ΑΠΟΨΕΙΣ

Ελπίδα μέσα στην καταιγίδα

Οι δύο όψεις της Αμερικής. Τις μέρες που μια ιδιωτική αμερικανική εταιρεία έκανε το τεράστιο τεχνολογικό άλμα να στείλει αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, στη Μινεάπολη των ΗΠΑ ένας λευκός αστυνομικός με ιστορικό βίας σκότωνε έναν άοπλο Αφροαμερικανό. Αγνοώντας επιδεικτικά τις πνιχτές εκκλήσεις του ότι «δεν μπορεί να αναπνεύσει», παρέμεινε για οκτώ ολόκληρα λεπτά γονατισμένος πάνω στον λαιμό του ακινητοποιημένου στην άσφαλτο Τζορτζ Φλόιντ, οδηγώντας τον στον θάνατο.

Το συνταρακτικό βίντεο ήταν η σπίθα στην πυριτιδαποθήκη. Προκάλεσε τις μεγαλύτερες εκρήξεις βίας, ταραχών και λεηλασιών στις ΗΠΑ από την εποχή της δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, το 1968. Τα δικαιώματα των Αφροαμερικανών σήμερα μπορεί να είναι απολύτως αναγνωρισμένα – εξάλλου, ο Μπαράκ Ομπάμα εξελέγη δύο φορές πρόεδρος των ΗΠΑ. Εντούτοις, οι μαύροι της Αμερικής εξακολουθούν σε κάποιες πολιτείες να είναι πολίτες β΄ κατηγορίας. Το τελειωτικό χτύπημα στην αφροαμερικανική κοινότητα το έδωσε η πανδημία. Στις 104.000 νεκρούς του κορωνοϊού στις ΗΠΑ και στα 40.000.000 ανέργους μέσα σε δύο μήνες, οι κοινότητες των μαύρων, οι οποίοι συνεχίζουν να ζουν στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές των μεγάλων πόλεων, είχαν δυσανάλογα μεγάλο μερίδιο.

Το 1968, μόλις έμαθε τον θάνατο του Κινγκ ο τότε διεκδικητής του χρίσματος των Δημοκρατικών, Μπόμπι Κένεντι, ο οποίος βρισκόταν σε περιοδεία, ανέβηκε στην καρότσα ενός ημιφορτηγού και εκφώνησε μία από τις σημαντικότερες ομιλίες στη νεότερη ιστορία. Μίλησε με τα λόγια του Αισχύλου για την ανάγκη η διχασμένη φυλετικά Αμερική να ξεφύγει από τη βία. Αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι μίσος, βία και ανομία. Χρειαζόμαστε σοφία, συμπόνια και αγάπη του ενός προς τον άλλο, είχε πει.

Ο πρόεδρος Τραμπ, έχοντας στην πλάτη του την αποτυχία στην αντιμετώπιση της πανδημίας, αντί να μιλήσει για συμφιλίωση, μετά τη δολοφονία Φλόιντ, επέμεινε στο γνωστό μοτίβο του. Ζήτησε να δοθεί απάντηση στους «αλήτες» που καίνε τις πόλεις, ποντάροντας και πάλι στον διχασμό και στη μισαλλοδοξία που του έδωσαν τη νίκη το 2016.

Από την καταιγίδα που σαρώνει σήμερα τη διχασμένη Αμερική, γεννιέται μια ελπίδα. Εφόσον η κατάσταση δεν ξεφύγει από κάθε έλεγχο, οι λογικοί Ρεπουμπλικανοί που ανέχονται έως σήμερα τον Τραμπ, θα φοβηθούν από τον συνδυασμό ανικανότητας και μίσους. Και πιθανόν να του γυρίσουν την πλάτη, στηρίζοντας τον μετριοπαθή αλλά αναιμικό Μπάιντεν. Αν όμως η χώρα βυθιστεί στο απόλυτο χάος, ο αποτυχημένος Τραμπ θα μπορούσε να επανεκλεγεί ως ο πρόεδρος της σιδηράς πυγμής – του νόμου και της τάξης.