ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «Κ»

Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης: «Το θέατρο δεν πρέπει να στοχοποιείται ως εστία υπερμετάδοσης της επιδημίας»

Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης: «Το θέατρο δεν πρέπει να στοχοποιείται ως εστία υπερμετάδοσης της επιδημίας»

Ο δημοφιλής σκηνοθέτης και ηθοποιός μιλάει στο περιοδικό «Κ» με αφορμή την πολυσυζητημένη ανάρτησή του λίγες ημέρες πριν από την πρεμιέρα της νέας του σκηνοθετικής δουλειάς «Το Τρίτο Στεφάνι».

Η πληροφορία για το τηλεφώνημά του στον Κυριάκο Μητσοτάκη, με την παράκληση να μην κλείσουν τα θέατρα, και μια ανάρτησή του στο Facebook ήταν αρκετά για να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου. «Ποιον ακούει ο πρωθυπουργός; Τους επιστήμονες ή τον Μαρκουλάκη;» σχολίασαν πολλοί. Δυσκολεύτηκα, λοιπόν, να τον πείσω να απαντήσει και να ξεκαθαρίσει τη θέση του… 

«Αυτό που είπα –κι έφαγα… πολύ ξύλο στα σόσιαλ μίντια– είναι ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον ιό και η χώρα να λειτουργήσει. Τα θέατρα, οι χώροι θεαμάτων γενικότερα, έχουν ένα αντικειμενικό πρόβλημα: εκεί συγχρωτίζεται μεγάλος αριθμός ανθρώπων. Με την ανάρτησή μου θέλησα να δείξω ότι, παρά ταύτα, μια θεατρική αίθουσα μπορεί να είναι χώρος ασφαλέστερος από άλλους, ως καλύτερα ελεγχόμενο περιβάλλον. 

»Στο θέατρο πρόζας έχεις τη δυνατότητα να προσέλθεις με τη μάσκα σου, έχοντας αγοράσει ηλεκτρονικό εισιτήριο, να καθίσεις στη θέση σου με τα κενά που προβλέπουν οι νέοι κανονισμοί λειτουργίας, να παρακολουθήσεις την παράσταση που επέλεξες και να φύγεις ευχαριστημένος για το σπίτι σου. Δεν τρως, δεν πίνεις, δεν τραγουδάς, δεν μιλάς με τον (άσχετο) διπλανό σου. Το επιχείρημα, λοιπόν, που φαίνεται ότι εισακούστηκε είναι πως, όταν έχουμε να κάνουμε με μια συνθήκη στην οποία όλα τα αναγκαία μέτρα τηρούνται απαρέγκλιτα, το θέατρο δεν πρέπει να στοχοποιείται ως εστία υπερμετάδοσης της επιδημίας. 

»Μίλησα για το δικό μας “σπίτι”. Αυτό δεν σημαίνει ότι αγνοώ τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο χώρος της μουσικής. Αντιλαμβάνομαι την πικρία των άλλων καλλιτεχνών, έχω φίλους μουσικούς που δεν έχουν εργαστεί από τον Μάρτιο. Επαναλαμβάνω όμως ότι το θέατρο πρόζας, που απασχολεί χιλιάδες εργαζομένους, είναι ένας σχετικά ασφαλής συγχρωτισμός, όπως και ένα κονσέρτο κλασικής μουσικής, το οποίο οι θεατές παρακολουθούν ευλαβικά. Αντιθέτως, το ρίσκο για τη μετάδοση του ιού δεν είναι το ίδιο στη συναυλία ενός λαϊκού τραγουδιστή, όπου το κοινό έχει τη διάθεση να τραγουδήσει δυνατά, ακόμα και να χορέψει. Ίσως, λοιπόν, τα μέτρα να μην έπρεπε να είναι οριζόντια σε ό,τι αφορά τα συναυλιακά δρώμενα και να μη γίνεται “τσουβάλιασμα”. 

»Η κυβέρνηση προσπαθεί να βρει την ισορροπία ανάμεσα στην προάσπιση της δημόσιας υγείας και την οικονομία, αλλά δυστυχώς ιδανική απόφαση δεν υπάρχει. Όποια απόφαση κι αν παρθεί, θα εμπεριέχει ρίσκο και κινδύνους ή για το ένα ή για το άλλο.

»Στην παράσταση τώρα: “Το τρίτο στεφάνι” ήταν το καταφύγιό μου καθ’ όλη τη διάρκεια της καραντίνας. Το μεγάλο στοίχημα ήταν να γραφτεί μια διασκευή που να αποτελεί ξεχωριστό έργο τέχνης, χωρίς να προδίδει το βιβλίο. Από εκεί και πέρα, αρχίσαμε τις πρόβες, με την επίγνωση ότι ανά πάσα στιγμή όλα μπορούν να ανατραπούν. 

»Όμως το ίδιο το έργο είναι μάθημα για το τι σημαίνει να ερχόμαστε αντιμέτωποι με αντίξοες συνθήκες και να μη λυγίζουμε. Συνέβη στους παππούδες και στις γιαγιάδες μας και σε γενεές επί γενεών πριν από εκείνους. Με ζόρια που ούτε να φανταστούμε δεν μπορούμε, επιβίωσαν, προχώρησαν, έφτιαξαν οικογένειες, δημιούργησαν. Θα τα καταφέρουμε κι εμείς!» ■

«Το τρίτο στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή, θέατρο Παλλάς, από τις 10 Οκτωβρίου.

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης.
Διασκευή: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Νίκος Μανουσάκης.
Σκηνικά: Πάρις Μέξης.
Μουσική: Μίνως Μάτσας.
Παίζουν: Κώστας Ανταλόπουλος, Ειρήνη Βαλατσού, Ντάνη Γιαννακοπούλου, Δανάη Επιθυμιάδη, Μαρία Καβογιάννη, Δημήτρης Καραβιώτης, Σύρμω Κεκέ, Μαρία Κίτσου, Τάσος Λέκκας, Ορνέλα Λούτη, Γιώργος Μακρής, Δημήτρης Μανδρινός, Στάθης Μαντζώρος, Καλλιρρόη Μυριαγκού, Γιώργος Νούσης, Ελευθερία Παγκάλου, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Ελίζα Σκολίδη, Μενέλαος Χαζαράκης, Γιώργος Ψυχογυιός.