ΑΠΟΨΕΙΣ

Ικανή αποτροπή για το μέλλον

Η σύνοδος 3+1 των Ιεροσολύμων αποτελεί, δίχως άλλο, ένα ορόσημο για τον κοινό βηματισμό Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας στα επόμενα χρόνια. Οσα καταγράφηκαν στη δημόσια σφαίρα από την Πέμπτη, μετά την κοινή δήλωση του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο και των τριών ηγετών Αλέξη Τσίπρα, Νίκου Αναστασιάδη και Μπέντζαμιν Νετανιάχου, είτε υποτιμούν είτε υπερτιμούν τις πραγματικές διαστάσεις των πραγμάτων. Υποτιμήθηκε το γεγονός ότι η Αθήνα και η Λευκωσία πέτυχαν με αυτό τον τρόπο τη σύνδεση των περιφερειακών συμφερόντων τους με τον αμερικανοϊσραηλινό παράγοντα, ο οποίος αποτελεί μια συμπαγή συμμαχία. Πρόκειται για υπερδεκαετή επιδίωξη της Αθήνας και δεν πρέπει να υποτιμάται. Υπάρχει, ωστόσο, και η αντίστροφη τάση. Εκείνο που υπερτιμάται είναι η μετάφραση του νέου σχήματος συνεργασίας για την ασφάλεια και την ενέργεια στην Ανατολική Μεσόγειο, ως εγγύησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η συγκεκριμένη αντίληψη είναι απολύτως λανθασμένη. Γι’ αυτό και στην Αθήνα πρέπει να γίνει μια πραγματικά σοβαρή συζήτηση για τους τρόπους ενίσχυσης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και του εκσυγχρονισμού όλων των καίριων υποδομών της χώρας, πάνω και πέρα από τις κομματικές γραμμές. Μια πυρκαγιά στον σταθμό της ΔΕΗ στο Ηράκλειο έριξε το μεγαλύτερο τμήμα της Κρήτης «στο σκοτάδι». Τις τελευταίες ημέρες δεν υπάρχει ούτε ένας σώφρων Ελληνας πολίτης που δεν έχει μείνει άφωνος από το εισαγγελικό πόρισμα για την εκατόμβη νεκρών στο Μάτι, όπου περιγράφεται ανάγλυφα πως το κράτος κατέρρευσε εν ριπή οφθαλμού.

Αναμφίβολα, οι Ενοπλες Δυνάμεις είναι ένα σκέλος του κρατικού μηχανισμού με άλλου τύπου δυνατότητες και αποτελεσματικότητα. Ωστόσο, η αναδυόμενη ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο δημιουργεί διαφορετικές ανάγκες για τη διπλωματική στάση και την προβολή ισχύος των ελληνικών συμφερόντων. Προβολή ισχύος με φρεγάτες τεσσαρακονταετίας και ασθμαίνουσες επιδόσεις στην τεχνολογία, σε μια ανταγωνιστική θαλάσσια λεκάνη, απλώς δεν επιτυγχάνεται. Εκ των πραγμάτων, μια ετεροβαρής συμμαχία έχει εξ ορισμού επιπτώσεις για τον πιο αδύναμο κρίκο της εξίσωσης αυτής. Αντί λοιπόν τα κόμματα να αναλώνονται στον εμβατηριακό ανταγωνισμό, ας κρατήσουν τις δυνάμεις τους για τον πραγματικό εθνικό στόχο: τη δημιουργία ενός ικανού αποτρεπτικού μηχανισμού για το μέλλον.