείο και ειδικότερα γι’ αυτούς που ξέρουν και αισθάνονται βαριά την ευθύνη στους ώμους τους, η κατάσταση θυμίζει έντονα το εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα. Εξυπακούεται όμως ότι η κυβέρνηση Καραμανλή ψηφίσθηκε για να φέρει διαφάνεια παντού, αλλά και για να πει επιτέλους την αλήθεια που είχε ξορκίσει και εξαφανίσει, με επιστημονικές μεθόδους, η προηγούμενη κυβέρνηση του καθηγητή κ. K. Σημίτη

Η εποχή της δημιουργικής λογιστικής θα πρέπει κάποτε να τελειώσει, ώστε να μπορέσουν οι Ελληνες να αντιληφθούν που στέκονται τόσο στην οικονομία όσο και στα άλλα επίπεδα της κοινωνίας. Το να ξανακυλούσε η χώρα στη χρήση αντίστοιχων μεθόδων θα ήταν πρώτης τάξης υποχώρηση και το χειρότερο θα ισοδυναμούσε με παράδοσή της και μάλιστα αμαχητί, σε όλους αυτούς που προεκλογικά πάλευαν, με ό,τι διέθεταν, για να συνεχιστεί το ίδιο χάλι και μετά τις εκλογές.