ΑΠΟΨΕΙΣ

Δυσλειτουργίες ευρωπαϊκές

Καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσεως, επί περίπου εννέα έτη, διαδοχικές κυβερνήσεις της Ελλάδος αντιμετώπισαν ένα συ-μπαγές σύστημα της Ε.Ε., που ενήργησε συχνά με τρόπο βάναυσο προς τους εκάστοτε ασκούντες την εξουσία στην Αθήνα. Τρεις μόνο ημέρες πριν από τις εκλογές της Κυριακής, η ευρωπαϊκή εικόνα εμφανίζει στοιχεία αποδιοργανώσεως, κοπώσεως – εάν όχι παρακμής. Την όποια σημασία αυτής της ροπής θα τη διαπιστώσει η νέα κυβέρνηση –της Νέας Δημοκρατίας, προφανώς– αλλά και όλοι εμείς οι Ελληνες.

Οι μαραθώνιες διαπραγματεύσεις για την επιλογή υποψηφίων που θα καλύψουν τα ανώτατα αξιώματα της Ε.Ε. απέληξαν σε έναν συμβιβασμό των ηγετών, οι οποίοι προφανώς αγνόησαν το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, οι οποίες πιστοποίησαν δραματική μείωση της επιρροής των Σοσιαλδημοκρατών πρωτίστως αλλά και των Χριστιανοδημοκρατών.

Παρά ταύτα, οι ηγέτες της Ε.Ε. αποφάσισαν να επιλέξουν δύο κυρίες προερχόμενες από την πολιτική οικογένεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Η κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, επιλεγείσα για την προεδρία της Επιτροπής, έχει από το 2013 το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Αμύνης της Γερμανίας, το οποίο επί των ημερών της επλήγη από σειρά σκανδάλων.

Η επιλογή της κ. Κριστίν Λαγκάρντ για το αξίωμα της διοικητού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ύστερα από οκταετή παραμονή στο ανώτατο αξίωμα του ΔΝΤ, καταδεικνύει μια πενία στην εξεύρεση νέων προσώπων. Και ενώ οι πάντες ομιλούν περί «ανανεώσεως», φαίνεται πως «ο παλιός είναι αλλιώς», κατά το λαϊκόν άσμα.

Το κωμικότερο είναι, όμως, ότι ενώ οι Σοσιαλιστές υπέστησαν συντριπτική ήττα, δύο άτομα προερχόμενα από αυτήν την πολιτική οικογένεια επελέγησαν για ανώτατα αξιώματα – ο Ιταλός κ. Νταβίντ Σασόλι που προτάθηκε και εξελέγη πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και ο Ισπανός κ. Γιόσεπ Μπορέλ για το αξίωμα του «υπουργού Εξωτερικών» της Ε.Ε. Δεν είναι παράδοξο ότι άλλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου απειλούν να καταψηφίσουν τις προτάσεις των ηγετών της Ενώσεως.

Οσο για την υποψηφιότητα του κ. Μάνφρεντ Βέμπερ –ενός επαρχιώτη Βαυαρού πολιτικού– για το αξίωμα του προέδρου της Επιτροπής, αυτή ήταν καταδικασμένη εξαρχής σε αποτυχία, παρά τις προσδοκίες ορισμένων περί του αντιθέτου στην Ελλάδα. Εάν σε όλα αυτά προσθέσει κανείς την κατάσταση της υγείας της καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ, την ιταλική περιπλοκή, την αποξένωση των κρατών της Ανατολικής Ευρώπης, την έξοδο της Βρετανίας, είναι μάλλον δικαιολογημένη μια περίσκεψη περί του μέλλοντός μας.