ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Θα βγάλουν οι… κάλπες το Πέραμα από την κρίση;

exports142
s11_180514_perama

Θα επαναλειτουργήσει η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη ή μήπως πρέπει να στραφεί σε άλλη αναπτυξιακή κατεύθυνση η πόλη; Πρέπει να συνεργαστεί με την COSCO ο δήμος ή να συγκρουστεί με την Ευρωπαϊκή Ενωση προκειμένου να το πετύχει; Θα επεκταθεί το μετρό και θα δημοπρατηθεί ποτέ η υποθαλάσσια σήραγγα σύνδεσης με τη Σαλαμίνα; Πρέπει να γίνουν αναπτυξιακά έργα στη Χωράφα, στη δυτική άκρη της πόλης ή πρέπει να αναδασωθεί; Και έργα υποδομής; Χρειάζονται καινούργια ή να αξιοποιηθούν τα υπάρχοντα;

Τα διλήμματα αφορούν στο Πέραμα, μία από τις χτυπημένες από την κρίση περιοχές της Ελλάδας. Και φυσικά δεν τα θέτουμε εμείς. Προβάλλονται ως μερικά μόνον από τα επίδικα των δημοτικών εκλογών, στα φυλλάδια των επτά παρατάξεων (ήταν… εννιά μέχρι πριν από λίγες μέρες) που συμμετέχουν σε αυτές. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, η περίπτωση του Περάματος αποτελεί case study από πολλές απόψεις στη σημερινή Ελλάδα. Οι διαφορές μεταξύ των αντιπάλων ως προς τις επιλογές που πρέπει να γίνουν για να αντιμετωπιστούν κρίσιμα προβλήματα είναι τόσο μεγάλες, που μοιάζουν αγεφύρωτες. Ωστόσο, τα έντονα προβλήματα της περιοχής ζητούν επειγόντως λύση. Το Πέραμα της ανεργίας που αγγίζει το 60% (95% στη ζώνη), της φτώχειας, των τροφείων, των εκατοντάδων κατοίκων που σιτίζονται από πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης που μαραζώνει, καλείται να εκλέξει μια δημοτική αρχή η οποία είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να υλοποιήσει δεσμεύσεις.

Υπό επιτροπεία

Μετά την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ για τη σύσταση Παρατηρητηρίου ΟΤΑ, είναι σχεδόν βέβαιο ότι τα οικονομικά του δήμου θα τεθούν υπό επιτροπεία από το υπουργείο Οικονομικών, αφού η πόλη είναι η τέταρτη πιο χρεωμένη της χώρας, με δάνεια ύψους 65 εκατομμυρίων ευρώ, την ώρα που τα έσοδα από την κεντρική διοίκηση είναι μειωμένα ώς και 60%. Και ευλόγως προκύπτει η απορία: Γιατί τότε να θέλουν τόσοι συνδυασμοί να διαχειριστούν μια τόσο προβληματική κατάσταση; Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η απάντηση δεν είναι απλή και σίγουρα δεν εξαντλείται στα όρια της πόλης. Ισως θα πρέπει να αναζητηθεί στη γειτονική πόλη του Πειραιά, την Περιφέρεια Αττικής και φυσικά στην κυβέρνηση, η οποία διαχειρίζεται το θέμα του ΟΛΠ και των λιμενικών εγκαταστάσεων που φτάνουν ώς τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη.

Αντιπαραθέσεις

Οι υποψήφιοι δήμαρχοι στους λόγους τους ενσωματώνουν τις αντιθέσεις που εκφράζονται στο κεντρικό πολιτικό τοπίο, χρωματίζοντάς τις με τοπικές αντιπαραθέσεις, ενώ ταυτόχρονα προβάλλουν διαφορετικά πρότυπα όχι μόνο διοίκησης, αλλά και στάσης ζωής. Για τον συνδυασμό της κ. Γιώτας Βοϊδονικόλα, που εκφράζει την απερχόμενη δημοτική αρχή και πρόσκειται στη Νέα Δημοκρατία, η λέξη-κλειδί είναι «νοικοκύρεμα» και σε αυτήν συμπυκνώνονται οι προτάσεις της παράταξής της.

«Καλύπτω τις ανάγκες της ματαιοδοξίας μου και είμαι σίγουρος ότι μπορώ να πετύχω το 60% των δεσμεύσεών μου, επειδή γνωρίζω τη διοίκηση», λέει ευθαρσώς ο «αντάρτης» υποψήφιος κ. Λαγουδάκος. Ο ίδιος κατηγορείται από τους συνυποψηφίους του για την υπερχρέωση του δήμου, όμως απαντάει ότι έχει αθωωθεί σε όλες τις σχετικές δίκες και δηλώνει σταθερά παρών επί είκοσι και πλέον χρόνια.

«Ή με τη διαχείριση της χρεοκοπίας ή με την αντίσταση. Να κάνουμε τους δήμους της Β΄ Πειραιά κάστρα αγώνα και απειθαρχίας», λέει η κ. Ζύμαρη, που υποστηρίζεται από το ΚΚΕ. Δηλώνει πεπεισμένη ότι η δράση του λαού μπορεί να επιβάλει πολιτικές, παρά τις τυχόν αντιρρήσεις της κεντρικής διοίκησης. Ο κ. Λαγουδάκης, που υποστηρίζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, τους ΑΝΕΛ και το ΕΠΑΜ, προτάσσει τις διαφανείς διαδικασίες διαχείρισης των οικονομικών του δήμου και τη διοίκηση με τοπικά δημοψηφίσματα και λαϊκές συνελεύσεις.

Ο κ. Θεοδωρολέας καταγγέλλει όσους ψευδώς εναντιώνονται στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, ενώ την ίδια ώρα στέλνουν βιογραφικά στην COSCO για πελατειακές προσλήψεις. «Κοινωνικό έργο μπορεί να γίνει με τη συνεργασία δήμου και ιδιωτών. Ειναι πολλά αυτά που δεν διεκδικήσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Η διαφθορά είναι το πρώτο πρόβλημα της περιοχής», λέει ο ίδιος.

Ο κ. Τερζής καταγγέλλει τη χρεοκοπία των κομματικών παρατάξεων και προβάλλει ως αναγκαιότητα την είσοδο στον δήμο των νέων ανθρώπων, ενώ, τέλος, ο κ. Παρασκευόπουλος κατεβαίνει με βασικό σύνθημα το ήθος που πρέπει να χαρακτηρίζει την τοπική αρχή.

Ολες οι παρατάξεις

Βγάλατε συμπέρασμα; Δύσκολο. Αν και η γεωγραφική του θέση καθιστά το Πέραμα γέφυρα, μια περιοχή προικισμένη με ένα μοναδικό ανάγλυφο και υποδομές, η οικονομική, κοινωνική και πολιτική του ιστορία το έχουν καταστήσει «τέλος της διαδρομής». Το Πέραμα μοιάζει να βρίσκεται σε παραζάλη. Τα τελευταία 15 χρόνια έχουν περάσει από τη διοίκησή του όλες οι παρατάξεις, από το ΚΚΕ ώς τη Ν.Δ., όμως τα προβλήματα δεν λύνονται. «Αισθάνομαι να απλώνεται μια βουβαμάρα στην περιοχή. Κάθε φορά που συμβαίνει αυτό, κάτι αλλάζει», μας λέει αποχαιρετώντας μας ένας παλιός κάτοικος της περιοχής…

Μια μικρογραφία της Ελλάδας

Τι σημαίνει η κάθοδος τόσο πολλών (αρχικώς εννιά, που στη συνέχεια μειώθηκαν σε επτά) υποψηφίων σε έναν από τους φτωχότερους και πιο χρεωμένους δήμους της χώρας, όπως το Πέραμα στον Πειραιά;

Τώρα που η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη σίγησε και η τοπική οικονομία είναι ανύπαρκτη, τι μέλλον έχουν οι πολίτες που βλέπουν από μακριά τις εγκαταστάσεις της COSCO;

Tι κομίζουν οι υποψήφιοι άρχοντες σε μια τοπική κοινωνία με 60% ανεργία και με τη διείσδυση της Χρυσής Αυγής κάθε άλλο παρά αμελητέα; Και γιατί η Χρυσή Αυγή δεν τόλμησε ή δεν θέλησε να κατέλθει στις εκλογές με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο και προτίμησε να διαχυθεί μέσα από άλλους συνδυασμούς;

Ποιες είναι οι παλιές και ποιες οι νέες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε πρόσωπα και πολίτες που διατηρούν πολύ στενούς δεσμούς με τον τόπο αναφοράς και καταγωγής από τη Μάνη ή τα νησιά τους;

Μήπως, εν τέλει το Πέραμα, το οποίο αποτέλεσε πεδίο για την εκδήλωση βίας από τους εκφραστές της Χρυσής Αυγής, η οποία, επί της ουσίας, ποτέ δεν εξαφανίστηκε από την περιοχή, δεν απεικονίζει με τον πλέον ανάγλυφο τρόπο σε μικρογραφία ολόκληρης της Ελλάδας την αποβιομηχάνιση, την έλλειψη δραστηριοτήτων στον χώρο του τουρισμού και την πλήρη εγκατάλειψη από όλα τα κόμματα που έτυχε να αναλάβουν την τύχη της δημοτικής εξουσίας την τελευταία 20ετία;

Και θα μπορούσε αυτή η περιοχή να αναδυθεί από τις στάχτες της και να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση αναπτυσσόμενης πόλης; Υπό ποιες προϋποθέσεις;

Ολα τα παραπάνω είναι ερωτήματα που προκύπτουν ευλόγως για όποιον κάνει τον κόπο και «περάσει» από το Πέραμα μια – δυο μέρες ακόμα και κατά τη διάρκεια μιας προεκλογικής εβδομάδας.