ΑΠΟΨΕΙΣ

Στο μυαλό του Αντώνη Λιάκου

«Αν ήμουν 16-17 χρόνων, είχα περάσει από χίλια μύρια κύματα για να φτάσω σε ευρωπαϊκή γη της επαγγελίας και βρισκόμουν στην κόλαση της Μόριας, κι εγώ φωτιά θα έβαζα. Να μην αφήσουμε ανυπεράσπιστους τους Αφγανούς νεαρούς πρόσφυγες. Να οργανώσουμε τη νομική τους υπεράσπιση. Να μην τους εγκαταλείψουμε στα χέρια του Χρυσοχοΐδη. Είναι και δημοκρατικό και ανθρωπιστικό καθήκον». 

Αντιγράφω από τον προσωπικό λογαριασμό στο Facebook του καθηγητή Ιστορίας Αντώνη Λιάκου, ο οποίος είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία. Ο καθηγητής μάς προτρέπει να οργανώσουμε τη νομική υπεράσπιση των έξι νεαρών Αφγανών, ανάμεσά τους δύο ανήλικοι, που κατηγορούνται ότι έκαναν στάχτη τον καταυλισμό, έθεσαν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, γυναίκες, παιδιά, γέρους, ευπαθείς ομάδες, έθεσαν σε κίνδυνο ουσιαστικά ένα ολόκληρο νησί εν μέσω υγειονομικής απειλής και τώρα βρίσκονται κρατούμενοι και αντιμέτωποι με βαρύτατες κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος.

Ο καθηγητής μάς ζητάει να εκτελέσουμε το δημοκρατικό και ανθρωπιστικό μας καθήκον· μας καλεί να δείξουμε ενσυναίσθηση, να κατανοήσουμε την απελπισία αυτών των ανθρώπων, να νιώσουμε την αγανάκτησή τους· μας καλεί να μην τους εγκαταλείψουμε στα χέρια του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο οποίος πιθανότατα στα μάτια του συμβολίζει το απόλυτο κακό.

Ο καθηγητής, πίσω από τη φωτιά και την καταστροφή, διαβάζει τον ιερό σκοπό, συντάσσεται με τους νεαρούς, κατανοεί την οργή τους, τη θεωρεί δίκαιη. Είναι η ίδια δίκαιη οργή, άραγε, που όπλισε παλαιότερα όσους γιαούρτωναν πολιτικούς, έσπαγαν βιτρίνες, πυρπολούσαν αυτοκίνητα και εισέβαλλαν σε πρυτανικά γραφεία τραμπουκίζοντας και απειλώντας; Είναι η ίδια, άραγε, λογική που όλα τα επιτρέπει στον δρόμο για το ραντεβού με την Ιστορία; Είναι η δίκαιη οργή που στην προοδευτική αριστερή σφαίρα «αθωώνει» την παραβατική συμπεριφορά, την πολιτική βία; 

Ο κ. Χρυσοχοΐδης απάντησε στον κ. Λιάκο. Οπως θα απαντούσε κάθε λογικός άνθρωπος σε μια οργανωμένη πολιτεία: «Το κάψιμο της Μόριας έχει εκθέσει 30.000 ντόπιους και 15.000 πρόσφυγες σε αυξημένο κίνδυνο κορωνοϊού. Εχει δημιουργήσει μεγάλο θέμα δημόσιας τάξης έως και εθνικής ασφάλειας. Εχει αφαιρέσει τη δυνατότητα περίθαλψης και διοικητικής μέριμνας των αιτούντων άσυλο. (…) Ποιος άφρων λοιπόν ισχυρίζεται πως θα έκαιγε κι αυτός τη Μόρια;»  

Συντροφικό άδειασμα έκανε στον καθηγητή και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου. Υποθέτω σε «κοινωνική αποστασιοποίηση» από τον Αντώνη Λιάκο θα βρεθούν και άλλα στελέχη του κόμματος. Εχει ιδιαίτερη σημασία, όμως, να σταθεί απέναντι και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Να αποδοκιμάσει καθαρά ένα λόγο βαθιά διχαστικό που όχι μόνο φανατίζει, αλλά και στοχοποιεί αυτούς που υποτίθεται πως θέλει να υπερασπιστεί. Αλλά ίσως στη λογική του καθηγητή κι αυτό να δικαιολογείται. Στο ραντεβού με την Ιστορία μπορεί να υπάρχουν και παράπλευρες απώλειες…