ΑΠΟΨΕΙΣ

Το Erskine May και το Brexit

«Οι αποφάσεις της Βουλής έχουν σημασία. Εχουν βάρος». Τα λόγια ανήκουν στον Τζον Μπέρκοου, πρόεδρο (από το 2009) της Βουλής των Κοινοτήτων. Μιλώντας στη Βουλή των Κοινοτήτων προχθές και επικαλούμενος την «ισχυρή φημολογία» ότι η Τερέζα Μέι σκόπευε να επαναφέρει τη συμφωνία αποχώρησης από την Ε.Ε. την οποία έχει διαπραγματευθεί για τρίτη και ίσως και τέταρτη φορά ενώπιον του σώματος, ο Μπέρκαου δήλωσε πως δεν επιτρέπεται η επαναφορά προτάσεων επί των οποίων έχει ήδη αποφανθεί η Βουλή στην ίδια κοινοβουλευτική περίοδο.

Ενα από τα πιο ένθερμα επιχειρήματα των θιασωτών του Brexit ήταν η ανάγκη αποκατάστασης της κυριαρχίας του βρετανικού Κοινοβουλίου. Η συμφωνία της κ. Μέι πετυχαίνει το αντίθετο – εγκλωβίζει τη Βρετανία εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου κανόνων χωρίς το Λονδίνο να έχει πλέον λόγο στη διαμόρφωσή τους. Οι ίδιοι οι βουλευτές, παρά τα απανωτά πλήγματα που κατέφεραν εναντίον της Βρετανίδας πρωθυπουργού τους τελευταίους μήνες, φοβήθηκαν την περασμένη εβδομάδα να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Ετσι, απέμεινε ο πρόεδρος της Βουλής, με τις περίτεχνες νουθεσίες του και τους βρυχηθμούς για την επιβολή της τάξης («Order!»), για να διασώσει το κύρος του παλαιότερου Κοινοβουλίου του κόσμου. Ο κανόνας στον οποίο αναφέρθηκε, όπως είπε, αποτελεί «μια ισχυρή και μακροχρόνια σύμβαση» που ισχύει από το 1604. Σύμφωνα με το Erskine May, το βιβλίο που καταγράφει την κοινοβουλευτική πρακτική της Βουλής των Κοινοτήτων και που θεωρείται σχεδόν μέρος του άγραφου βρετανικού Συντάγματος, η ισχύς του κανόνα έχει επαναβεβαιωθεί πολλάκις έκτοτε.

Ζούμε σε μια εποχή που, από την Αθήνα ώς το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον, ανίδεοι δημαγωγοί και κυνικοί εξουσιομανείς ποδοπατούν ρητές συνταγματικές διατάξεις, χαρακτηρίζουν τα επικριτικά ΜΜΕ εχθρούς του λαού και τα θεσμικά αντίβαρα «εμπόδια» στην επικράτηση της βούλησής του, οργανώνουν κομματικές συνάξεις σε πρωθυπουργικά μέγαρα και μετατρέπουν την προεδρία της Βουλής σε ακόμα ένα όργανο κομματικής επιβολής. Σε αυτές τις συνθήκες, σε μια χώρα όπου η επιλογή ενός εξαπατημένου εκλογικού σώματος σε ένα γνωμοδοτικό δημοψήφισμα έχει μεταβληθεί σε εντολή από τους ουρανούς και όπου η εφαρμογή της έχει προωθηθεί με κύριο γνώμονα την ενότητα του κυβερνώντος κόμματος, η δήλωση του Μπέρκοου είναι μια ηχηρή κραυγή αντίστασης. Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία, η διαδικασία είναι ιερή και το Κοινοβούλιο έχει τον πρώτο λόγο.