ΠΟΛΗ

Και στο βάθος οριστική λύση για το Μέγαρο

megaronz

Μειώνονται τα εμπόδια για την προώθηση της «μεγάλης» και «οριστικής λύσης» στα προβλήματα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών μέσω σχετικής νομοθετικής πρωτοβουλίας.

Με χθεσινή ομόφωνη απόφασή του, ο Σύλλογος των Φίλων της Μουσικής εξουσιοδοτεί τον πρόεδρό του, τον νομικό Πάνο Δημαρά, να συζητήσει στο πνεύμα των πάγιων θέσεων του συλλόγου τις τελικές λύσεις που επεξεργάζονται από κοινού τους τελευταίους μήνες ο Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και το Ελληνικό Δημόσιο.

Η θετική συμβολή του Συλλόγου των Φίλων στο «μεγάλο σχέδιο» ήταν επιβεβλημένη και για τυπικούς και για ουσιαστικούς λόγους.

Η τροπολογία Παπακωνσταντίνου που πέρασε από την ελληνική Βουλή το 2011 και με την οποία το ελληνικό κράτος αναλάμβανε την αποπληρωμή του δανείου της Εθνικής Τράπεζας με την προϋπόθεση μια πλειοψηφική παρουσία των διορισμένων από το κράτος μελών στο διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού δεν είχε κυρωθεί από τους «Φίλους», όπως θα έπρεπε προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή.

Οι λόγοι της άρνησης των «Φίλων» να συναινέσουν στην ανατροπή του status quo στο Δ.Σ. του ΟΜΜΑ υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, θα πρέπει να αναζητηθούν στην ανησυχία μελών του Συλλόγου για πιθανή απώλεια της διοικητικής και καλλιτεχνικής αυτονομίας του Μεγάρου Μουσικής.

Αυτός ήταν ο τυπικός λόγος. Αλλά υπάρχει και ένας πολύ πιο ουσιαστικός: ο Σύλλογος των Φίλων της Μουσικής είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ιστορία του Μεγάρου, σαρξ εκ της σαρκός του Οργανισμού, ενώ διαπρεπή μέλη του έχουν ενισχύσει με ιδίους πόρους τόσο την υλοποίηση του πολιτιστικού συγκροτήματος όσο και τους σκοπούς του ιδρύματος.

Η νέα πτέρυγα στο κράτος

Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές φαίνεται ότι έχουν καταλήξει στα βασικά χαρακτηριστικά της οριστικής λύσης. Και θα τις δούμε να κατατίθενται στη Βουλή μέχρι το τέλος του μήνα με τη μορφή νομοσχεδίου. Στο επίκεντρο των συζητήσεων, τα δύο δάνεια που ελήφθησαν με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου για να χρηματοδοτηθεί η κατασκευή των εγκαταστάσεων: το πρώτο, ύψους 150 εκατ. ευρώ και διάρκειας 25 ετών από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, που συνήφθη το 2003 επί πρωθυπουργίας Κ. Σημίτη και το δεύτερο, ύψους 95 εκατ., επίσης διάρκειας 25 ετών, συνήφθη το 2007 επί πρωθυπουργίας Κ. Καραμανλή από την Εθνική Τράπεζα.

Με το προωθούμενο νομοσχέδιο η νέα πτέρυγα του συγκροτήματος μεταβιβάζεται στο κράτος, το οποίο με τη σειρά του θα το παραχωρήσει στον ΟΜΜΑ προς χρήση. Επομένως δεν πρόκειται να αλλάξει άμεσα ο «χάρτης» των υποδομών του Μεγάρου Μουσικής όπως τον ξέραμε. Παράλληλα, ρυθμίζεται το δάνειο του Μεγάρου προς την Εθνική Τράπεζα (στο πνεύμα της τροπολογίας Παπακωνσταντίνου), ενώ το Ελληνικό Δημόσιο αναλαμβάνει τις δανειακές υποχρεώσεις του Μεγάρου έναντι της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

Οσο για τις ισορροπίες στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΜΜΑ προεξοφλείται η ανατροπή της «μοιρασμένης» αναλογίας 5 προς 5. Η σύμβαση του 1981 προέβλεπε ότι το κράτος και οι «Φίλοι της Μουσικής» θα όριζαν από 5 μέλη στο 10μελές Δ.Σ., ενώ τώρα φαίνεται πως το κράτος θα «ελέγχει» την πλειοψηφία με 6 διορισμένα από την εκάστοτε κυβέρνηση μέλη. Η αποστολή του κ. Πάνου Δημαρά στις τελικές διαπραγματεύσεις είναι να επιτύχει τα καλύτερα δυνατά «ανταλλάγματα» με αιχμή τη διασφάλιση των συμφερόντων του Συλλόγου των Φίλων και ιδιαίτερα της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

Ως προς τη μελλοντική φυσιογνωμία του συγκροτήματος θα βασιστεί σε μελέτη βιωσιμότητας και ανάπτυξης που έχει ήδη εκπονήσει ιδιωτική εταιρεία με στόχο η λειτουργία του οργανισμού να καταστεί πλεονασματική. Πάντως, τα πρώτα στοιχεία της εκκαθάρισης των τεσσάρων τελευταίων μηνών του 2013 (Σεπτέμβριος – Δεκέμβριος) είναι ενθαρρυντικά, καθώς δείχνουν αύξηση της προσέλευσης κατά 30% και των εσόδων κατά 6%. Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στους δύο αριθμούς οφείλεται στις μειώσεις στις τιμές των εισιτηρίων στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής του Μεγάρου.