ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Δραματικές εξελίξεις στη χαλυβουργία λόγω του υψηλού κόστους της ενέργειας

Δραματικές εξελίξεις στη χαλυβουργία λόγω του υψηλού κόστους της ενέργειας

Μη αναστρέψιμη χαρακτηρίζουν στελέχη της αγοράς την εικόνα στις ελληνικές χαλυβουργίες, αφού παραβιάστηκε κάθε όριο αντοχής προκειμένου να παραμείνουν ανοικτές οι μονάδες τους. Η εγχώρια ζήτηση έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 1962, το α΄ εξάμηνο του 2014 εξελίσσεται σχεδόν ισοπεδωτικά για τον κλάδο με ανύπαρκτη την οικοδομική δραστηριότητα, στα εργοστάσια που ακόμη λειτουργούν υπάρχει μόνο η βραδινή βάρδια (10-6) και μόνο Δευτέρα με Παρασκευή και φυσικά τα εξαγγελθέντα μέτρα της κυβέρνησης, ύψους 150 εκατ. ευρώ, για μείωση του κόστους σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο –αν και δεν έχουν εφαρμοσθεί μέχρι και σήμερα– δίνουν μία ελάχιστη παράταση ζωής μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014.

Αβέβαιο μέλλον

Οι πληροφορίες της «Κ» αναφέρουν ότι σήμερα η διοίκηση του ομίλου Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου αποφασίζει, πιθανότατα, να ανοίξει από αύριο το εργοστάσιο της «Χαλυβουργικής Α.Ε.» στον Ασπρόπυργο, αφού έληξε η περίοδος διαθεσιμότητας των 192 εργαζομένων. Ουδείς γνωρίζει, όμως, ποια είναι τα σχέδια για τις επόμενες εβδομάδες εάν δεν υπάρξει ανάκαμψη των παραγγελιών. Σημειώνεται ότι η διαθεσιμότητα προβλέπει την καταβολή του 50% του μισθού και επιπλέον 10% από τον ΟΑΕΔ.

Αντίθετα, στον όμιλο Ν. Μάνεση, οι εξελίξεις για το εργοστάσιο της «Χαλυβουργίας Α.Ε.» στον Ασπρόπυργο είναι άσχημες, αφού η εταιρεία θα αρχίσει να κοινοποιεί τις απολύσεις στους 100 εργαζομένους, καταβάλλοντας τις νόμιμες αποζημιώσεις. Οπως τονίζουν στην «Κ» στελέχη των χαλυβουργικών εταιρειών, «η κυβέρνηση ανακοίνωσε τα μέτρα, αλλά λόγω των εκλογών έχουν παγώσει τα πάντα. Προφανώς και δεν τους ενδιαφέρει ο κλάδος, αφού η κατάσταση πλέον είναι μη αναστρέψιμη για τα περισσότερα εργοστάσια». Οι τράπεζες από την πλευρά τους δεν κάνουν καμία πιστωτική διευκόλυνση στις εταιρείες του κλάδου, εφόσον δεν υποβάλλουν βιώσιμο επιχειρηματικό σχέδιο.

Σε δηλώσεις του στην «Κ» ο πρόεδρος της Ενωσης Χαλυβουργιών Ελλάδος, Αλέξανδρος Τικτόπουλος, υποστηρίζει τα εξής: «Το πολύ υψηλό κόστος ενέργειας (ηλεκτρικής και φυσικού αερίου) είναι το μείζον πρόβλημα των ελληνικών χαλυβουργιών έναντι των ανταγωνιστριών τους στη διεθνή αγορά, δεδομένου ότι, κατά τα άλλα, οι ελληνικές επιχειρήσεις διαθέτουν εγκαταστάσεις παραγωγής της πλέον προηγμένης τεχνολογίας, έχουν τεχνογνωσία και οργάνωση πολύ υψηλού επιπέδου και τα προϊόντα που παράγουν μπορούν να συγκριθούν με τα ποιοτικότερα αντίστοιχα στην παγκόσμια αγορά. Αυτό που χρειάζονται και ζητούν είναι να εφαρμοστούν και στη χώρα μας οι ίδιες ρυθμίσεις που από ετών εφαρμόζονται στις άλλες χώρες της Ε.Ε., π.χ. στην Ιταλία, όπως είναι οι συμβάσεις διακοψιμότητας, η αντιστάθμιση των ρύπων, η μείωση των ειδικών φόρων κατανάλωσης κ.ά.». Κι ενώ στα άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε., συνεχίζει ο κ. Τικτόπουλος, «μελετούν ήδη τη λήψη πρόσθετων μέτρων για την περαιτέρω βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των χαλυβουργιών τους, σύμφωνα με το Σχέδιο Δράσης για τη Χαλυβουργία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στη χώρα μας καθυστερεί ακόμη η εφαρμογή των μέτρων ύψους 150 εκατ. ευρώ που είχε ανακοινώσει η κυβέρνηση τον Φεβρουάριο 2014 για τη μείωση του κόστους της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου για τη βιομηχανία».

Το 2013, η ζήτηση της εγχώριας αγοράς για ράβδους οπλισμού σκυροδέματος και χονδρόσυρμα παρέμεινε στα επίπεδα του 2012 –περίπου 350.000 τόνοι–, με την αγορά να συρρικνώνεται κατά 85% σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα.

Βυθίζονται οι εξαγορές

Εξαιρετικά δυσοίωνες, όμως, είναι οι προοπτικές και για την εξαγωγική δραστηριότητα. Το 2013, οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 23,8% σε σχέση με το 2012, ενώ η μείωση έφθασε το 46,8% σε σύγκριση με τις εξαγωγές του έτους 2011 (2011: 983.000 τόνοι., 2012: 686.000 τόνοι, 2013: 523.000 τόνοι). Πολύ μεγαλύτερη είναι η πτώση των εξαγωγών στην αγορά της Αλγερίας –κύρια αγορά των χαλυβουργιών της Νότιας Ευρώπης– στην οποία από ετών ανταγωνίζονται οι χαλυβουργίες της Ελλάδος, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Ενώ οι εξαγωγές των ελληνικών χαλυβουργιών μειώθηκαν μεταξύ 2011-2013 κατά 58,8%, αντίθετα αυξήθηκαν θεαματικά οι εξαγωγές των ιταλικών χαλυβουργιών κατά 93,1%, των ισπανικών κατά 23,2% και των πορτογαλικών κατά 43,0%, λόγω του πολύ χαμηλότερου κόστους ενέργειας που έχουν σε σύγκριση με τις ελληνικές.