ΜΕ ΤΗΝ «Κ»

Ο κυρ Σαπίτης Ξεσπίτης 
στους δρόµους της Αθήνας

fidi-fidi
montpellier_snake1

Ο κυρ Σαπίτης κουλουριάστηκε στα χαλάσµατα, κατέβασε τη διάφανη µεµβράνη πάνω 
από τα ορθάνοιχτα µάτια του –άλλος τρόπος να τα κλείσει δεν υπήρχε, µια και βλέφαρα δεν είχε– και το ’ριξε στον ύπνο. Πού να ’ξερε πως αύριο η µπουλντόζα θα του γκρέµιζε το σπίτι…

Ο κυρ Σαπίτης, αντί να ζει στην 
εξοχή, είχε εγκατασταθεί στην Αθήνα. 
Το σπίτι του ήταν ένα ερειπωµένο αρχοντικό στα Κάτω Πατήσια. Οι ιδιοκτήτες 
του το είχαν εγκαταλείψει από χρόνια 
και ο ίδιος είχε βρει καταφύγιο στον 
χορταριασµένο κήπο.

Ο κυρ Σαπίτης δεν είχε παράπονο. 
Μπορεί να µην ήταν δική του η ιδέα 
να ζήσει στην Αθήνα –οι άνθρωποι είχαν προκαλέσει ζηµιά στους θαµνότοπους όπου ζούσε και τον είχαν ξεσπιτώσει–, 
αλλά εκείνος τα κατάφερνε. Μεγάλη 
πόλη η πρωτεύουσα, µε πολλά σκουπί-δια, πολλά ποντίκια, σαύρες, αυγά και 
νεοσσούς πουλιών πάνω στα δέντρα. 
Κάθε που ξηµέρωνε, λοιπόν, άρχιζε 
το σεργιάνι. Σερνόταν στα χαλάσµατα 
του σπιτιού ή έβγαινε σε γειτονικά 
οικόπεδα και αναζητούσε τροφή. 
Έτσι περνούσε τη ζωή του στην πρω-τεύουσα. Μέχρι που έβαλαν στο µάτι 
το αρχοντικό του. 
Ο θόρυβος από το τεράστιο σιδερένιο τέρας που γκρέµιζε το ερει-πωµένο σπίτι του κυρ Σαπίτη τον έκανε να πεταχτεί επάνω. Σφύριξε τροµοκρατηµένος, γλίστρησε στο δρόµο και κουλουριάστηκε κάτω από τις ρόδες ενός σταµατηµένου αυτοκινήτου. Οι άνθρωποι που τον είδαν άρχισαν να τσιρίζουν δυνατά 
ΦΙ∆Ι!… ΦΙ∆Ι!… ΦΙ∆Ι!… και ειδοποίησαν 
την αστυνοµία, λες και ήταν κανένας 
λωποδύτης! ∆ε φτάνει που τους 
ξεβρόµιζε την πόλη από τα τρωκτικά!

Στην Αθήνα ζούσαν και άλλα φίδια, ακίνδυνα και ωφέλιµα, όπως 
ο ίδιος. Συναντούσες λαφιάτες, σπιτόφιδα, έφιους, νερόφιδα σε συνοικίες µε 
ποτάµια, δενδρογαλιές στα βόρεια προάστια µε το πολύ πράσινο, σαΐτες και 
βεβαίως σαπίτες, σαν την αφεντιά του.

Εκεί να δείτε πανικό! 
Ευτυχώς που κάποιοι 
γνωρίζουν ότι τα φίδια της πόλης είναι ακίνδυνα. 
Άσε που η θανάτωσή 
τους απαγορεύεται. 
Έτσι, ειδοποιούν την 
αστυνοµία, την πυροσβε-
στική ή κάποια φιλοζωική 
οργάνωση να τα µαζέψει. Έτσι έσωσε το τοµάρι του 
ο κυρ Σαπίτης. Τον πήραν και τον ανέβασαν στα ξεροβούνια της Αττικής. Αλλά τι να το κάνεις! Κι εκεί ξεσπιτωµένος ένιωθε. Τέτοια ζηµιά είχε προκαλέσει ο άνθρωπος στο περιβάλλον των ζώων! Όπως έδειχναν, λοιπόν, τα πράγµατα, 
πάλι θα ξανάπαιρνε φιδάµενος λυγά-µενος το δρόµο για την πόλη…

Γνωρίζεις ότι…

Πολύ λίγες φορές έχει εµφανιστεί στους λόφους της Αθήνας οχιά αµµοδύτης, το µόνο επικίνδυνο φίδι της πόλης. 
Το ξεχωρίζουµε από 
το κέρατο 
στο ρύγχος του και τη 
ζιγκ ζαγκ γραµµή 
στη ράχη.