ΠΡΟΣΩΠΑ

Στη Λέσβο της πρώτης υποδοχής

Στη Λέσβο της πρώτης υποδοχής

«Εχω βρεθεί σε πολλά δύσκολα σημεία του πλανήτη για την αντιμετώπιση κρίσεων, από τη Ρουάντα μέχρι το Ιράκ. Η πείρα μου λέει ότι όταν μεγάλος αριθμός ανθρώπων βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια επικράτεια, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, θα χρειαστεί αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για την ομαλοποίηση. Μια μικρή μόνον ομάδα εγκλωβισμένων θα καταφέρει να προχωρήσει προς τον τελικό της προορισμό. Θα πρόκειται όμως για έναν πολύ μικρό αριθμό σε σχέση με το σύνολο».

Αυτό πιστεύει ο δρ Τζόζεφ Μποκ, ο οποίος βρέθηκε στη χώρα μας τον Δεκέμβριο και τον Φεβρουάριο χάρις στο Ιδρυμα Fulbright, για να μπορέσει να δώσει τα φώτα του στον Δήμο Αθηναίων σχετικά με το προσφυγικό ζήτημα. Το βιογραφικό του είναι πλουσιότατο. Εκανε καριέρα στην πολιτική ως εκλεγμένος βουλευτής στην πολιτειακή Βουλή των Αντιπροσώπων στο Μιζούρι και ήταν υποψήφιος για το Κογκρέσο.

Παράλληλα με τις ακαδημαϊκές περγαμηνές, είναι ειδικός σε θέματα ανθρωπιστικής δράσης, αποφυγής της βίας και διαχείρισης συγκρούσεων. Αυτή τη στιγμή είναι επικεφαλής του προγράμματος διδακτορικών σπουδών International Conflict Management στο Πανεπιστήμιο Kennesaw.

Το χρονικό διάστημα που βρισκόταν στην Ελλάδα έκανε αυτοψίες από τη Λέσβο μέχρι και τις υποδομές που έχει στήσει ο δήμος στην Αθήνα. Ο αρχικός σκοπός του ταξιδιού του ήταν να δει πώς μπορεί να οργανωθεί ένας τρόπος καταγραφής των επαγγελματικών προσόντων που έχουν οι άνεργοι, αλλά και οι μετανάστες, στην πρωτεύουσα.

Δύσκολες συνθήκες

«Είναι τεράστια η αλληλεγγύη που έχουν δείξει οι Ελληνες στους πρόσφυγες, παρά το ότι οι συνθήκες εδώ είναι πολύ δύσκολες λόγω της κρίσης. Είδα τη δουλειά των εθελοντών και των διεθνών οργανώσεων. Διαπίστωσα πόσο προσπαθούν ο δήμαρχος Αθηναίων και το προσωπικό του δήμου να βρουν τρόπους αντιμετώπισης των προβλημάτων», υπογραμμίζει στην «Κ». Κατά τη γνώμη του κ. Μποκ, είναι κεφαλαιώδους σημασίας να μπορεί η ελληνική πολιτεία να γνωρίζει τα επαγγελματικά προσόντα και το μορφωτικό επίπεδο των εγκλωβισμένων.

Καθώς όπως φαίνεται δεν θα έχουν άμεση δίοδο φυγής από τη χώρα, θα πρέπει όχι μόνο να στεγαστούν και να τραφούν, αλλά να γίνουν με κάποιον τρόπο χρήσιμοι για τους εαυτούς τους και την κοινωνία που τους φιλοξενεί.

Ευκαιρίες απασχόλησης

«Αν καταφέρουμε να ξεχωρίσουμε κάποιους εξ αυτών που έχουν επιχειρηματικές και επαγγελματικές δυνατότητες, θα μπορέσουν να δημιουργηθούν ευκαιρίες απασχόλησης χάρις στα προγράμματα βοήθειας που θα υπάρξουν από τη διεθνή κοινότητα. Αυτός είναι ένας σίγουρος τρόπος να μην υπάρξει κοινωνική ένταση και περιστατικά βίας είτε από τη μεριά ακραίων γηγενών στοιχείων προς τους πρόσφυγες είτε το ανάποδο: άνθρωποι χωρίς πατρίδα και χωρίς ελπίδα να καταφύγουν σε οποιαδήποτε παράνομη πράξη θα τους εξασφάλιζε χρήματα», τονίζει στην «Κ».

«Ο αριθμός των ανθρώπων που εγκαταλείπουν τις χώρες τους για να γλιτώσουν τη ζωή τους ή για ένα καλύτερο μέλλον δεν θα μειωθεί άμεσα, ακόμη και αν σταματήσουν οι εχθροπραξίες λ.χ. στη Συρία. Πολλά από τα μέρη απ’ όπου έρχονται οι άνθρωποι αυτοί είναι καμένη γη. Συνεπώς, πρέπει να υπάρξει ένα μακρόπνοο λειτουργικό σχέδιο σε συνεννόηση με όλες τις πλευρές».