ΑΠΟΨΕΙΣ

Η συνωμοσία που βολεύει

Και όμως, υπάρχει ένα στοιχείο που ενώνει όλους τους πολιτικούς χώρους, όλα τα κόμματα, και όλους τους πολιτικούς, σχεδόν οριζόντια, «πλην Λακεδαιμονίων» βεβαίως, γιατί πάντα θα υπάρχουν εξαιρέσεις. Είναι η αντίδρασή τους στην κριτική. Οι πολιτικοί κολακεύονται όταν γράφεται κάτι θετικό για αυτούς, αλλά όταν δουν το αντίθετο, η αντίδρασή τους είναι βγαλμένη από την ίδια σχολή σκέψης. «Κόπι πάστε» που θα έλεγε και ο  κ. Πολάκης. Το πρώτο πράγμα που τους έρχεται στο μυαλό είναι η συνωμοσία. Ναι, σαν και αυτές που καταγγέλλουν, όταν ψεκασμένοι, κατά την τρέχουσα ορολογία πολίτες, βλέπουν παντού στημένες αποφάσεις και παγκόσμιες συνωμοσίες.

Η πιθανότητα στο μυαλό ενός πολιτικού πως κάτι έκανε λάθος, κάτι δεν πήγε καλά και ίσως πρέπει να αναθεωρήσει, να αναστοχαστεί, δεν είναι κάτι που του έρχεται ως πρώτη σκέψη, ούτε καν ως δεύτερη. Το πρώτο πράγμα που θα σκεφτεί μετά την κριτική είναι πως είναι στοχοποιημένος. Το γιατί και από ποιον, είναι μάλλον ένα σενάριο πιο πολύ κινηματογραφικό παρά πραγματικό. Τις απαντήσεις ούτε ο ίδιος δεν μπορεί να τις δώσει, καθώς είναι τις περισσότερες φορές θολές, σαν αυτά που σκέφτεται.

Το βέβαιο είναι πως στο μυαλό του, κάποιος «εχθρός του» έχει εξυφάνει μία συνωμοσία γύρω από το πρόσωπό του, η οποία συνήθως είναι ενορχηστρωμένη από μία πολυμελή ομάδα και για κάποιο λόγο  «έχει μπει στο στόχαστρο».  Αν πηγαίνει κάπου το μυαλό του για την αιτία της «στοχοποίησης», τότε δεν είναι άλλη από το ότι κάνει πολύ καλά τη δουλειά του, έχει ισχυροποιηθεί και αυτή η επιτυχία του δημιουργεί αντιπάθειες. Τα παραπάνω αποτελούν μία μέση τυπική αντίδραση όλων των πολιτικών, ανεξαρτήτως κόμματος, στην κριτική. Εδώ δεν υπάρχουν ιδεολογικοί διαχωρισμοί και οι συνωμοσίες είναι ευπρόσδεκτες από όλες τις πτέρυγες.

Από περιθωριακές γίνονται mainstream. Το βλέπουμε σε κάθε ανακοίνωση μετά κάθε μικρό ή μεγάλο λάθος που κάνουν. Το είδαμε πρόσφατα σε ανακοινώσεις στελεχών που ανήκουν σε εντελώς αντίθετα ιδεολογικά στρατόπεδα. Ενας υφυπουργός της κυβέρνησης που υπέπεσε σε ένα σφάλμα και ένα στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης που εκστόμισε ακραίους χαρακτηρισμούς. Αμφότεροι δεν θεωρώ πως έκαναν κάτι φοβερά επιλήψιμο, καθώς έχουμε δει και ακούσει πολύ χειρότερα.  Θα μπορούσαν εύκολα και ειλικρινά αυτά να λήξουν με ένα «συγγνώμη λάθος» που αποτυπώνει και το πταίσμα στο οποίο υπέπεσαν. Γιατί είναι πταίσμα και τίποτα άλλο. Αντίθετα, επέλεξαν τη (χιλιο) πεπατημένη, βγάζοντας πανομοιότυπες ανακοινώσεις όπου υφέρπει ότι κάποια συνωμοσία υπήρξε εις βάρος τους. Οχι βέβαια τις συνηθισμένες συνωμοσίες. Τις κακές. Αλλά αυτές που βολεύουν.