ΑΠΟΨΕΙΣ

Δάκρυα και ατζέντες

Μπορεί κανείς να ξεχάσει λίγο τη νομική πλευρά του ζητήματος – να ξεχάσει ότι η εκκένωση των κτιρίων χθες στα Εξάρχεια έγινε σε εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων ύστερα από προσφυγές των ιδιοκτητών τους. Μπορεί να ξεχάσει τους «τύπους» του κράτους δικαίου, και να ακούσει τον Δημήτρη Τζανακόπουλο. Η κυβέρνηση, είπε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για λόγους «επικοινωνιακούς» προσάγει «μωρομάνες». Ποια μεταναστευτική πολιτική εισηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν καταγγέλλει τη μετακίνηση των προσφύγων από τους κατειλημμένους χώρους;

Προτείνει μήπως να εξακολουθούν να ζουν αυτοί οι άνθρωποι όπως να ’ναι, σε κτίρια χωρίς πιστοποιημένες συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής – χωρίς τον έλεγχο που υποτίθεται ότι υπάρχει στις επίσημες δομές φιλοξενίας; Ο αντίλογος, φυσικά, είναι ότι η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για την κατάσταση αυτών των ανθρώπων – ότι, όπως λέγεται, τους «εργαλειοποιεί» για να δείξει πυγμή. Πρόκειται για κατηγορία που αντιστρέφεται όσο εύκολα εκτοξεύεται: Η εικόνα ενός μωρού «εργαλειοποιείται» προκειμένου να καλυφθούν πολιτικές ατζέντες – και άλλες αξιώσεις κυριαρχίας στον δημόσιο χώρο των Εξαρχείων. Η πρώτη αντίδραση, πάντως, επιβεβαιώνει την πρόβλεψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα δοκιμάσει πρώτος να φορτίσει ιδεολογικά τα ζητήματα της ασφάλειας, ενεργοποιώντας τα παλιά του αντανακλαστικά. Πιο απλά: Καραδοκεί ήδη για το πρώτο λάθος της αστυνομίας.