ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

RMF: Η Ελλάδα χρειάζεται μια «βαθιά διαγραφή χρέους»

s19_xreos-ellada_2105
eurokatatheseis--2-thumb-large--2

Στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα χρειάζεται μια «βαθιά διαγραφή χρέους» μέσω ενός «κουρέματος», που θα οδηγήσει το ελληνικό χρέος στο 60% του ΑΕΠ, καταλήγει ειδική μελέτη του διεθνούς οικονομικού δικτύου Research on Money and Finance (RMF) που εκπόνησε σε συνεργασία με το Δίκτυο Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών. Στη μελέτη που υπογράφουν οι οικονομολόγοι Κ. Λαπαβίτσας και Daniel Munevar, εξετάζονται οι επιπτώσεις από μία «ήπια επιλογή» διευθέτησης του χρέους και μία «σκληρή επιλογή» στη δημοσιονομική προσαρμογή. Δηλαδή, κατά πόσο μπορεί η μία ή η άλλη επιλογή να οδηγήσουν σε «δημοσιονομικά περιθώρια», τα οποία θα επιτρέψουν στην ελληνική κυβέρνηση να ακολουθήσει πιο «επεκτατικές δημοσιονομικές πολιτικές», ώστε να διευκολυνθεί η ανάκαμψη και η ανάπτυξη.

Το «ήπιο» ή «μαλακό» σενάριο προβλέπει τη συναινετική επιμήκυνση της ωρίμανσης των δανείων και τη μείωσης του μέσου επιτοκίου, ενώ το «σκληρό» σενάριο εξετάζει τη βαθιά διαγραφή της ονομαστικής αξίας του χρέους («κούρεμα»). Ειδικότερα:

1. Η «ήπια επιλογή» με μείωση του μέσου επιτοκίου κατά μισή ποσοστιαία μονάδα θα έχει αμελητέες επιπτώσεις στον λόγο χρέους προς ΑΕΠ, βελτιώνοντάς τον μόλις κατά 5% μέχρι το 2019, σύμφωνα με τη μελέτη του RMF. Και αυτό επειδή το ελληνικό χρέος έχει ήδη υποστεί μια σημαντική αναδιάρθρωση το 2012 και το μέσο επιτόκιό του έχει ήδη μειωθεί γύρω στο 3%.

Στο πλαίσιο αυτό ο «δημοσιονομικός χώρος» που θα δημιουργηθεί από την ελάφρυνση του χρέους υπολογίζεται από τους οικονομολόγους του RMF σε περίπου 0,8% του ΑΕΠ ετησίως. «Ποσό αμελητέο με βάση τα σημερινά δεδομένα και τις ανάγκες τις ελληνικής οικονομίας», αναφέρουν και σημειώνουν ότι εάν η μείωση των επιτοκίων ανέλθει στο 1%, τότε αντιστοίχως τα περιθώρια δημοσιονομικής χαλάρωσης θα διαμορφωθούν κατά μέσο όρο στο 1,6% του ΑΕΠ ετησίως.

2. Η «σκληρή επιλογή» θα επηρεάσει σημαντικά τον λόγο χρέους προς ΑΕΠ, καθώς θα επιφέρει την άμεση μείωση της ονομαστικής αξίας του χρέους στα επίπεδα του 60%. Ετσι, εκτιμάται από το RMF πως θα δημιουργηθεί σημαντικός «δημοσιονομικός χώρος», ο οποίος θα φτάσει κατά μέσο όρο το 4,8% του ΑΕΠ ετησίως για την περίοδο 2015-2019. Ποσοστό το οποίο μεταφράζεται σε περίπου 10 δισ. ευρώ ετησίως και σύμφωνα με τη μελέτη θα μπορούσε «να διατεθεί σε δημόσιες επενδύσεις, αυξήσεις μισθών και συντάξεων και δαπάνες κοινωνικής πρόνοιας».

Μάλιστα, το RMF υποστηρίζει πως η δημοσιονομική σταθερότητα θα είναι εύκολο να επιτευχθεί εάν ακολουθηθεί η «σκληρή επιλογή», ενώ όσον αφορά τα κρατικά ελλείμματα θα μπορέσουν «εύκολα να διατηρηθούν σε χαμηλά επίπεδα (για παράδειγμα, κάτω του 3% του ΑΕΠ) ενώ παράλληλα ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ θα παραμένει σταθερός».