ΑΠΟΨΕΙΣ

Ενα συναρπαστικό 20ήμερο…

Ε​​πί ΣΥΡΙΖΑ, όλα όσα περιλαμβάνονται στον όρο «κοινά» δεν είναι ανιαρά. Δεν διαδραματίζονται σε υψηλό επίπεδο, το αντίθετο, δεν προκαλούν αισιοδοξία, πάλι το αντίθετο, αλλά η αλήθεια είναι ότι όσοι συμμετέχουν, τα παρακολουθούν ή υφίστανται τις συνέπειες δεν βαριούνται. Κλείνουν τη μύτη τους, μορφάζουν με δυσαρέσκεια, ανησυχούν σφόδρα, θυμώνουν, μαλώνουν, βρίζουν, δεν ηρεμούν ούτε εφησυχάζουν, καθώς δεν ξέρουν τι ξημερώνει την επομένη. Και πώς να νιώθουν διαφορετικά, αφού βλέπουν τα δεδομένα να αλλάζουν ακατάπαυστα προς την κατεύθυνση μιας συνεχούς ισοπέδωσης προς τα κάτω, ότι η χώρα όπου ζουν και πορεύονται είναι πολύ διαφορετική από εκείνη της εποχής που το αγαπημένο σπορ της ελληνικής κοινωνίας ήταν ο στρουθοκαμηλισμός.

Μια εκ των υστέρων ματιά στα γεγονότα των τελευταίων ημερών επιβεβαιώνουν τον παραπάνω συλλογισμό. Οι καταλύτες του περασμένου 20ημέρου ήταν ασφαλώς η ψήφος εμπιστοσύνης που ζήτησε και πήρε από τη Βουλή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και Σία και η ψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών, που ακολούθησε. Ετσι έγινε φανερό για άλλη μία φορά ότι οι μικρές και μεγάλες κωλοτούμπες, οι αποσκιρτήσεις και οι επικολλήσεις είναι στην ατζέντα της πολιτικής ζωής στη σημερινή συγκυρία, με ταυτόχρονη εδραίωση του διχασμού και της δυναμικής επανεμφάνισης των φασιστών της Χρυσής Αυγής στο προσκήνιο. Με την ευγενική φροντίδα του Αλ. Τσίπρα, τα πολιτικά αποτελέσματα και συμπεράσματα του Ιανουαρίου 2019 είναι ενδεικτικά (δίχως χρονολογική σειρά) τα εξής:

• Τον πρωθυπουργό να επιμένει στη διχαστική ρητορική, να επιχειρεί ανοικτά να αλώσει τον κεντρώο χώρο για να ηγεμονεύσει στη λεγόμενη Κεντροαριστερά, να προκαλεί τη διάλυση κομμάτων προκειμένου να εδραιωθούν η πόλωση και ο δικομματισμός και να «ξεζουμίζει» τον μέχρι πρότινος συνεταίρο και αγαπητό φίλο του Π. Καμμένο.

• Τον πικραμένο Π. Καμμένο να ρίχνει επανειλημμένες «μπηχτές» και προειδοποιητικές βολές κατά Τσίπρα και άλλων, προκαλώντας ενόχληση στο Μαξίμου και ουσιαστικά απειλώντας ότι θα «απασφαλίσει» εντελώς αν του διαλύσουν ως Κοινοβουλευτική Ομάδα τους ΑΝΕΛ.

• Το Ποτάμι να διαλύεται ως Κοινοβουλευτική Ομάδα, το ΚΙΝΑΛ να απομένει ως ΠΑΣΟΚ, μετά τη διαγραφή Θεοχαρόπουλου και την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ, και να αποτελεί τον βασικό στόχο του Αλ. Τσίπρα, που επιθυμεί να το διαλύσει για να αλώσει τον κεντροαριστερό χώρο.

• Το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ να ανθίσταται σθεναρά απέναντι στις επιθέσεις Τσίπρα, γνωρίζοντας ότι ο τελευταίος θα χρησιμοποιήσει και την υπόθεση Novartis εναντίον του, αλλά και να κινδυνεύει σοβαρά να χάσει την τρίτη θέση από τη φασιστική Χρυσή Αυγή στις προσεχείς εκλογές.

• Τη συμφωνία των Πρεσπών να βγάζει από τις τρύπες της πάλι στους δρόμους τη Χ.Α., που έχει ανακτήσει το θράσος της βλέποντας ότι η γνωστή δίκη για τη δολοφονία του Π. Φύσσα δεν προχωράει και ότι ο προσηλυτισμός που κάνει ανενόχλητη σε σχολεία και γυμναστήρια αποδίδει στις δημοσκοπήσεις.

• Το ΚΚΕ να αλλάζει γραμμή σε σχέση με τη θέση που κράτησε στο Μακεδονικό η Αλέκα Παπαρρήγα το 1992 και να οργανώνει συλλαλητήριο κατά της συμφωνίας των Πρεσπών.

• Τη Ν.Δ. να ανεβάζει τους τόνους στη Βουλή κυρίως για τη συμφωνία των Πρεσπών, για να εξασφαλίσει από δεξιά τα νώτα της, αλλά και τους Αντ. Σαμαρά και Μ. Βορίδη να ξεπερνούν την κομματική γραμμή περί σύνθετης ονομασίας και εθνικής μειοδοσίας, φθάνοντας στα άκρα.

Το συναρπαστικό 20ήμερο συμπληρώθηκε από το χαμηλό επίπεδο που ανέδειξαν οι περισσότεροι βουλευτές στις ομιλίες τους, από τις γελοίες εικόνες στην πλατεία Συντάγματος, αλλά και από τις απόπειρες εισβολής διαφόρων στη Βουλή που πλέον πρέπει να αντιμετωπίζονται αμείλικτα από την ΕΛ.ΑΣ. και τον νόμο. Επεται πάντως συνέχεια με Novartis και άλλα έως τις εκλογές…