ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΓΟΡΑ

Γαλλικών οραματισμών, η εβδομάδα που πέρασε. Ωστόσο, το εθνικιστικό όραμα του Γάλλου πρωθυπουργού, δεν άρεσε σε κανέναν, και ενώ είναι πολιτικά ρεαλιστικό φαντάζει αδύναμο. Η «Νέα Γερμανία» του Γκέρχαρντ Σρέντερ είναι παντοδύναμη και το φεντεραλιστικό όραμα της «German Europe» ηχηρό… Βεβαίως, ο Λιονέλ Ζοσπέν οραματίζεται να βάλει στο σωστό κοινωνικό δρόμο την Ευρώπη της ΟΝΕ και να απαλλάξει από τα δεινά του το ευρώ! Ο συμπαθής Ζοσπέν μπορεί να απέτυχε αρχικώς να γίνει πρόεδρος, αλλά οι Γάλλοι ψηφοφόροι στη συνέχεια τον ψήφισαν για πρωθυπουργό. Ποτέ οι Γάλλοι δεν τον φήφισαν ως χαρισματικό πρωθυπουργό. Δεν είδαν στο πρόσωπό του μεσσιανικές ιδιότητες, αλλά την ελπίδα για χαλάρωση της μέγγενης. Και πώς δεν θα αγκαλιάσει την αγορά -αλλά θα παλέψει, τουλάχιστον, για να περισώσει κάτι ψίχουλα βεβαίως από το «κοινωνικό κράτος». Τώρα ήρθε η ώρα να παρουσιάσει το δικό του ευρωπαϊκό όραμα, αλλά αγνοήθηκε από τις αγορές.

Το «εφιαλτικό» ταξίδι της κατάρρευσης του ευρώ, δεν έχει τέλος! Ομως, η αδίστακτη αμερικανική κερδοσκοπία και οι διεθνείς αγορές που αρέσκονται να ξευτιλίζουν «σοβαρές» και «αξιόπιστες» οικονομικές και νομισματικές πολιτικές… δεν φταίνε για την πτώση του ευρώ. Τα επικίνδυνα «παιχνίδια» των Αμερικανών είναι γνωστά… αλλά η κατάρρευση του ευρώ φωτίζει την πλήρη αποτυχία και την αδυναμία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της ηγεσίας των πολιτικών της Ευρώπης της ΟΝΕ να δημιουργήσουν κλίμα εμπιστοσύνης. Το νομισματικό κραχ του ευρώ συνεχίζεται… μαζί και η ταπείνωση της Ευρώπης της ΟΝΕ. Θα πρέπει να επισημανθεί το πρωτοφανές ιστορικό γεγονός πως για την κατάρρευση του ευρώ (σε αντίθεση με όλα τα νομίσματα) δεν ευθύνονται οι «συνήθεις ύποπτοι»… αλλά η φυγή των κεφαλαίων για «flight to quality» σε επενδύσεις στις ΗΠΑ. Απλώς η διεθνής κερδοσκοπία, εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες των πολιτικών και των τραπεζιτών του ευρώ.

Ενώ επανέρχεται ξανά και ξανά θέμα εμπιστοσύνης προς την πορεία της οικονομίας της Ζώνης του Ευρώ καθώς διαπιστώνεται και επισήμως ότι η Ευρώπη της ΟΝΕ έχει τρωθεί από την εξασθένηση της αμερικανικής οικονομίας. Τα αποκαλυπτικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δείχνουν ότι επαναλαμβάνεται η δραματική φυγή των άμεσων επενδυτικών κεφαλαίων από την Ζώνη του Ευρώ προς τις ΗΠΑ. Να θυμίσω ότι σε αιμορραγούσα πληγή για το ευρώ προς όφελος του δολαρίου είχε εξελιχθεί η φυγή των κεφαλαίων από την Ζώνη του Ευρώ το 1999 και το 2000. Οι αθρόες καθαρές εκροές άμεσων επενδυτικών κεφαλαίων από την Ζώνη του Ευρώ, έχουν προσελκυσθεί στο σύνολό τους από τις αμερικανικές αξίες! Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΚΤ, οι καθαρές εκροές το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους ανήλθαν στο πρωτοφανές ύψος των 86 δισ. ευρώ και οι συνολικές καθαρές εκροές εκτοξεύθηκαν στο ύψος των 111,7 δισ. ευρώ το 2000. Το μήνυμα από τα στοιχεία αυτά υποδηλώνει ότι οι διεθνείς επενδυτές εξακολουθούν να εμπιστεύονται τις επενδύσεις τους στις αμερικανικές και όχι στις ευρωπαϊκές αξίες, παρά τη δραματική εξασθένηση της αμερικανικής οικονομίας. Η ποιότητα των επενδύσεων αυτών εξηγεί, επίσης, ένα από τα ισχυρά ελκυστικά όπλα του δολαρίου και των αμερικανικών αγορών που τα προφύλαξε από τα «βρώμικα» χαρτοφυλάκια και το hot κερδοσκοπικό χρήμα. Και μπορεί οι ΗΠΑ να έχουν ένα balloning έλλειμμα αλλά είναι με την Ασία κυρίως παρά με την Ευρώπη. Μόνο το 12% του συνολικού ελλείμματος του περασμένου έτους ήταν με τις οικονομίες της Ζώνης του Ευρώ, σε σύγκριση με το περίπου 60% που ήταν με την Ασία (και από αυτό το μεγαλύτερο μερίδιο με την Ιαπωνία).

Εντάξει… τον ταπείνωσαν! Αλλά δεν φταίει μόνο αυτός για το «εφιαλτικό» 22μηνο ταξίδι της κατάρρευσης του ευρώ. Οντως, είναι θλιβερή η ταπείνωση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ολλανδού Βιμ Ντούιζενμπεργκ. Αλλά στο σύνολό της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ήδη είχε ταπεινωθεί χειρότερα από τους πολιτικούς της Ευρώπης της ΟΝΕ. Επί σειρά μηνών έχει τρωθεί η αξιοπιστία και έχει καταρρακωθεί το κύρος των κεντρικών τραπεζιτών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όχι μόνο από τα λάθη τους, αλλά και από την ατελείωτη σύγκρουσή τους με τους πολιτικούς της Ευρώπης της ΟΝΕ.

Τόσο ακατάλληλος, λοιπόν, αποδείχθηκε ο Βιμ Ντούιζενμπεργκ για να του χρεωθεί η κατάρρευση του ευρώ; Οχι… βεβαίως. Τόσο οι πολιτικοί της ΟΝΕ όσο και οι τραπεζίτες της ΕΚΤ, ταπεινώνονται και γελοιοποιούνται σχεδόν επί δύο χρόνια και πέντε μήνες! Δύο χρόνια και πέντε μήνες που έχουν αποβεί μοιραία για το ευρώ από τη γέννησή του. Απλώς, από τον ένα «ξεπεσμό» οδηγούνται στον επόμενο… Αν δεν «συνετισθούν» οι πολιτικοί και δεν «υποκύψουν» οι τραπεζίτες, η δυνατότητα αντίστασης του νομίσματος των 11 χωρών της Ευρώπης της ΟΝΕ, εξαντλείται. Η σύγκρουση των απόψεων μεταξύ πολιτικών και τραπεζιτών γύρω από το επίμαχο θέμα των παρεμβάσεων και της κατεύθυνσης των επιτοκίων, έχει αποβεί μοιραία.

Ο απολογισμός της εβδομάδας είναι πάλι οδυνηρός. Το ευρώ υποχωρούσε σχεδόν καθημερινά έναντι του δολαρίου, του γιεν και της στερλίνας. Κατρακυλώντας από τη μια ισοτιμία στην άλλη, το ευρώ έπεσε στα 84,30 σεντς έναντι του δολαρίου και στις 59,51 πένες έναντι της στερλίνας. Πρόκειται για τα χαμηλότερα επίπεδα του ευρώ από τις 27 Νοεμβρίου του 2000 έναντι και των δύο νομισμάτων. Επίσης, το ευρώ αφού γλίστρισε και έναντι του γιεν στα 99,90 γιεν, δηλαδή στα χαμηλότερα επίπεδα από τις 19 Δεκεμβρίου του 2000, σταθεροποιήθηκε. Να σημειωθεί πως το ευρώ που ξεκίνησε επισήμως τη Δευτέρα 4 Ιανουαρίου του 1999 ανερχόμενο στο ύψος των 1,1906 δολαρίων, έχει χάσει το 29% της αξίας του έναντι του δολαρίου. Επίσης, η πτώση του ευρώ από τα 134 γιεν (4 Ιανουαρίου 1999), είναι της τάξεως περίπου του 26%! Ενώ το δολάριο εκτοξεύθηκε στα 1,8020 ελβετικά φράγκα, και έπληξε τη δραχμή με το άλμα του στις 403,92 δραχμές. «Any given day»…το ευρώ θα ελπίζει να επαναληφθεί η περιβόητη εκείνη παρέμβαση που έκαναν για να το σώσουν οι κεντρικές τράπεζες του G7 την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου του 2000.

Οντως αποτελεί πραγματική απειλή για το ευρώ η εικόνα της Ευρώπης της ΟΝΕ αφού η σύγχυση, η διστακτικότητα και η απραξία των τραπεζιτών, έχει αποβεί μοιραία για το εύθραυστο ευρώ. Ενώ, η φίμωση τόσο των οικονομικών υπουργών όσο και των τραπεζιτών από δηλώσεις για το ευρώ, πρέπει (επιτέλους) να υλοποιηθεί! Φυσικά η φίμωση αυτή αποτελεί τη μοναδική λύση(!), από το να προβαίνουν στις -έτσι και αλλιώς- αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες δηλώσεις τους. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο πως παρά το «πυροτέχνημα» της μείωσης του επιτοκίου της ΕΚΤ, το ευρώ παραπαίει…

Ας κάνει, λοιπόν, υπομονή το ευρώ… κάποτε θα μάθουν και οι τραπεζίτες της ΟΝΕ… την τεχνική χειραγώγησης του Αλαν Γκρίνσπαν! Η στήλη έχει επανειλημμένως επισημάνει ότι η πολιτική στήριξης ενός νομίσματος είτε μέσω λεκτικών είτε ουσιαστικών παρεμβάσεων, απαιτεί τις ανάλογες «θεϊκές» ικανότητες του Αλαν Γκρίνσπαν τις οποίες φυσικά δεν διαθέτει κανείς τους. Βεβαίως, άριστοι του είδους είναι οι Ιάπωνες τραπεζίτες… που παρά το μαύρο χάλι της ιαπωνικής οικονομίας, το άκρως χειραγωγούμενο αυτό νόμισμα, το γιεν, υπέταξε και το δολάριο ενώ συνθλίβει το ευρώ.