ΑΠΟΨΕΙΣ

ΚΙΝΑΛ ή ΠΑΣΟΚ, ανάγκη επιβίωσης

Ολοι συμφωνούν πια, και η κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα το επιβεβαιώνει με τις κινήσεις της, ότι η εξαέρωση των κομμάτων του μεσαίου χώρου ήταν και παραμένει πρωταρχικός στόχος της. Στο κέντρο αυτού του στόχου βρίσκεται το ΚΙΝΑΛ, αφενός γιατί έχει παρελθόν και αφετέρου γιατί διαθέτει αξιοσημείωτη κοινοβουλευτική δύναμη, αλλά και μία βάση συνειδητών και πολιτικοποιημένων ψηφοφόρων. Μόνο με τη διάλυσή του, ή έστω, με τη σημαντική περαιτέρω αποδυνάμωσή του στις επόμενες εκλογές θα ικανοποιηθεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι λόγοι είναι αντιληπτοί. Το ΚΙΝΑΛ είναι ο απευθείας απόγονος του ΠΑΣΟΚ, είναι το «μεγάλο» κόμμα σε σχέση με τα υπόλοιπα του κεντρώου χώρου, είναι ενταγμένο στη σοσιαλιστική ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου και τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ασκούν δριμύτατη κριτική μέσα και έξω από τη Βουλή στον πρωθυπουργό και στην κυβέρνησή του. Από την πλευρά του, ο Αλ. Τσίπρας επιθυμεί σφόδρα να ηγεμονεύσει στην Κεντροαριστερά, δεν αφήνει ευκαιρία να μην παραστήσει τον Ανδρ. Παπανδρέου (ακόμη και μιμούμενος τη φωνή του), θεωρεί ότι οι προσπάθειές του να γίνει πλήρως αποδεκτός από το διεθνές και ντόπιο σύστημα θα ολοκληρωθούν με την είσοδό του στους ευρωσοσιαλιστές, τρέφει φιλοδοξίες ακόμη και για ευρωπαϊκή καριέρα, επιζητεί μετά μανίας την ακραία πόλωση και τον διχασμό ενόψει εκλογών γιατί τον βολεύει.

Είναι, λοιπόν, σαφές ότι η ύπαρξη του ΚΙΝΑΛ στις σημερινές διαστάσεις του ή η επιβίωσή του ως κόμματος που λαμβάνεται υπόψη και μπορεί να είναι ρυθμιστικός παράγοντας στις εξελίξεις μετεκλογικά, αποτελεί εμπόδιο για την υλοποίηση των σχεδίων του Αλ. Τσίπρα και των δικών του. Πόσο μάλλον που η Φώφη Γεννηματά δείχνει τελευταία να παίρνει αποστάσεις από πιέσεις συμβούλων και εξωπολιτικών παραγόντων που τάσσονται υπέρ της προσέγγισης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τους ανησυχεί επίσης ότι αν η Ν.Δ. βγει πρώτο κόμμα στις εκλογές, χωρίς όμως να πάρει αυτοδυναμία, το ενδεχόμενο ο Κυρ. Μητσοτάκης να βρει με κάποιον τρόπο στήριξη από το ΚΙΝΑΛ είναι πιθανό. Οπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, το εγχείρημα της μετάλλαξης του ΠΑΣΟΚ σε Δημοκρατική Συμπαράταξη, αρχικά μαζί με τη ΔΗΜΑΡ και στη συνέχεια σε ΚΙΝΑΛ προκειμένου να συνεταιριστεί με Ποτάμι, ΚΙΔΗΣΟ και άλλες υποδυνάμεις, απέτυχε. Οι εκλογές για ανάδειξη ηγεσίας απέδειξαν περίτρανα ότι η βάση του είναι στη συντριπτική πλειονότητά τους Πασόκοι, που είτε έμειναν πιστοί στο κόμμα είτε επέστρεψαν απογοητευμένοι από την περιπλάνησή τους στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι ελάχιστοι Ποταμίτες που νόμιζαν ότι θα καταλάβουν και θα αποπασοκοποιήσουν το ΚΙΝΑΛ έφυγαν με τα γνωστά αποτελέσματα, ενώ ο διαγραφείς Θ. Θεοχαρόπουλος εκπροσωπεί μετρημένους στα δάχτυλα.

Υπό αυτήν την έννοια, αρκετοί πιστεύουν ότι το ΚΙΝΑΛ θα πρέπει να ξαναγίνει τυπικά και ονομαστικά ΠΑΣΟΚ για να αντέξει στην πίεση της ακραίας πόλωσης. Το σίγουρο είναι ότι η αξιοπρεπής επιβίωσή του είναι αναγκαία για το δημοκρατικό πολίτευμα. Αν μη τι άλλο, για να μην προκύψει η Χρυσή Αυγή ως τρίτο κόμμα από τις εκλογές!