ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων διχάζει τη δικομματική

Σε αναζήτηση συμβιβαστικής λύσης προκειμένου να συγκεραστούν οι αντιρρήσεις του Ευ. Βενιζέλου και του ΠΑΣΟΚ με την υλοποίηση της μνημονιακής δέσμευσης για αλλαγές στη ρύθμιση περί ομαδικών απολύσεων βρίσκονται τα υπουργεία Εργασίας και Οικονομικών. Το ΠΑΣΟΚ εκτιμά ότι στην υφιστάμενη περίοδο δεν πρέπει να ανοίξει και νέο θέμα στον τομέα των εργασιακών σχέσεων, ενώ η τρόικα επιμένει πώς η υφιστάμενη ρύθμιση αποτελεί μία σοβαρή δυσκαμψία για την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού, καθώς δίδει στον εκάστοτε υπουργό Εργασίας την πλήρη αρμοδιότητα να αποδεχθεί ή να απορρίψει τις απολύσεις. Η διαφορά αυτή αναμένεται να αντιμετωπιστεί με τη θέσπιση γνωμοδοτικής επιτροπής στην οποία, εκτός από τα μέλη του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, θα συμμετέχουν και τεχνοκράτες οι οποίοι θα μπορούν να κρίνουν εάν όντως η τεχνοοικονομική μελέτη της επιχείρησης αιτιολογεί με όρους βιωσιμότητας τη μείωση του προσωπικού. Η επιτροπή θα διατυπώνει γνώμη στον υπουργό, ο οποίος, όμως, δεν θα μπορεί να παρέμβει παρά μόνον εάν υπάρχουν εξαιρετικά ισχυρές και τεκμηριωμένες αντιρρήσεις από την επιτροπή. Στον βαθμό που –όπως διαβεβαιώνεται και από το υπουργείο Οικονομικών– θα τηρηθεί απαρεγκλίτως το ευρωπαϊκό κεκτημένο στον τομέα των ομαδικών απολύσεων, η επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει σοβαρά εάν τηρούνται οι όροι που τίθενται από τη σχετική οδηγία της Κομισιόν. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με την οδηγία, τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. μπορούν να επιτρέπουν στη δημόσια αρχή να μειώσει την προθεσμία διαβούλευσης ή να την παρατείνει έως τις εξήντα ημέρες μετά την κοινοποίηση, σε περίπτωση μη επίλυσης των προβλημάτων. Το άρθρο αυτό δεν είναι υποχρεωτικό για τις ομαδικές απολύσεις που πραγματοποιούνται έπειτα από παύση δραστηριότητας κατόπιν δικαστικής απόφασης. Είναι δυνατόν να επιτραπεί μεγαλύτερη παράταση.

Αν και η υπό κατάρτιση ρύθμιση αναμένεται να άρει την προστατευτική ομπρέλα του υπουργικού βέτο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι η πιστή τήρηση της ευρωπαϊκής οδηγίας θα προκαλέσει ακόμη πιο σοβαρά προσκόμματα στην πραγματοποίηση των ομαδικών απολύσεων. Μπορεί στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες να είναι υψηλότερο το ποσοστό των επιτρεπόμενων ομαδικών απολύσεων κάθε μήνα και να ανέρχεται έως και στο 10%, από το 5% που ισχύει στην Ελλάδα για τις επιχειρήσεις που απασχολούν περισσότερους από 150 εργαζομένους, ωστόσο, η οδηγία προβλέπει ιδιαίτερα προστατευτικές διατάξεις για τους ανθρώπους με αναπηρία, τους εργαζομένους με μονογονεϊκές οικογένειες και άλλες ευαίσθητες κατηγορίες, όπως οι εργαζόμενοι που είναι πολύ κοντά στο στάδιο της σύνταξης. Μήπως εν τέλει οι προϋποθέσεις αυτές είναι ακόμη πιο προστατευτικές και χρήσιμες για τους εργαζομένους από μία διοικητική ρύθμιση με υπερεξουσίες στον υπουργό, η οποία, εκτός των άλλων, παραβιάζεται όλο και πιο συχνά με υποχρεωτικές εθελουσίες;