ΑΠΟΨΕΙΣ

Να μη χαθεί ο «πόλεμος»

Η λογική της Δημοκρατίας θα υπαγόρευε στον πρωθυπουργό μια συναινετική και νηφάλια προσέγγιση στον δρόμο της συμφωνίας των Πρεσπών προς τη Βουλή. Δυστυχώς, ο κ. Τσίπρας εξακολουθεί να εννοεί τη διαχείριση των κοινών πραγμάτων που έχει να κάνει η εκτελεστική εξουσία ως υπόθεση πονηρών κινήσεων, κομματικού οφέλους και προσωπικής ανάδειξης. Χαρακτηριστικά και ενώ ούτε η αντιπολίτευση και κανείς άλλος είχε ενημερωθεί ότι οι επίσημες αποφάσεις των Σκοπίων επί της συμφωνίας είχαν ήδη φτάσει στην Αθήνα, ο κ. Τσίπρας χρησιμοποίησε τις νέες ρηματικές εξηγήσεις για να «κουτουπώσει» τα άλλα κόμματα, μέσα στο Κοινοβούλιο. Σε κάθε περίπτωση, το σίριαλ «Σκόπια/ Μακεδονία» οδεύει σε προσωρινή παύση όπως ξεκίνησε.

Προϊόν μυστικής διπλωματίας, όχημα για την επιβολή ύπουλου χτυπήματος στον «αντίπαλο», πλατφόρμα για την επανατοποθέτησή του στον ευρωπαϊκό πολιτικό χώρο, η συμφωνία των Πρεσπών, όπως προτείνεται για έγκριση, κινδυνεύει να μετατραπεί σε «κακό σπυρί» και για την Ελλάδα και για τα Σκόπια και για την Αλβανία και για τη Σερβία. Προφανώς και τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τα κεντρικά κράτη της Ευρώπης, τα οποία πίεσαν με κάθε τρόπο γα να επιβάλουν το κρατίδιο ως «σχεδόν-κράτος», δήθεν ικανό να συντηρηθεί και ίσως κάποτε να μακροημερεύσει στην κινούμενη άμμο των Βαλκανίων.

Τις επόμενες ημέρες θα αποδειχθεί ότι η συμφωνία δεν αποτελούσε για την Ελλάδα θέμα επείγον (με την επιφύλαξη της ανεξαρτητοποίησης του Κοσόβου, που προϋποθέτει τη συναίνεση της Σερβίας). Σε τελική ανάλυση, η κεντρική κατεύθυνση είναι να επιλέξουν όλα τα βαλκανικά κράτη τον δρόμο της νέας (και τελευταίας) διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ενώπιον αυτού του ενδεχομένου τόσο η Ρωσία του Πούτιν όσο και η Τουρκία του Ερντογάν διεκδικούν μερίδιο επιρροής δυσανάλογο με τον ρόλο που μπορεί η δημοκρατική Δύση να τους αναγνωρίσει, λόγω ακριβώς της «αυτοκρατορικής» πολιτικής που έχουν επιλέξει οι ηγέτες τους.

Θέλω να πιστεύω ότι η Ελλάδα θα κατόρθωνε και θετική απάντηση να δώσει, σε ό,τι αφορά τον δικό της ρόλο στο ως άνω περιγραφέν παζλ, και να ξεπεράσει τις ακραίες ή απλώς ανεδαφικές απόψεις που, όπως είναι λογικό, κυριαρχούν στη δημόσια συζήτηση. Δυστυχώς, όμως, ο πρωθυπουργός επιχείρησε, από την πρώτη στιγμή, πιστεύοντας ότι οι μεγάλες «ιμπεριαλιστικές» δυνάμεις θα επέβαλαν, τελικώς, το συμφέρον τους να χρησιμοποιήσει το «Μακεδονικό», ενισχύοντας τον εθνικιστικό χώρο εις βάρος της Νέας Δημοκρατίας.

Μπορεί ο κ. Τσίπρας να κέρδισε μια ψηφοφορία, η Ελλάδα όμως χάνει τον «πόλεμο».