ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «Κ»

Τα σκυλιά μαθαίνουν τα πάντα

Τα σκυλιά μαθαίνουν τα πάντα

«Το σκυλί και το παιδί σου όπως τα μάθεις». Δεν υπάρχει αποφθεγματική φράση με περισσότερη σοφία από αυτήν. Πέραν του ότι κάνει σκόνη την πασίγνωστη παροιμία «δεν γίνεται να διδάξεις καινούργια κόλπα σε ένα γέρικο σκυλί», γεμίζει με αισιοδοξία όλους τους συνοδούς σκύλων με –ας το πούμε κομψά– προβλήματα συμπεριφοράς. Ένα παράδειγμα:

Φίλος μετοικεί εις Εσπερίαν μετά του κυνός του. Και ξαφνικά βρίσκεται σε μια γειτονιά όπου η εφαρμογή φίμωτρου είναι υποχρεωτική για να αφήσεις το σκυλί σου να παίξει χωρίς λουρί στο πάρκο. Δοκιμάζει άτσαλα να του το φορέσει λίγα λεπτά πριν τον αμολήσει ελεύθερο και το ζωντανό παθαίνει σοκ. Με παίρνει τηλέφωνο, τρομοκρατημένος. Του λέω μόνο αυτό: «Εφάρμοσε την κοινή λογική. Τι χρειάζεται κανείς για να εισαχθεί σε μια καινούργια ιδέα;». Μου απαντά από μόνος του: «Προοδευτική προσαρμογή» (ναι, είμαι υπερήφανος για τους ευφυείς φίλους μου).

Από την επόμενη μέρα βάζει σε εφαρμογή αυτό που σκέφτηκε. Δοκιμάζει το φίμωτρο μέσα στο σπίτι. Για ελάχιστα λεπτά κάθε φορά. Δευτερόλεπτα στην αρχή! Με χάδια, καθησυχαστικό τόνο και επιβράβευση. Μέσα σε δύο μέρες το σκυλί του είναι έτοιμο. Χωρίς δράματα. Χωρίς εντάσεις και ζόρια…

Άλλο παράδειγμα: Έτερος φίλος ξαναγοράζει –έπειτα από εννέα χρόνια αποχής– αυτοκίνητο. Στο μεταξύ, έχει αποκτήσει σκύλο υπερμεγέθη και υπερκινητικό (μη σου τύχει). Του εξηγώ ότι, για την ασφάλεια όλων των επιβατών, πρέπει να δένει το σκυλί του με ζώνη ασφαλείας στο πίσω κάθισμα (όχι στο πορτμπαγκάζ, όσο ευάερο, ευήλιο κι αν είναι). Δοκιμάζει αρχικά με τον ίδιο, εσφαλμένο τρόπο του προηγούμενου (με σκοπό να κάνει μίνι ταξίδι 80 χιλιομέτρων). Ο σκύλος του φρικάρει! Του σκάω το μυστικό της προοδευτικής προσαρμογής. «Δηλαδή, τι; Να βγαίνω με το αμάξι πεντάλεπτες βόλτες, ακόμα κι αν δεν έχω κάπου να πάω;» «Ε, ναι». Μέσα σε μία εβδομάδα ο σκύλος του μεταμορφώνεται σε αρνάκι (εντός του ΙΧ, το «εκτός» θέλει ακόμη δουλίτσα…). 

Θα μπορούσα να παραθέτω παραδείγματα επ’ αόριστον. Αλλά δεν χρειάζεται. Ο κανόνας είναι καθολικός και αδιάψευστος. Απλώς, σε κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις, πρέπει πρώτα να εντοπίσεις την αιτία της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς και –αφού την εξαλείψεις– να προχωρήσεις στο παρασύνθημα.

Τις προάλλες ολοκλήρωσα ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ στο Netflix. Λέγεται «Dogs» και ανατρέπει πολλές από τις παγιωμένες πεποιθήσεις για τις λεπτοφυείς συνθήκες που διέπουν τις σχέσεις μας με τον πιο σπουδαίο τετράποδο σύντροφό μας (συγγνώμη από τους γατάδες, αλλά έτσι είναι). Η σύγχρονη επιστήμη της ηθολογίας κάνει τεράστια άλματα, ευθέως ανάλογα με την ανάπτυξη της αφοσίωσής μας στη συμβίωση ανθρώπου και σκύλου (που κερδίζει διαρκώς έδαφος και στις αναπτυσσόμενες οικονομίες της Ασίας). Μία από τις αμετακίνητες σταθερές, όμως, είναι ακριβώς αυτή. Τα σκυλιά μαθαίνουν τα πάντα. Τα έξυπνα σκυλιά, ταχύτερα. Τα άλλα, με λίγη παραπάνω προσπάθεια. Για όλα, όμως, η μέθοδος που δεν αποτυγχάνει ποτέ είναι εκείνη που λαμβάνει υπόψη της την ιδιοσυγκρασία ενός ζώου που επιθυμεί διακαώς να κάνει αυτό που θέλεις εσύ. Επειδή αυτό είναι το εισιτήριό του για την απόλυτη ευτυχία: να βρίσκεται, όσο γίνεται περισσότερο, όσο γίνεται γρηγορότερα, όσο γίνεται εγγύτερα στο αφεντικό του. 

Ειλικρινά σας μιλάω, για τον σκοπό αυτό θα κάνουν τα πάντα! ■

K9